logo dementie.nl/forum
platform van Alzheimer Nederland

sematische dementie

Alles wat dementie op jonge leeftijd betreft

sematische dementie

Berichtdoor jesjoh74, 04 April 2012

1 1/2 jaar geleden werd er bij mijn vader (64jaar) sematische demetie geconstateerd.
Mijn vader woont nog steeds thuis maar het valt soms niet mee.
Niet alleen heeft hij moeite met taal en op woorden komen ook komt er agressie bij.
Lichamelijk mankeert mijn vader niks. Geestelijk gaat er veel mis.Zijn er mensen die deze vorm van dementie herkennen? En wat de verdere vooruitzichten zijn? Hoe gingen jullie om met agressiviteit?
jesjoh74
 
Berichten:
4

Berichtdoor Rob (Alzheimer Nederland), 04 April 2012

Dag jesjoh,

Semantische dementie is een zeldzame vorm van frontotemporale dementie.
Komt de agressie ook voort uit de frustratie van het niet goed uit de woorden komen?

Ik moet bekennen dat ik niet weet wat de beste aanpak voor agressie bij deze vorm van dementie is. Maar op onze website hebben we wel algemene informatie over het omgaan met agressie. Kijk daarvoor op: http://www.alzheimer-nederland.nl/infor ... edrag.aspx

Veel succes en ik hoop dat anderen hier reageren op je bericht.
Sterkte!
Rob
Rob (Alzheimer Nederland)
Site Admin
 
Berichten:
772
Geboortejaar:
1981
Geslacht:
Man

Berichtdoor Linde, 04 April 2012

Hallo jesjoh,

Als logopediste weet ik dat agressie o.a. door taalproblemen kàn komen.
Je niet goed kunnen uiten of niet begrepen worden, is veelal zeer frustrerend.
Als je vader zich bewust is van zijn taalproblemen kàn dat tot boosheid leiden. Anderen worden onzeker of faalangstig.
Heeft de specialist jullie goed uitgelegd wat semantische dementie voor specifieke kenmerken heeft?
Juist omdat zijn geheugen (qua tijd en activiteiten) wellicht sterker zijn dan zijn taal, kan de omgeving hem snel overschatten.
Wanneer en waarmee overvraag je hem?
Verder kan door gebrek aan flexibiliteit (door de dementie) ook onrust en boosheid ontstaan. Zie verder de oorzaken die deze site geeft.

Zelf heb ik geen ervaring met semantische dementie. Wel weet ik dat het begrijpen van de eenvoudigste woorden al snel lastig wordt. Daarom is het erg zinvol om te weten hoe woorden in de hersenen liggen opgeslagen (in categorieën) en worden opgeroepen.
Ik denk dan ook dat jij (of je moeder) er goed aan doen, advies te vragen aan een logopediste. Je krijgt dan advies op maat. Wellicht kunnen gerichte (communicatie)adviezen, in de omgang met je vader, jullie helpen.
Ook kan de logopedist de taalproblemen misschien nog met je vader bespreekbaar maken.
Openheid en (h)erkenning, maakt het vaak wat beter hanteerbaar.

Mijn man (sinds 5 jaar Alzheimer) vond het in de beginjaren bijv. vervelend als je zijn zin afmaakte. Hem de tijd geven vindt hij prettig. In het begin hielp het nog als ik zei "misschien komt het woord straks nog", of "vertel er maar wat meer over".
Soms kwam het woord dan alsnog spontaan. Of hij gaf een prima omschrijving, waarna ik precies wist wat hij bedoelde. Daar waar je boeken leent... de bieb! We konden er gelukkig ook vaak samen om lachen. Helaas lukt het geven van een omschrijving ondertussen niet meer. Het wordt steeds meer gissen, maar ik geniet van zijn volhardendheid.

Een enkele keer werd mijn man boos of agressief. Soms kwam dit doordat ik niet voldoende bij zijn dementie en taalniveau aansloot. Vroeg ik om een bezem ... iets om mee te vegen. Als hij me niet begrijpend bleef aankijken, maakte ik er zelfs nog een gebaar bij. Kwam hij met een bladhark aanzetten. Toen ik geïrriteerd (want moe)reageerde, poef!, ontplofte hij.
Maar ook als hij op de dagbehandeling iets had gehoord en het niet begreep of onthield. Hij maakte er vaak zijn eigen waarheid van. Thuis kwam de frustratie er soms alsnog heftig uit.
Zijn agressie richtte zich (gelukkig) veelal alleen op voorwerpen. Vloog er een bladhark door de tuin of stond hij met gebalde vuisten voor me... Best heftig!
Als ik hem even met rust liet (bij hem weg liep, of hij bij mij) kalmeerde hij vaak wel, en ik ook! Soms zei ik wel eens 'je bent boos hè?". "Dat snap ik, dat mag". Mijn fout erkennen bleek soms zinvol, "ik had je even moeten wijzen wat de bezem is".
Tja en als gezond familielid ben je soms ook gewoon te moe om goed te reageren. Een enkele keer bleef zijn boze bui lang hangen, laaide het steeds weer opnieuw op, zat hij uren op zolder. Bracht ik hem daar maar wat te drinken tot de bui overdreef. Praten had dan absoluut geen zin, wakkerde ik de boosheid alleen maar opnieuw aan.

De taalproblemen en de dementie gaan bij mijn man steeds verder achteruit. De boosheid en agressie zijn gelukkig minimaal en hanteerbaar. Ik probeer bruggen te bouwen tussen hem en de medewerksters van het verpleeghuis. Naarmate ze hem langer kennen, zien ze beter wanneer hij gefrustreerd of verdrietig raakt. We doen er samen alles aan, dat hij zich begrepen voelt!

Voor jullie heel veel sterkte.

Monique
Linde
 
Berichten:
29
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor jesjoh74, 05 April 2012

Hoi Rob en Monique,

Bedankt voor jullie reactie op mijn vragen. Iedere keer als ik bij mijn vader ben geniet ik van hem.
Soms word ik daar ook heel boos over na al die jaren hard werken en dan mag je eindelijk genieten en dan krijg je die rot ziekte als ik het zo mag noemen.
Ik zou hem dan willen vast pakken en knuffelen en zeggen dat het niet eerlijk is dat hij die ziekte heeft. Hij zegt: dat hij niet ziek is en dat hij alleen niet op woorden kan komen.( vergeten dat hij heel vaak agresief is)(wat voor ons onbekent is van hem, zo was hij vroeger niet).Een korte knuffel accepteerd hij wel van mij maar van mijn moeder helemaal niet die krijgt overal de schuld van. ( voor haar erg moeilijk).

Hebben jullie ook ervaring met rijden in de auto?
Mijn vader heeft vorig jaar zijn rijbewijs verlengt gekregen voor een jaar.
Vooraf toen wij hoorden dat hij niet meer mocht rijden omdat hij dementerd was en samen met de medicijnen die hij kreeg hebben wij de sleutels afgepakt.Maar doordat hij niet mocht rijden werd mijn vader steeds agriever.En heeft mijn moeder samen met de coach besloten dat hij mocht rijden en maar niet met de medicijnen. Wachtend dat we eindelijk bericht kregen (na 13 maanden) van het cbr dat hij mocht afrijden.
Dat rijbewijs wordt een jaar verlengd maar iedere keer als hij in de auto stapt vind ik het wel eng.Hopend dat hij niemand aanrijd of zichzelf wat aan doet.
Dat zijn rijbewijs werd verlengd gaf hem voor hem en ons die rust maar ook veel zorgen.
Over een paar maanden moet hij weer afrijden.
Daar kan ik nu al tegen op zitten.

Gr.Jesjoh
jesjoh74
 
Berichten:
4

Berichtdoor jokeW, 09 April 2012

Hallo Jesjoh,

Ja dat is een moeilijke kwestie. Stel dat hij iemand letsel toebrengt door zijn rijgedrag dan vergeet je dat nooit meer. Maar ik kan me ook voorstellen dat, als je vader zo agressief wordt omdat hij niet meer mag autorijden, je daar ook niet blij van wordt. Je vader heeft waarschijnlijk geen ziekte inzicht en dat maakt het juist nog moeilijker. Hij voelt zich niet serieus genomen als hem de autosleutels worden afgepakt. Geef hem eens ongelijk. Als het CBR je vader geen verlenging meer geeft zal hij zich dan daarbij neerleggen? Er zijn nog een paar maanden te overbruggen voor jullie weten of hij wel of niet meer mag rijden. Tot die tijd maar hopen dat er niks erg gebeurd tijdens zijn autoritten. En mocht er toch wat gebeuren dan ben jij daar niet verantwoordelijk voor. Je hebt je best gedaan. Sterkte!
jokeW
 
Berichten:
30

Berichtdoor Mia (vrijwilliger), 17 April 2012

Beste Jesjoh,
Wat het autorijden betreft. Alzheimer Nederland heeft een brochure met uitgebreide informatie, die je hier kunt vinden
http://www.alzheimer-nederland.nl/media ... mentie.pdf
Er staat oa in de je ook met de huisarts contact op kunt nemen, die het CBR kan informeren over het rijgedrag van je vader en je zorgen daaromtrent.
Volgens mij kun je zelf eerst ook contact met hen opnemen en bespreken wat wijsheid in dezen is.
Moeilijk blijft het, het is een noodzakelijk kwaad om hun het autorijden te ontnemen, zo voelt dat. Maar het kan niet anders, er is ook hierin geen keus.
Mia (vrijwilliger)
 
Berichten:
211
Geboortejaar:
2015
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor jesjoh74, 21 April 2012

Hallo polderdyk,

De arten (van het VU ziekenhuis )hebben verslag van mijn vaders ziektebeeld op papier gezet voor het CBR.
Dus ze zijn wel op de hoogte.
Misschien moet ik het gewoon afwachten ik neem aan dat het CBR wel vaker met dementerende mensen heeft gereden en dat ze niet zo maar het rijbewijs verlegen.
Althans dat hoop ik maar.

Dank je wel voor je reactie.
Ik ben erg blij met alle reacties die ik gekregen heb ook van de andere.

Jesjoh
jesjoh74
 
Berichten:
4

Berichtdoor Ben_Beppie, 27 Augustus 2013

Hoi jesjoh

Mijn vader heeft ook semantische dementie.
Wij (mijn moeder vooral) lopen nu tegen de nodige problemen aan. Naar welke dagopvang? Mijn vader kan echt niet meer alles en er komt geen zinnig woord meer uit. hij begrijpt het leven niet meer. Hij snapt ook niet meer dat je geen bananenschillen op de grond mag gooien en thuis ruimt hij alles continu op tot in het dwangmatige.
Hoe gaat met jouw vader nu? Ik zie dat je dit al meer dan een half jaar geleden erop hebt gezet.
mijn vader is dankzij een psychose een jaar geleden gestopt met rijden. En gelukkig vraagt hij er ook niet meer om. Dit was wel altijd mijn vaders trots en hobby: auto rijden.
Ik zou het fijn vinden om wat contact te hebben. Wij zijn nog niemand tegen gekoemn met deze ziekte..
Ben_Beppie
 
Berichten:
1