logo dementie.nl/forum
platform van Alzheimer Nederland

Even een compliment voor Foke

Voor vragen, tips, advies en ervaringen over het omgaan met dementie

Even een compliment voor Foke

Berichtdoor Hetty Jorritsma, 18 September 2020

Ik zit nu een aantal maanden op het Forum en vind veel steun van anderen met name van Foke. Wat triest om al die hartverscheurende verhalen te lezen. Ik heb het soms héél zwaar. Verzorg mijn moeder thuis die dagelijks achteruit gaat. Niet te volgen wat er allemaal in dat koppie van haar omgaat. Ik ben dit commitment aangegaan om haar tot het einde thuis te verzorgen. Soms als ik in bed lig stromen de tranen over mijn wangen omdat ik denk dat ik het niet goed doe: ik gun mama zo graag nog een aantal gelukkige jaren, maar het is heftig, héél heftig allemaal. Ik wil Foke bedanken voor haar steun aan mij door haar ervaringen. Hoe de toekomst eruit gaat zien weet ik niet. Ik hoop van harte dat ik dit volhoud....doorzetten denk ik dan!!!! Liefs Hetty
Hetty Jorritsma
 
Berichten:
25
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Ellis, 19 September 2020

Hoi Hetty,
Goed dat je op het forum bent en zo leest dat je niet alleen bent. Dat moet ontzettend fijn zijn. Hoe moeilijk de situatie thuis ook is, hier vind je steun. Ik vind het prachtig om te lezen dat je het ook zo ervaart.

Dank je wel voor jouw lieve compliment aan Foke. Ik ben het zeker met je eens!

Leef met de dag en geniet van alle mooie momenten!

Ik geef je graag een virtuele knuffel. :heart:

Hartelijke groet,
Ellis
Ellis
 
Berichten:
219
Geboortejaar:
1996
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Zorgprofessional / vrijwilliger

Berichtdoor Herfst, 19 September 2020

Nou, nou, wat een lieve berichten van jullie Ellis en Hetty, dank jullie wel, ik doe het vanuit m'n hart. Niet omdat ik alles zo goed weet, maar hoop met mijn 'ervaring' een beetje te kunnen helpen in de moeilijke weg die we allemaal moeten gaan, het is niet onze eigen keus, het is een situatie waarin je terecht komt en waar je mee om moet leren gaan.
Hetty, twijfel niet aan jezelf, je doet wat je kunt en met liefde, geloof me, dat zijn de enigste voorwaarden waaraan je moet voldoen, wij allen maken fouten, maar leg de lat niet te hoog voor jezelf, daar ga je aan onderdoor! Jij moet ook op de been blijven, je energie ergens vandaan halen om dit aan te kunnen.
Kun je 1x per week bijvoorbeeld de zorg even aan een ander overlaten zodat jij een paar uurtjes iets voor jezelf kunt doen? Dat is echt belangrijk hoor!
Jouw moeder boft met zo'n dochter, zij voelt jouw liefde en zorg echt wel, al glijdt ze inmiddels steeds verder van je af, die gevoelens blijven.
Kijk nu niet teveel naar de toekomst, leef bij de dag en haal daar mooie momenten uit, iedere dag heeft wel een paar lichtpuntjes, die probeer ik ook te blijven zien....
Lieve Hetty, sterkte en blijf schrijven als dat je goed doet, het helpt!
Geef ook toe aan je emoties, dat is geen zwakte maar juist iets wat je sterk maakt en gezond houdt!
Liefs, Foke
Herfst
 
Berichten:
62
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor jacobuskeer, 19 September 2020

ja Foke het is zwaar maar met liefde kom je ver ,wees open naar anderen vertel het gerust aan derden laat je angsten en verdriet toe . ook ik worstel daar mee het is mijn vrouw waar ik nu voor moet staan ,maar zij was het die in het verleden altijd voor mij en mijn dochters klaar stond .ook ik ben vast gelopen en heb net op tijd de stap naar de arts en ggz artsen gedaan zij hebben daar voor geleerd as je plat gezegd verzuipt in je eigen verdriet dan kan je geen hulp bieden , dit heb ook ervaren en ik was geen hulp vrager nee ik knapte het wel zelf op ,mooi niet dus en nu is het deurtje open gegaan (de gedachte een man huilt niet) je wil niet weten hoe vaak ik dat reeds gedaan heb ,ik laat het toe en schaam me niet er voor ,put sterkte uit het gegeven dat jij niet de enige bent die worstel met hoe nu verder en wat dan als .als je geen hulp vraagt ja dan kan je niet verwachten dat plotseling een helpende hand je mee neemt ,troost en hulp aan bied ,veel sterkte en blijf gezond je bent nodig .jacobus
jacobuskeer
 
Berichten:
17
Geboortejaar:
1943
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor Herfst, 22 September 2020

Hallo Jacobus,

Ik had al een reactie geplaatst, maar die is niet doorgekomen zie ik nu.
Het is heel goed dat je je emoties kunt uiten. Waarom zou een man niet mogen huilen? Echt een vastgeroeste veronderstelling die niet klopt. Juist als je je emoties los laat schept dat weer energie en rust in je lichaam en hoofd.
Ook hulp vragen is geen teken van zwakte, het is juist sterk, soms wel moeilijk vind ik, maar iedereen wil meehelpen als je het vraagt, ik deed ook heel lang of ik alles wel aankon, geen hulp nodig had, maar daar ga je zelf aan onderdoor. Het is een proces, eerst de professionele hulp en daarna de familie en vrienden, ze waren en zijn er voor mij.
Met liefde en humor moet je jezelf op de been houden, maar geef het ook toe als je niet meer kunt, leg de lat niet te hoog! Ik ben erg lang doorgegaan, maar heb nu de zorg uit handen gegeven, en heb er vrede mee. Ik heb nu 'rust' (niet altijd hoor) maar kan nu ook voor mezelf zorgen, jezelf blijven wegcijferen gaat op den duur niet meer, hoe graag je dat zelf ook wilt.
Ik wens je sterkte,
groetjes Foke
Herfst
 
Berichten:
62
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor jacobuskeer, 22 September 2020

Als u denk dat ik niet blij ben met dit forum waar je te samen je problemen ruimte kan geven dan ben ik mogelijk verkeerd over gekomen ben 77 jaar jong maar nooit een schrijver geweest ik was en ben meer een doener ,maar ja ik heb ook mijn tekortkomingen zeker uit de tijd dat men niet te koop liep met wat er scheelde ,zelf nu zijn er mensen na dat je open je probleem heb verteld ,die je trachten te ontlopen ,ik denk dan jammer dan missen ze een kans ,ze zullen er wel niet mee om kunnen gaan
ik hoef niet altijd benaderd te worden uit medeleven nee gewoon een alledaags gesprek over weer en zo kan je helpen even gewoon te zijn niet met de ziekte bezig te zijn ,ik vind het schrijven al een hele opluchting te weeg brengen ,zo zonder verplichting
veel sterkte toe gewenst jacobuskeer
jacobuskeer
 
Berichten:
17
Geboortejaar:
1943
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor wia, 23 September 2020

Lieve mensen

Natuurlijk willen we allemaal graag dat onze geliefde thuis kan blijven wonen .
En er alles aan doen dat dat ook kan. Ook ik deed dat.
Maar heb ook de ervaring dat het niet meer te doen was. En dan wordt het een nood opname , waar door mijn lief
3 x verplaatst moest worden. En gaf voor hem veel prikkels en achteruitgang.

Daarom : ik hoop van harte dat het iedereen lukt om de verzorging vol te houden, maar oriënteert je ook wat de mogelijkheden zijn als het toch niet lukt. Je moet er toch niet aan denken dat je lief kilometers ver weg geplaatst wordt.

Ik wens jullie heel veel sterkte en geniet van kleine gouden momentjes.
Lieve groet Wia
wia
 
Berichten:
73
Geboortejaar:
1944
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
In het verleden betrokken

Berichtdoor jacobuskeer, 23 September 2020

Het is geen makkelijke opgave de klus mantelzorger nee zeker niet als het om je geliefde vrouw gaat ,ik had /heb dan ook moeite met die benaming , toen we trouwden was de afspraak tot de dood ons scheid .en dat is dus de insteek van alles het samen zijn en voor elkaar klaarstaan ,in goede en slechte tijden .nu moet ik dus die belofte ook gestalte geven ,en dat doe ik met al mijn liefde voor haar ,zeker is het heel zwaar je verdrinkt soms in de ontstane golf van verdriet bijna dagelijks laat ik dan ook een traan als ze dat niet ziet .we kunnen samen nog veel ondernemen in en rond het huis ,ik heb haar beloofd dat ze nooit maar dan ook nooit weg zal gaan ,bij de huisarts is bekend dat als het zo ver komt dat mijn vrouw helemaal wilsonbekwaam word dus niet meer weet wat het leven is dan is de geestelijke pijn voor haar zeer groot en om dan naar een andere plek te moeten gaan om daar te sterven dat wil ze niet en ik ook niet ,dan mag alles in werking gaan dan hebben we ons leven voltooid en er ook vrede mee zowel voor mij als voor haar .dit alles is besproken met onze dochters ,het opstarten van deze maatregelen heeft moeite gekost en hebben we bij volle verstand besloten ,ik hoop dan ook dat ik haar mag overleven ,maar als mij iets overkomt hoeven de dochters maar contact te zoeken en is dan mijn vrouw thuis verzorgt .de dochter zijn gemachtigd bij notaris en bank en andere als gerechtigde op te treden
alles is geregeld tot de Crematie toe naar onze gezamenlijke wil , het was telkens een klus ,maar zelfs een persoonlijke afscheid brief voor hen die ons lief hebben die bij de crematie zullen ontvangen .waar om vertel ik dit stuk privé .laat het niet weg neem je besluiten zelf zo dat de achterblijvers niet met de vraag moeten zitten van wat nu en hoe dit of dat nee nu weten ze papa en mama hebben alles vast gelegd en dat is de wil die we maar hoeven uit te voeren ,alles staat in een daar voor aangemaakte map.
alles wat ik nu onderneem gaat op schrift en word daar toegevoegd ,en ja er zullen altijd dingen zijn die beter kunnen maar .di alles heeft wel een grote rust mee gebracht ,ik kan me nu gewoon alleen maar het ons leven bezighouden .
als er maar een persoon iets heeft aan mijn schrijfsel dan heeft het zijn doel bereikt heel veel sterkte ,blijf gezond want ze hebben ons nodig met liefde en aandacht iedere dag ,jacobuskeer
jacobuskeer
 
Berichten:
17
Geboortejaar:
1943
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie


cron