logo dementie.nl/forum
platform van Alzheimer Nederland

Echtgenoot niet meer herkennen

Voor vragen, tips, advies en ervaringen over het omgaan met dementie

Echtgenoot niet meer herkennen

Berichtdoor Caro64, 23 Augustus 2020

Beste allemaal,
Mijn moeder heeft nog niet de diagnose dementie/alzeimer. Men houdt het op cognitieve achteruitgang/ MCI.
Sinds een aantal maanden komt het zeer geregeld voor dat zij mijn vader niet herkent. Ze “ziet” iemand anders. Vraagt of hij ook kinderen heeft, waar hij woont. Dat het beslist niet goed is als hij naast haar in bed ligt bijvoorbeeld.
Mijn vader gaat dan maar op de bank liggen, of in de logeerkamer.
Het lukt meestal niet om haar op andere gedachten te brengen. Als ik haar probeer duidelijk te maken dat hij haar echtgenoot is dan wordt ze verdrietig, ze weet dat het niet helemaal klopt. Maar ze blijft toch iemand anders zien.
Ik vraag me af hoe we hiermee om moeten gaan. Heeft iemand tips?
Het is voor haar heel naar, soort Alice in Wonderland gevoel.
Voor mijn vader is het ook vreselijk!
Hoe kan ik hen beide het beste helpen?

Bij voorbaat dank!
Hartelijke groet,
Caroline
Caro64
 
Berichten:
6
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Janneke85, 27 Augustus 2020

Hoi Caroline, wat een moeilijke en verdrietige situatie dat je moeder je vader vaak niet meer herkent. Het lijkt me heel naar voor je vader maar ook heel beangstigend voor je moeder.

Heb je iets aan het artikel over omgaan met het niet meer herkennen van mensen? Daar staan veel tips in: https://www.dementie.nl/omgaan-met-het- ... van-mensen

En ik zit zelf nog te denken: misschien helpt het een foto van je beide ouders neer te zetten, of bijvoorbeeld zowel één van vroeger als één van nu?

Wordt er nog verder gekeken of er sprake is van dementie bij je moeder of is dat traject afgerond? Dit lijkt me zeker wel iets om (weer) bij de huisarts aan te kaarten.

Veel sterkte gewenst.

Groeten, Janneke
Janneke85
 
Berichten:
95
Geboortejaar:
1985
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
In het verleden betrokken

Berichtdoor Caro64, 27 Augustus 2020

Dankjewel voor deze fijne reactie!
Ik ga het artikel eens goed lezen.
Dat van die foto’s had ik ook al eens gedacht, even zien hoe ik dat ga introduceren, hopelijk helpt het.

Komende september zullen we weer een afspraak hebben bij de geriater. Door Corona is dat allemaal beetje moeilijk, je kunt niet zomaar een afspraak maken.
Ik denk dat ze nu wel de diagnose dementie zal krijgen, dan krijgen we hopelijk ook een casemanager.

Nogmaals dank!
Hartelijke groet,
Caroline.
Caro64
 
Berichten:
6
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Anoli, 28 Augustus 2020

Mijn moeder heeft hetzelfde , dat ze mijn vader niet herkend, maar ze ziet wel haar (inmiddels 40 jaar geleden overleden) schoonvader. Het is soms kort en soms lang van duur, wat enorme frustratie oplevert,
We hebben pas 2 weken geleden de uitslag gehad, maar het lijkt alsof we van de een op andere dag.vn een normaal leven in een waanwereld terecht zijn gekomen. Heb via huisarts opvolgingsgesprek etc kunnen versnellen, wellicht helpt je dat ook
Veel sterkte gewenst!
Anoli
 
Berichten:
10
Geboortejaar:
1974
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Ellis, 29 Augustus 2020

Caro64 schreef:
> Dankjewel voor deze fijne reactie!
> Ik ga het artikel eens goed lezen.
> Dat van die foto’s had ik ook al eens gedacht, even zien hoe ik dat ga
> introduceren, hopelijk helpt het.
>
> Komende september zullen we weer een afspraak hebben bij de geriater. Door
> Corona is dat allemaal beetje moeilijk, je kunt niet zomaar een afspraak
> maken.
> Ik denk dat ze nu wel de diagnose dementie zal krijgen, dan krijgen we
> hopelijk ook een casemanager.
>
> Nogmaals dank!
> Hartelijke groet,
> Caroline.

Goed om te horen, Caroline. Als de diagnose er eenmaal is, dan heb je inderdaad recht op een casemanager. Dat maakt het een stuk makkelijk. Veel succes bij de geriater in september. Houd je ons op de hoogte?

Groeten, Ellis
Ellis
 
Berichten:
205
Geboortejaar:
1996
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Zorgprofessional / vrijwilliger

Berichtdoor Ellis, 29 Augustus 2020

Anoli schreef:
> Mijn moeder heeft hetzelfde , dat ze mijn vader niet herkend, maar ze ziet
> wel haar (inmiddels 40 jaar geleden overleden) schoonvader. Het is soms
> kort en soms lang van duur, wat enorme frustratie oplevert,
> We hebben pas 2 weken geleden de uitslag gehad, maar het lijkt alsof we van
> de een op andere dag.vn een normaal leven in een waanwereld terecht zijn
> gekomen. Heb via huisarts opvolgingsgesprek etc kunnen versnellen, wellicht
> helpt je dat ook
> Veel sterkte gewenst!

Wat ontzettend heftig om te lezen, Anoli. De rollercoaster dendert maar door. Veel sterkte! Ik kan me voorstellen dat je nu met nog meer vragen zit. Als we iets kunnen betekenen, horen we het graag.

Groeten, Ellis
Ellis
 
Berichten:
205
Geboortejaar:
1996
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Zorgprofessional / vrijwilliger

Berichtdoor wia, 09 September 2020

Beste Jacobus
Heftig allemaal hè? Heel veel herkenbaar, degene die het dichtste bijstaat vangt het meeste op. Zo heb ik het ook ervaren.
Blijf je armen om haar heen slaan en hou voor ogen dat niet zij maar die kl..... ziekte die het doet

Goed dat je het van je afschrijft daar is dit forum voor. En je hoeft niet te verontschuldigen. Vele van ons zijn door dit traject gegaan en begrijpen het.

Hou je goed en probeer van kleine reactie te genieten, dat noemde ik altijd onze gouden momentjes.
Sterkte en lieve groet
Wia
wia
 
Berichten:
71
Geboortejaar:
1944
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
In het verleden betrokken

Berichtdoor Hetty Jorritsma, 09 September 2020

Beste Jacobus, ik herken zoveel in je schrijven: zit wel in een heel andere situatie. Ik heb mijn moeder (De liefste op de hele wereld) 8 jr geleden in huis genomen na het plotseling overlijden van mijn vader, zij waren 68 jr samen. Omdat ze helemaal v het padje was dacht ik haar nog een aantal gelukkige jaren te kunnen bezorgen. Auto ritjes, af en toe een hapje en drankje buiten de deur.....we hadden het heel fijn samen. Tot ze vreemd gedrag ging vertonen. Lang verhaal kort: in oktober 2018 is Lewy body dementie vastgesteld bij haar. Wat een kl....ziekte! Net als bij jou heb ik moeite met haar gedrag. Ze heeft waanideeën en hallucinaties. Elk uur, elke dag, elke week is het afwachten hoe de dag verloopt. Ik heb zelfs van de 1 op de andere dag mijn full time baan opgezegd om er voor haar te zijn want alleen kon ze niet meer zijn. Mijn streven is haar te verzorgen tot het einde! Ze is nu 96 (een pracht leeftijd) ziet er 15 jr jonger uit, is lichamelijk in top conditie, maar......wat is dit heftig allemaal. Geen gesprek is meer mogelijk, ze doet soms heel naar tegen me en dan die waanideeën. Wat zij ziet ziet ze echt en dat is soms verdomd moeilijk om mee om te gaan! Vandaar dat ik je boosheid zo goed begrijp.....ook ik moet vaak tot 10 tellen om niet te snauwen of kattig uit de hoek te komen. Ze is heel aanhankelijk naar mij maar ook zegt ze soms: ik maak er een eind aan, ik wil niet meer. Andere momenten lacht ze weer. Het voordeel is dat ze zich niets meer herinnert. 10 min later is ze alles weer vergeten. Ik heb veel steun aan de huisarts en geriater. Na de verkeerde medicijnen (phychose + delier en dagopname) heeft ze nu medicijnen die goed aanslaan. Wat de toekomst Jacobus gaat brengen weten we niet. Besef wel ajb dat jouw vrouw en dus ook mijn moeder er niets aan kunnen doen, hoe naar het ook is, ik besef dat als geen ander. Ik wil je veel wijsheid, heel veel sterkte en ook goede momenten toewensen! Liefs, Hetty PS: schrijf het van je af, dat helpt, ik hou een dagboekje bij, heus het helpt.
Hetty Jorritsma
 
Berichten:
24
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Herfst, 09 September 2020

Hallo Hetty en Jacobus,

Konden we ons gevoel maar uitschakelen hè? Met ons verstand weten we dat het allemaal 'de schuld' is van die rotziekte, maar toch doet het pijn!
Ook is het afscheid nemen van de persoon die je kent, die glipt langzaam weg naar een wereld waar jij en zij een andere plaats inneemt.
Jullie zijn mantelzorger thuis, was ik ook, maar mijn man zit nu in een verpleeghuis, ik kom er net vandaan, hij wil scheiden omdat ik hem heb 'weggedaan'. Ik zeg dan: "Ja hoor, is goed, dat gaan we regelen". Even later gaat het over iets heel anders, dan is hij het weer vergeten, maar het onderwerp blijft wel steeds terugkomen.
Ik kan er nu relaxed mee omgaan, ik zie hem maar een paar uurtjes, dat kan ik aan, maak er maar een grapje van, dat was idd heel anders toen hij nog thuis was! Toen waren we constant bij elkaar en was er gemopper, irritatie, boosheid, aan beide kanten.
Ik vind het moedig dat jullie ervoor kiezen jullie moeder/vrouw thuis te verzorgen, want de hele dag om te gaan met dit gedrag is vreselijk lastig, om dan niet geïrriteerd te raken is haast bovenmenselijk.
Voel je niet schuldig hierover, de empathie verdwijnt, gevoelens worden anders, meeleven met de ander is er niet meer bij, kortom....je voelt je machteloos en alleen.
Herkenbaar allemaal, ik ben er nu aan 'gewend', steeds maar zeggen tegen jezelf: Het komt door die ziekte die dementie heet.
Ik wens jullie heel veel sterkte, hou je haaks en zorg ook goed voor jezelf, anders hou je het niet vol!
Lieve groet,
Foke
Herfst
 
Berichten:
61
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor Hetty Jorritsma, 09 September 2020

Lieve Foke. Dank voor je fijne reactie. Dit Forum is een grote steun en bovenal leerzaam voor de "mantelzorgers"/naasten van de dementerende naar mijn mening. Ik put kracht uit dit soort reacties! Gr Hetty
Hetty Jorritsma
 
Berichten:
24
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie