logo dementie.nl/forum
platform van Alzheimer Nederland

Dementie patiënt wil weg bij partner.

Alles wat dementie op jonge leeftijd betreft

Dementie patiënt wil weg bij partner.

Berichtdoor marjoleinb, 21 Oktober 2013

Hallo allemaal

Mijn vader heeft Lewy body, een onbekendere vorm van dementie. De laatste tijd zegt hij steeds vaker dat hij niet meer verder wil met mijn moeder en bij haar weg wil.
Is dit herkenbaar voor iemand? Heeft iemand tips hoe we hier het beste mee om kunnen gaan.

Groeten Marjolein
marjoleinb
 
Berichten:
1

Berichtdoor Leo (vrijwilliger), 21 Oktober 2013

Dag Marjolein,

Als je dit Forum al enige tijd volgt, zal je het met mij eens zijn dat er zoveel invalshoeken zijn voor welke vorm van Dementie.
Ik ben stellen tegengekomen die beiden achter in de tachtig, smoor verliefd zijn op elkaar en zelfs willen trouwen.
Dit is natuurlijk schrijnend voor de naasten, maar het enige wat ik hierover zeggen wil is :
De dementerenden leven in hun eigen wereld, die voor ons vaak niet meer te bevatten is.
Het heeft geen zin om hier tegen in te gaan.
Ik ben zelf een mantelzorger van mijn vrouw.
Ik heb met het verloop van de ziekte al ruim 7 jaar te maken.
Ik weet en soms ervaar ik het al een heel klein beetje, ik raak mijn partner bij leven kwijt.
In mijn geval wordt zij geheel afhankelijk van mij. Vroeger sprak men over Kinds worden.
Ik hoop dat jullie het een plaats kunnen geven.
Heel veel sterkte.
leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1992
Geslacht:
Man

Berichtdoor fjfaase, 23 Oktober 2013

In het begrip 'kinds worden' zit wel een kern van waarheid. Een volwassene kenmerkt zich doordat hij op een goede manier met zijn emoties en de emoties van een ander weet om te gaan. Ruim acht jaar geleden begon mijn vrouw al problemen te krijgen met het beheersen van haar emoties, wat vooral naar buiten kwam in conflicten met mijn toen 11 jarige dochter. Ik had soms het gevoel dat ik twee pubers in huis had: mijn dochter en mijn vrouw. Mijn vrouw had toen al zeer grote moeite om zich in te leven in de benevelingswereld van mijn dochter. Dit was nog ruim voordat ze over geheugen problemen begon te klagen en er eind 2006 een diagnose gesteld werd. Ik vond ook dat haar intellectuele vaardigheden (mijn vrouw heeft gestudeerd) steeds minder werden, dat het steeds moeilijker werd om met haar over wat complexere zaken (verzekeringen, belastingen, uitkeringen) te praten.
In februari 2011 is zij opgenomen in een verzorgingstehuis omdat de situatie thuis onhoudbaar werd. Mijn dochter had in de twee jaren daarvoor in totaal 18 maanden bij families van vriendinnen gelogeerd. Vooral de laatste tijd vind ik dat mijn vrouw erg kinds wordt in haar beleving. Ze heeft de grootste schik wanneer je wat 'la la la' zingt. Ze reageert nog wel met verbazing als ze me ziet, maar ik weet niet of ze nog veel begrip heeft van wie ik ben en wat onze relatie is. De verbale communicatie is vrijwel helemaal verdwenen. Gelukkig gaat de non-verbale communicatie nog wel goed. In vele opzichten heeft mijn vrouw nu een emotionele beleving die overeenkomt met die van een peuter.
Je zou dus kunnen zeggen dat ze de afgelopen jaren ieder jaar gemiddeld twee jaar achteruit is gegaan in haar emotionele volwassenheid.
fjfaase
 
Berichten:
19

Berichtdoor Leo (vrijwilliger), 23 Oktober 2013

Dag Frans,

Ik ben het geheel met je beschrijving eens.
Ik hoorde vandaag hoe mijn vrouw afgelopen week had gereageerd, toen ik haar bij mijn zus
voor haar een heel betrouwbaar en bekend terrein, tijdelijk had gebracht omdat ik naar een Symposium ging .
De hele middag heeft ze met haar regenjas voor het raam gezeten in afwachting van mijn komst.
Wat mijn zus haar ook voorstelde, de jas bleef aan, daar was geen discussie over mogelijk.
IK had mijn vrouw meerdere keren verteld, dat ik een vergadering had en dat ik haar daarom even bij mijn zus stalde.
Daar was geen enkel verweer tegen.
Ook opvallend voor mij was, toen ik haar ophaalde en in de auto vroeg of het gezellig was geweest, zei ach gewoon. Dat was alles.
Ze was het al weer vergeten.
Ik had de laatste dagen een griep en zeurde daar nogal over. ouwe kerel .
Ieder moment vroeg mijn vrouw of er iets was en dan legde ik het haar uit.
Gisteravond vroeg ze het weer en ik legde het haar zo´n beetje uit.
Toen zei ze , waarom weet ik dat niet, niemand heeft dat aan mij verteld.
Maar jongens, ze is nog steeds hartstikke gelukkig.
leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1992
Geslacht:
Man