logo dementie.nl/forum
platform van Alzheimer Nederland

moeder heeft een vriendje

Beschrijf hier je eigen verhaal of plaats je gedicht

moeder heeft een vriendje

Berichtdoor Truschka, 12 Oktober 2020

Sinds twee jaar woont mijn moeder, vanwege haar Alzheimer, in een verzorgingshuis. Ze kwam grapjes makend, lopend binnen maar vandaag de dag ligt ze veel in bed of zit in de rolstoel. Ze is niet in staat zelfstandig transfers te maken, is incontinent en driekwart van haar woordenschat is verloren gegaan. Haar leven is behoorlijk afgeroomd en verschraald. Toch is moeder niet ontevreden. Wanneer er mensen om haar heen zijn, zit ze gemoedelijk rond te kijken. Als er eten op tafel komt wacht ze met gretige oogjes tot er iets haar richting op schuift en wanneer ze er zelf bij kan zit het al in haar mond voor je er erg in hebt.
Vroeger verzorgde mijn moeder zichzelf altijd tot in de puntjes maar nu zij hoogbejaard is, heeft zij praktisch geen hoofdhaar meer maar weigert een pruik. Hoewel ze altijd charmant gekleed gaat wordt zij daardoor soms per abuis, ondanks haar gelakte nagels en leuke kleding, wel eens voor een man aangezien. Veel direct contact met haar medebewoners heeft moeder niet meer omdat er niet zoveel tekst uit haar komt. En wanneer je haar rechtstreeks iets vraagt, dan verstaat ze het regelmatig niet goed, of begrijpt het niet helemaal en daarnaast, als het wel binnenkomt dan heeft ze een lange verwerkingstijd nodig voordat ze een antwoord kan geven: stotterend, zoekend naar woorden.

En toen kwam twee maanden geleden Karel op de afdeling wonen. Een lange rijzige, nog fit uitziende zeventiger met dementie.

Dat er een nieuwe medebewoner was, ging zo’n beetje langs mijn moeder heen. Tot deze Karel meer aandacht aan haar ging schenken. Hij nam met enige regelmaat haar rolstoel van de verzorging over, plaatste mijn moeder naast zich aan tafel en sneed haar boterhammen. Op een avond toen de woongroep samen televisie zat te kijken nam Karel voorzichtig mijn moeders hand in de zijne en zij keek hem lief glimlachend aan. Het was beklonken. Vanaf dat moment zitten ze iedere avond hand in hand voor de t.v. Als Karel onverhoeds naar toilet moet en even naar zijn kamer gaat, stelt hij mijn moeder gerust met de woorden: “ik ben zo terug hoor, schat”.

Gisteren vroeg ik aan mijn moeder of ze nieuwe vrienden gemaakt heeft. Blanco keek ze me aan en reageerde niet. Toen pakte ik mijn mobiele telefoon en liet een foto van Karel zien. “Ooohhhh”, verzuchtte ze. “Ken je hem”, vroeg ik. “Jahaah”, giechelde ze en er stralend achteraan: “dat is mijn vriendje!”.

87 jaar, en zwaar dementerend toch nog een band met iemand kunnen opbouwen. Ik vind het bijzonder. Ik vind het prachtig mooi. Twee mensen voelen elkaars essentie aan. Dat is contact in haar puurste vorm.
Truschka
 
Berichten:
7
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Janneke85, 14 Oktober 2020

Wauw Truschka, wat een bijzonder verhaal. Ook mooi om te lezen hoe positief je er zelf tegenover staat. Bedankt voor het delen!

Groeten, Janneke
Janneke85
 
Berichten:
105
Geboortejaar:
1985
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
In het verleden betrokken

Berichtdoor Klavertje vier, 15 Oktober 2020

Wat mooi dat je het haar zo gunt! Zoiets zal een stuk moeilijker zijn als je moeder al een partner had voordat ze werd opgenomen. Een achterblijvende partner zou hier begrijpelijkerwijze veel moeite mee kunnen hebben.
Je wil graag dat degene met dementie ondanks de ziekte gelukkig is. Wat fijn dat ze elkaar gevonden hebben.
Klavertje vier
 
Berichten:
73
Geboortejaar:
1959
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
In het verleden betrokken

Berichtdoor Herfst, 15 Oktober 2020

Wat een ontroerend verhaal Truschka, en wat liefdevol beschreven!
Ik heb het ook wel zien gebeuren in het verpleeghuis waar ik vrijwilligerswerk doe.
Het is een zegen als mensen elkaar daar vinden in vriendschap/liefde.
Gevoelens van genegenheid blijven, en dat is mooi.
Ik hoop dat ze nog fijn van elkaar kunnen genieten en jij van een 'tevreden' gelukkige moeder.
Warme groet,
Foke
Herfst
 
Berichten:
86
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor Ellis, 16 Oktober 2020

Hoi Truschka,
Wat een bijzonder verhaal! Zo lief en koesterend. Het tovert echt een glimlach op mijn gezicht.
Mooi om te lezen dat het mogelijk is. Ik hoop dat ze er nog lang van (kan) geniet(en). En jij natuurlijk ook!

Hartelijke groet,
Ellis
Ellis
 
Berichten:
254
Geboortejaar:
1996
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Zorgprofessional / vrijwilliger

Berichtdoor Truschka, 24 Oktober 2020

Dankjewel voor de mooie reacties!
Truschka
 
Berichten:
7
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie