logo dementie.nl/forum
platform van Alzheimer Nederland

Hallucinaties, Wanen, Desoriëntatie

Voor mensen die zich zorgen maken over zichzelf of over anderen

Re: Hallucinaties, Wanen, Desoriëntatie

Berichtdoor jostrol, 17 Januari 2016

Door diverse oorzaken kan Delier in enkele uren tot aantal dagen ontstaan.

Hieronder zie je een aantal oorzaken staan.
Allerlei situaties kunnen ervoor zorgen dat iemand een delier krijgt:

Ziekten maken iemand extra kwetsbaar voor een delier: bijvoorbeeld een blaasontsteking, een longontsteking, suikerziekte die niet goed onder controle is, een ziekte van de schildklier, een hartinfarct, het niet goed leeg kunnen plassen van de blaas, verstopping, ondervoeding, uitdroging, pijn of een gebrek aan slaap.

Ik zet de link naar de bron en verdere info:
https://www.thuisarts.nl/delier/ik-verz ... met-delier
jostrol
 
Berichten:
619
Geboortejaar:
1952
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Niet (direct) betrokken

Berichtdoor Louise Moison, 03 Februari 2016

Mijn moeder heeft sinds kort de diagnose Alzheimer gekregen en ik als dochter weet niet goed hoe ik hiermee om moet gaan.
Ze heeft regelmatig, deze avond ook, het idee dat het op dit tijdstip dag is. Ze blijft dus de hele nacht wakker en waar ik bang voor ben is dat ze gaat dwalen. En wat ik ook probeer of zeg ze wil niets van mij aannemen.
Deze nachten breken zo op, omdat ik weet dat ze mij regelmatig gaat bellen en ze morgen niet meer weet dat ze dit gedaan heeft.

Hoe gaan jullie hiermee om?
Louise Moison
 
Berichten:
6
Geboortejaar:
1973
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Leo (vrijwilliger), 03 Februari 2016

Goede morgen Louise, nog ff dit.

Bespreek deze situatie met haar huisarts. Woont ze nog alleen? Is dat nog wel verantwoord.
Wat is er mogelijk. Dit soort vragen. Hij/zij kent het fenomeen Casemanager.
Hij/zij is de centrale figuur waar je op terug moet/kunt vallen.
Ik heb in de loop van de jaren geleerd, dat het per geval verschilt,
ik hoop voor jou dat ze dus een goede huisarts heeft, zodat je er niet alleen voor staat.
Je bent altijd van harte welkom op dit Forum waar je veel lotgenoten zult aantreffen.
Ik trek dit Forum inmiddels 3 jaar, toen 19.000 volgers, afgelopen jaar 92.000 volgers. Op basis van de bezoekcijfers van januari
gaan we dit jaar ver over de 100.000 bezoekaantallen. Het voorziet je van veel informatie en ervaringen.
inmiddels zijn er meerdere Ervaringsdeskundigen aangeschoven,
met elkaar een grote familie, en je voelt je niet meer zo alleen en ieder heeft weer een andere invalshoek.
Sterkte en probeer ook nog een ( klein ) beetje voor jezelf te zorgen.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1992
Geslacht:
Man

Berichtdoor loek, 03 Februari 2016

Dag Louise,
Ja, hoe ga je er mee om ? Ik probeer altijd te denken "het is de ziekte, waarom ze zo doet".
En als je dan doordenkt, dan is dat eigenlijk een hele zielige situatie voor je moeder. Wat in elk geval
niet helpt is je geduld verliezen, boos worden , je stem verheffen. Wat wel helpt; is rustig het gesprek aangaan,
begripvol zijn, haar kalmeren "het komt wel goed mam", afleiden met dingen die zij leuk vindt.....en natuurlijk de juiste hulp inschakelen !
Case manager ,thuishulp, dagopvang, hulp van vrienden/buren, en de familie...heel belangrijk, probeer
er voor haar te zijn.
Het is moeilijk , maar je moeder heeft er ook niet voor gekozen om deze ziekte te krijgen.
Mijn moeder heeft ook alzheimer (al 3 jaar), verschrikkelijk, maar zij is er niet minder gelukkig om.
(omdat ze er geen weet van heeft). Ik ga dagelijks naar haar toe in het verpleegtehuis ,en daar hebben we
het samen leuk. Maken eens een uitstapje, drinken thee, kijken foto's, maken een wandelingetje, lachen...
en huilen ook soms. het hoeft heus niet alleen maar kommer en kwel te zijn !
Succes,
Loek.
loek
 
Berichten:
347
Geboortejaar:
1960
Geslacht:
Vrouw

Berichtdoor josha, 03 Februari 2016

Hallo Louise

Ja het is een vreselijke ziekte, het is echt onvoorstelbaar wat je daarin mee maakt en is ook voor iedereen weer verschillend.. A omdat het verloop bij iedere zieke anders kan zijn en B omdat de omgeving [ familie, buren, vrienden] weer verschillend reageren. Mijn moeder woont al 15 jaar in het verpleeghuis, voelt zich er helemaal thuis en is gelukkig in haar wereldje... af en toe komt ze weer in mijn wereld en hebben we eventjes contakt....
Maar de tijd dat ze alleen woonde, aan het begin van deze rotziekte, was vrij heftig, s`nachts telefoon, waar ik toch bleef, veel onrust, ook bij mijn moeder, want haar wereld staat op zijn kop!
Wat ik nog weet was dat zij vond dat iedereen gek was geworden, alleen zij niet.Het is ook verschrikkelijk dat je leef-wereld zo instort.
Mijn advies aan jou... ga er meer over lezen, zodat je de ziekte beter kan begrijpen en daarmee je moeder. Je hebt al goede adviezen gekregen van Leo en Loek.. Ga deze opvolgen.
Blijf vooral kalm en rustig, vooral naar je moeder toe [ schreeuw en huil maar in je eigen omgeving] omdat jij haar houvast wordt in een voor haar idiote wereld vol wantrouwen en achterdocht, heel erg onveilig.
Ieder verloop is weer anders, bij mijn moeder gaat het erg langzaam en geleidelijk en gelukkig is ze nu op haar plek.
Dus ga achter meer hulp aan, nu ze nog alleen thuis woont, ook als ze tegenstribbelt[ omdat ze niet snapt dat ze ziek is] de rollen gaan omgedraaid worden.. jij moet gaan beslissen voor haar en dat is erg moeilijk als dochter zijnde over/ voor je moeder....
Maar geloof me, je rolt daar wel in met vallen en weer opstaan.Het gaat ook een groei-proces voor jou worden en je zult nog versteld staan van jezelf, hoe sterk je dan wel bent.Omdat je geen andere keus hebt en het welzijn van je moeder staat dan voorop.
Goed dat je dit forum hebt ontdekt zodat wij je kunnen ondersteunen en adviezen/ raad geven en waar je je belevingen altijd kwijt kunt.
Er schiet mij een gezegde in gedachten wat ik je wil meegeven....... moeilijkheden en verdriet krijgen we allemaal maar hoe je er mee omgaat bepaalt de kwaliteit van je leven en is bepalend.
Hoe de ziekte zich ontwikkelt is inderdaad voor ieder anders, ik leerde mijn moeder pas kennen in haar dementie [15 jaar terug] toen kon ze geen scherm meer om zich heen zetten en achter verschuilen, dit viel weg door haar ziekte en daar kwam een prachtige, moedige vrouw met veel humor en vrolijkheid tevoorschijn. Ze had / heeft geen zorgen meer en geniet nu van elke kus en aanraking... eindelijk laat ze dit toe....en wat een zegen voor mij om haar nu eindelijk mijn liefde te mogen/ kunnen tonen.Nu pakt ze ook mijn hand en kan ik een spontane kus krijgen.....Dit duurde wel eventjes hoor, ze had daar een gene voor maar doordat haar grenzen weg vielen "van wat mensen er van zouden denken" leeft ze nu eindelijk heerlijk vrij en zichzelf...
Ook dat kan met deze ziekte gebeuren,, het is veel verdriet, huilen, ontzetting, grote ellende maar uiteindelijk had ik het niet willen missen.
Wat ook erg belangrijk is dat je de ziekte ACCEPTEERT het is nu eenmaal een feit.ga zeker niet de strijdt aan met je moeder.Krijg je alleen maar meer frustratie en boosheid.
Heel veel wijsheid en sterkte.
josha
 

Berichtdoor Louise Moison, 03 Februari 2016

Dank jullie allemaal voor de reacties.

Het is inderdaad heel moeilijk om de juiste wijze te vinden van reageren.
Ze heeft sommige dagen dat je denkt er is niets aan de hand, maar die zijn er heel weinig.
De meeste dagen zoekt ze al haar familieleden, haar ex man en soms ook mij.
Heb haar nu wel zover gekregen dat de wijkverpleging haar de medicijnen komt geven en ga nu ook zorgen voor hulp in de huishouding.
Ze geeft inderdaad aan dat er met haar niets aan de hand is en dat iedereen tegen haar is en ziet weinig positiefs in andere mensen.
De huisarts is een hele aardige man die er zeker voor haar, maar ook voor mij is. Hij bespreekt alles met mij, wat er mogelijk is.
Ik heb inmiddels de CIZ ingeschakeld en heb binnenkort een gesprek met ze.
Het was moeilijk om een verzorgingshuis uit te zoeken waar ze naar toe gaat als thuis wonen niet meer gaat.
Ik heb toen maar het verzorgingshuis uitgekozen waar haar moeder ook gewoond heeft, gewoon omdat ze daar toen zo over te spreken was.

Ben blij met alle reacties en tips.
Louise Moison
 
Berichten:
6
Geboortejaar:
1973
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Cootje, 03 Februari 2016

Oh wat herken ik veel in je verhaal ! Ik vind het ook zó moeilijk om beslissingen te nemen. Ook mijn vader is de ene dag verschrikkelijk in de war en de andere dag gaat het wel! Ik heb nu hulp ingeschakeld om te douchen en de dag op te starten. Wat hij eigenlijk niet wil ! Hij kan het allemaal zelf !!!! Moeilijk om dit toch door te zetten, maar heb het toch gedaan. Ik vind het een rotgevoel maar weet dat het moet . Dus vertrouw maar op jezelf . Je doet t goed !! Veel sterkte ook voor jou !
Cootje
 
Berichten:
24
Geboortejaar:
1953
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Han, 10 Februari 2016

Mijn moeder heeft ook al lange tijd waanvoorstellingen. Zij denkt contstant dat er van alles is gestolen, maar in werkelijkheid heeft zij haar spullen zelf verstopt. Zij heeft met grote regelmaat blaasontstekingen en daar werd ook eerst de oorzaak in gezocht. Bij de geriater bleek dat zij ernstig vitamine B12 tekort had, wat ook vergeetachtigheid en waanvoorstellingen kan veroorzaken. Na een hersenscan in januari weten wij dat mijn moeder ook beginnende Alzheimer en gevorderde vasculaire dementie heeft. Dat verklaart dus alles!

Het is nu de vraag wat deze dementie heeft veroorzaakt. Stress? Vitaminetekort? Mijn vader heeft al jaren Alzheimer en dat heeft bij mijn moeder veel stress veroorzaakt. Het is wel zuur dat mijn beide ouders nu dement blijken te zijn. Mijn moeder woont nog semi zelfstandig in een aanleun appartement naast het tehuis waar mijn vader wordt verpleegd. Zij zal binnenkort naar een andere unit moeten verhuizen, want zelfstandig wonen gaat niet meer.
Han
 
Berichten:
2
Geboortejaar:
1965
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor josha, 10 Februari 2016

Dag Han
Wat een erg verdrietige situatie waar jullie mee te maken hebben..Ik denk dat er niet 1 oorzaak is aan te wijzen bij dementie. Het is vaak een samenloop van omstandigheden.. en bij je moeder zit/ zat ook alles tegen
Blaasontstekingen, vitamine tekort ..het jarenlang voor je vader moeten zorgen.... heeft er allemaal toe bij gedragen dat haar weerstand, zowel lichamelijk als geestelijk, zeer laag is geworden.
Ja het is verschrikkelijk om beide ouders te zien lijden aan deze rot-ziekte, ik hoop dat er snel goede verzorging komt voor je moeder, zodat alles wat in rustige vaarwater komt, ook voor jou.
Veel sterkte!
josha