logo dementie.nl/forum
platform van Alzheimer Nederland

Ik weet het nog niet > daar ben ik weer

Deel hier je verhalen en vragen

Ik weet het nog niet > daar ben ik weer

Berichtdoor frans 50, 08 Augustus 2014

Beste mensen van het forum,
Het is al weer een tijd geleden dat ik een reactie heb achtergelaten. Maar ik heb me toch weer laten verleiden om me aan te melden op het nieuwe forum, ik volg wel steeds de blog en de berichten en andere informaties maar ik had het “gevoel” dat dit meer is voor de mantelzorger.
Maar ik heb me toch weer laten verleiden op de vorige forum stond ik geregistreerd als “ ik weet het nog niet ???”
Ondertussen gaat alles “een stuk sneller” . de onderzoeken lopen gewoon door en ik moet complimenten geven aan het team VUmc in Amsterdam, ben daar voor mij op de juiste plek betreft behandeling en kennis en de persoonlijke aandacht.
Bij mijn laatste half jaarlijkse controle, zag onze neuroloog dat het sneller achteruit ging, voornamelijk in mijn spraak, maar ook mijn spieren waardoor lopen en fietsen en traplopen steeds moeilijker worden, gelukkig hebben we via de huisarts een goede casemanager toegewezen gekregen betreft jonge leeftijd. Tijd besef en zoek raken van diverse dingen en soms namen vergeten ach dat heb ik al kunnen “accepteren” . maar wat me nu veel meer persoonlijk raakt is dat we beginnen te merken dat “het vergeten” irritaties gaat geven en discussies en dat maakt me verdrietig. Ik dacht alles nog redelijk in de hand te hebben maar ondertussen verlies en besef ik de controle als echtgenoot en vader (en sinds een halfjaar opa) als hoofdpersoon / verantwoordelijke in huis kwijt te raken.
Mijn vrouw doet het perfect wat dat betreft heb ik de hoofdprijs uit de staatsloterij !!
Graag wil ik de volgende link delen: youtu.be/h9LKWNexDam
Het betreft een liedsong als dank voor de mantelzorger “hij heeft de ziekte van Alzheimer maar Zij Lijdt er aan” voor alle mensen die hulp bieden aan een dementerende ik heb ondertussen heel veel en meer respect gekregen voor al deze mensen !!!!
Met vriendelijke groet frans
frans 50
 
Berichten:
478
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Ik heb dementie

Berichtdoor Leo (vrijwilliger), 09 Augustus 2014

Dag Frans,

Hoe ontzettend naar het ook is, het moet jou toch enige rust geven dat er uiteindelijk een naam op jouw problemen te zetten is.
Uit eigen ervaring weet ik hoe goed je wordt opgevangen in de VU.
Heel veel sterkte voor nu en in de toekomst en geniet van het Opa zijn. Dat wordt met de dag leuker.
Groet.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1992
Geslacht:
Man

Berichtdoor frans 50, 25 November 2014

Dagopvang, één stap vooruit !

( hierbij een stukje uit mijn blog de rest is te volgen op www.fransenrenate.123website.nl )

Gisteren had ik mijn eerste dagopvang, het viel me op dat ik wat onrustig was. De dag er voor viel het wel mee maar nu…….

Ondanks de gehele voorbereiding ernaar toe, het zoeken naar de juiste locatie, de kennismaking en intake gesprek, aanvraag zorg vergoeding, luisteren naar de gedachte en meningen van anderen, bleef dat onzekere gevoel zijn werk doen. Maar in mijn koppie was ik er wel klaar voor !.

Even kort het programma.

09.45 uur Ontvangst op mijn afdeling samen met renate. ( normaal word ik de volgende keer thuis met de taxi opgehaald en rond 09.30 afgeleverd )

10.00 uur Voorstel ronde aan de gemeenschappelijke tafel betreft op vrijdag 8 personen - 7 heren en 1 dame die kort vertelden wie, en hoelang en waarom zij hier zijn. Daaropvolgend mocht ik ons voorstellen en waarom ik de stap heb genomen. Na een 2 koffie ronde is renate naar huis gegaan, de regio krant word standaard doorgenomen en besproken, dat vond ik wel prettig. Ik snap wel goed de intentie daarvan, want het begrijpend lezen word natuurlijk minder door er dan nog over te praten blijft het beter hangen.

11.00 uur Word er gekeken wie er moet sporten onder begeleiding, sommigen hebben een programma wat is afgesteld door de visio of ergotherapeut, of met de logopedist . De overige gaan dan wandelen in combinatie met de overgebleven mensen van de andere groep. Ik keek vroeger wel eens naar het programma de wandeling van de NCRV op tv, en genoot van de gesprekken die toen ontstaan. Dus ook dit onderdeel past heel goed bij mij.

12.00 uur De woonkamer word voorbereid op de maaltijd, via een schema word je ingedeeld bijvoorbeeld tafel dekken, afwassen etc., en natuurlijk komt er tijdens de maaltijd een gesprek opgang van uit de wandeling of uit het sporten.

13.00 en 13.45 uur Een eigen moment om wat te doen, lezen, biljarten, even rusten of een spelletje ik ben een gesprek aangegaan met een mede bewoner uit mijn groep. Dat onderdeel past dus ook goed bij mij en zal en kan ik die tijd ook goed invullen.

13.45 en 14.30 uur Tweede wandeling voor wie dat nog wil of door het sporten eerder niet kon.

14.30 uur groep activiteit Hersenstraining, deze keer uit een heel lang woord daaruit weer zoveel mogelijk ander woorden er uit te halen. Ook dit is een iets waarin ik me wel kan vinden, ben niet echt een “spelletjes mens” maar doe lekker mee.

15.30 einde wedstrijd. Tot zo ver mijn eerste dag.



En dan…….

Onderweg naar huis kwam dan toch de emotie en verdriet los, het is toch een dag van aftasten je plek vinden in het geheel, maar ook zeer confronterend.

Als het goed is ben ik de benjamin van de groep. Een lotgenoot sprak mij aan over mijn spraakproblemen, en gaf aan dat hij daar moeite mee heeft en daardoor soms gespreken maar uit de weg ging. Voor mij heel herkenbaar maar ik probeer dat juist te voorkomen. Hierover ga ik met hem nog wel een paar gesprekken aan, om samen met de begeleiding te kijken naar de mogelijkheden hoe hier mee om te gaan.

Een ander confrontatie wat me raakte:

Tijdens de afwas raakte ik in gesprek met een lotgenoot. Uit ervaring weet ik dat er soms even een stilte valt vanwege het zoeken naar de juiste woorden als je het even kwijt bent, daar leer je mee omgaan. Maar nu zag ik zelf hoe de ander het ervaart als je het even kwijt bent, terwijl je zoekt in je geheugen naar de gegevens. Door de verandering van je expressie in combinatie van de stiltes begrijp ik nu wat beter waarom sommigen dan een gesprek uit de weg gaan, of ik zelf dan maar geen gesprek aangaat, maar wel een punt is om bespreekbaar te maken hoe daar mee om te gaan.

Begin moe te worden moet mijn energie verdelen en sluit ik deze blog af met een eind conclusie dat ik hier op de juiste plek zit.

Toch een muziek moment toegevoegd,

Kom op !!! Je hebt geen Idéé hoe rijk je bent .... en zo is het.
frans 50
 
Berichten:
478
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Ik heb dementie

Berichtdoor frans 50, 03 December 2014

WACHT...,WOORD !
Vanmorgen werd ik weer vriendelijke begroet door de PC, Uw inlogcode is niet juist, U moet een nieuw wachtwoord aanmaken.

Ik snap ondertussen ook hoe het WACHTwoord is ontstaan !!!! GRRR

Want na diverse pogingen om een nieuwe aan te maken had ik het wel weer even gehad. Het zelfde wachtwoord mag natuurlijk niet dat is logisch. Waar ging het steeds mis nou ->

Nadat ik steeds een bevestigingsmail kreeg, Uw wachtwoord is niet juist !

Ja !!! daar ging het dus steeds mis, of ik had de oude code, of ik haalde de nieuwe code door elkaar, of de oude code kreeg ik niet uit mijn geheugen, en dan komt er ook nog eens een bevestings code op je mobiel, die ik dan moet openen en dan goed moet overnemen op de PC. En wat betreft mijn KORTE-termijn geheugen, dat is me geheel duidelijk geworden na anderhalf uur stoeien.

Gelukkig heeft de bankpas maar 4 nrs. en durf ik best te zeggen GOD zij dank !

Omdat een pincode uit vier cijfers bestaat, zijn er 10x10x10x10 pincodes mogelijk.Dat zijn er dus 10.000.

Pincodes als 1111, 1234 en 4444 worden als onveilig beschouwd. Er zijn daarom iets minder dan 6561 (9x9x9x9) pincodes in omloop. In 2005 waren er 18 miljoen pinpassen. Dus reken maar uit hoeveel mensen ongeveer dezelfde pincode als jij hebben!

meer info over mijn verloop is te volgen op www. fransenrenate.123website.nl
frans 50
 
Berichten:
478
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Ik heb dementie

Berichtdoor Rob (Alzheimer Nederland), 03 December 2014

Dag Frans,

Goed te merken dat je weer "terug" bent. Knap van je dat je er zo open over durft te schrijven op je eigen blog. Schrijven helpt om het een plaats te geven, en van reacties van anderen kun je weer steun krijgen. Sterkte en blijf vooral ook hier op het forum ons op de hoogte houden!

Groeten Rob
Rob (Alzheimer Nederland)
Site Admin
 
Berichten:
772
Geboortejaar:
1981
Geslacht:
Man

Berichtdoor frans 50, 10 December 2014

Hierbij geschreven tekst uit mijn blog, (ook te vinden www. fransenrenate.123website.nl)

10. dec, 2014
Reactie op het volgende Nieuws bericht:
Steeds meer mensen verbreken contact met familie
Steeds meer mensen blijken het contact met hun familie te verbreken. In ons land heeft maar liefst bijna 40 % van de bevolking minimaal een familielid met wie hij/zij niet praat.


Dat blijkt uit de jaarlijkse eindejaarspeiling naar familiebanden van Netwerk Notarissen. Ook bleek dat 83% de Kerst samen met familie viert. Maar niet alle familieleden schuiven aan bij het kerstdiner: 38% heeft namelijk geen contact meer met een of meer familieleden.

Gemiddeld hebben zij al 12 jaar geen contact meer met die familieleden. Vooral met broers en zussen (67%) is het contact verbroken. In de meeste gevallen is er een ruzie geweest (48%) of is het gezin uit elkaar gevallen nadat beide ouders zijn overleden (17%).

10. dec, 2014
Onze familie band groeit,
Wat zal ik zeggen? misschien door de Alzheimer of....

Hoe zal ik het uitleggen?


Wij komen uit een groot gezin,
zes kinderen, vijf jongens en één zus.
Verschillend, bij elkaar,
vaak druk, vaak gezellig en soms wel eens boos en naar.


Maar net als een bos met bloemen,
zo’n gemengd boeket,
in een vaas bij elkaar gezet.
Een hoge stevige vaas,
dat is veilig, dat is de baas.


Hetzelfde water waar we allemaal van drinken,
hetzelfde huis waar we schitteren en blinken,
allemaal een andere vorm, een andere kleur,
toch kwamen we binnen door dezelfde deur.


Soms komt er zomaar een nieuwe bloem tussen,
dan deel je de vaas met broers en zussen.
Soms gaat er zomaar iemand weg.
Huilen, boosheid, onbegrip, onzekerheid,
vragen of gewoon pech.
We roepen dan wel eens:
‘barst jij maar, zeg!’


En ben je nog zo vervelend,
dan is daar weer die vaas,
het water dat werkt helend
en daar waar een stengel geknakt is door groot verdriet
ondersteunen we met z’n allen,
zo moeilijk is dat toch niet?


Anderen vinden ons misschien wel raar,
maar we kleuren zo goed bij elkaar.
Je ziet ons groeien, stevig worden en open komen,
wie ons nu ziet krijgt misschien weer toekomst,
of heeft weer dromen.


Een wereld verbeteren, dat kunnen we niet,
maar wel aan enkelen goeddoen,
of steunen in verdriet.


Daarom dat we als een geheel staan te prijken.
En zeg nu zelf, wie een mooie bos met bloemen ziet,
zo harmonieus, zo fris en vrolijk dat die mens daarvan geniet.
Samen groeien en samen bloeien,

Dat kan alleen als je om elkaar geeft.
frans 50
 
Berichten:
478
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Ik heb dementie

Berichtdoor jostrol, 10 December 2014

Prachtig gedicht Frans
jostrol
 
Berichten:
619
Geboortejaar:
1952
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Niet (direct) betrokken

Berichtdoor frans 50, 13 December 2014

13. dec, 2014
Update week 50 ( Zie ook mijn blog www. fransenrenate.123website.nl )
Samen sterk.

Er was eens een man die drie zonen had. Tot groot verdriet van de man maakte de drie jongens altijd ruzie. Op een dag zei de vader, breng me zoveel takken als je kunt dragen! De jongens renden het bos in om takken te verzamelen en ieder kwam terug met een bos takken.

Neem nu ieder 1 tak zei de vader en probeer die te breken. Hartstikke makkelijk zeiden de jongens en ze braken hun stokken in twee.

Bind nu alle stokken samen zei de vader en probeer nu de hele bos takken te breken. Ze proberen het om de beurt, maar de takken die afzonderlijk zo gemakkelijk gebroken konden worden, waren samengebonden zo sterk als staal. Zie je zei hun vader, wat jullie met deze stokken doen kan ook met jullie gebeuren.

Wanneer je altijd alleen voor jezelf vecht, ben je alleen en kun je gemakkelijk aangevallen en gebroken worden.

Samen zijn jullie sterk, en dat geldt voor stokken maar ook voor mensen.

Dit verhaal is ook deze week ontstaan na aanleiding van een bijeenkomst met familie leden bij onze dementie coach.

Dat heeft ons samen gebracht en we hebben mogen ontdekken dat we ieder niet individueel het verdriet en de zorgen moeten verwerken maar samen. Samen zijn we sterk ! en een goed team.

fijne zondag we gaan weer voor een mooie week.

Vergeet morgen geen kaarsje aan te steken !!!! ( http://www.youtube.com/watch?v=-wKy2lvXIGQ )
frans 50
 
Berichten:
478
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Ik heb dementie

Berichtdoor frans 50, 16 December 2014

Ben deze week aan mijn laatste klanten route bezig, en veel klanten, hebben de laatste tijd toch extra tijd genomen om zich te verdiepen in het alzheimer proces. Nog steeds is er een vooroordeel betreft het is toch een ouderdomsziekte.
Ik heb sinds een tijdje een video-link bij me die ik ze dan laat zien. deze link heb ik nu ook mijn weblog gezet ( www. fransenrenate.123website.nl ) maar ik die wil deze ook met U delen 1.14 minuut kost het van U tijd.

http://www.youtube.com/watch?v=uczcnJ8AxLM
frans 50
 
Berichten:
478
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Ik heb dementie

Berichtdoor Leo (vrijwilliger), 16 December 2014

Dag Frans,

M,b,,t, je wachtwoordverhaal ben ik het helemaal met je eens. Ik heb me er ook maar een beetje bij neergelegd,
zo in de geest van, ach ik ben al wat ouder en wij ouderen zijn niet opgegroeid met deze toch wat snellere wereld.
Laat onverlet dat ik regelmatig bij de Forumleiding er op hamer dat hoe je het ook wend of keert, het Forum door een groot percentage ouderen wordt bezocht, DUS HOUD HET LAAGDREMPELIG.
Je laatste Engelstalige bijvoegsel heb ik gezien, maar, het zal wel weer aan mij liggen, ik had een heel slechte geluidsweergave.
Groet.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1992
Geslacht:
Man