logo dementie.nl/forum
platform van Alzheimer Nederland

Echtgenoot niet meer herkennen

Voor vragen, tips, advies en ervaringen over het omgaan met dementie

Re: Echtgenoot niet meer herkennen

Berichtdoor Herfst, 18 September 2020

Hoi Caroline,

Lees dat jullie eindelijk de afspraak hebben met de geriater, schrijf alle vragen op!
Ja, na de ziekenhuisopname is hij voor tijdelijke opvang geplaatst in een verpleeghuis, hier werd gekeken of hij nog naar huis zou kunnen.
Hij is daar gerevalideerd en geobserveerd, hij heeft nl een ruggenmerginfarct gehad (5 jaar geleden) dus kan niet meer lopen en zit in een rolstoel.
Dat, samen met zijn verwardheid en vasculaire dementie, werd ook te veel voor mij.
Een delier is idd tijdelijk maar de verwardheid en hallucinaties bleven, en na observatie werd besloten dat hij permanent opgenomen zou moeten worden op een PG afdeling, daar zit hij nu.
Tsja, ook wij wilden niet graag naar een verpleeghuis, mijn man deed al 15 jaar vrijwilligerswerk in een verpleeghuis en ik doe dat nu 5 jaar. Ook wij zeiden: Nooit naar een verpleeghuis", maar soms kan het gewoon niet anders, de zorg thuis werd te zwaar.
De overgang van 'thuis' naar verpleeghuis heb ik dus niet zelf hoeven regelen, maar eigenlijk is hij het er niet mee eens, het ging thuis toch goed? Ja, in zijn beleving, hij werd verzorgd en kreeg zijn 'natje en droogje', maar ik ging eraan onderdoor! Hij heeft nog besef van 'thuis' en dat maakt dat hij regelmatig boos op mij is, want ik heb hem 'weggedaan'. Van de verpleging hoor ik dat hij het meestal wel naar zijn zin heeft en meedoet met activiteiten. Maar leuk is het natuurlijk niet, maar niets is fijn in deze situatie, wat je ook besluit, het is allemaal naar en verdrietig!
De robotpup is zijn gezelschap, hij weet dat hij niet echt is, maar toch heeft hij er aanspraak aan, het is ook een schatje....omdat wij beiden vrijwilligers waren in een verpleeghuis kende ik deze dieren/poppen al, het is een groot succes!
Kijk maar niet teveel vooruit, probeer met kleine stapjes aan de situatie te wennen, nu eerst gesprek met geriater, kijken wat daaruit komt, verdiep je ook in de ziekte zodat je niet steeds voor verrassingen komt te staan, die zijn er toch wel, want niemand begrijpt wat er in het hoofd van diegene omgaat met dementie. Zij leven in hun 'eigen' wereld, hun beleving is totaal anders dan de jouwe.
Geduld en humor moeten je op de been houden!
Sterkte Caroline, het is/wordt een moeilijke weg, maar leef met de dag, en blijf de mooie en dierbare dingen zien!!
Groetjes, Foke
Herfst
 
Berichten:
61
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor Ellis, 19 September 2020

Ooh dat is fijn, Caroline! Nu de afspraak staat, kun je straks al jouw vragen afvuren op de geriater en bespreken hoe nu verder. Welke stappen jullie kunnen gaan zetten en hoe alles in zijn werk gaat.

Wat Foke zegt, schrijf alle vragen op. Steeds weer als er een vraag in je op komt. Zo heb je een compleet lijstje en zit je na het gesprek niet met onbeantwoorde vragen, althans, dan heb je jouw vragen kunnen stellen. Hoe voel je je erbij? Ik kan me voorstellen dat het fijn en spannend is, maar ook moeilijk en confronterend tegelijk.

Veel sterkte en succes. Ik denk aan jullie!
Ellis
 
Berichten:
205
Geboortejaar:
1996
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Zorgprofessional / vrijwilliger