logo dementie.nl/forum
platform van Alzheimer Nederland

Ik stel mezelf voor

Hier kun je je jezelf voorstellen aan anderen op het forum

Re: Ik stel mezelf voor

Berichtdoor Jan Nico, 21 Oktober 2020

Dank voor jouw reactie Janneke. Mike zal er ook blij mee zijn.
Groet
Jan
Jan Nico
 
Berichten:
27
Geboortejaar:
1948
Geslacht:
Vrouw

Berichtdoor Ellis, 23 Oktober 2020

Dat doet altijd goed hè, Jan. Zo'n compliment.
Hoe gaat het deze week met je?

Groeten, Ellis
Ellis
 
Berichten:
254
Geboortejaar:
1996
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Zorgprofessional / vrijwilliger

Berichtdoor Jan Nico, 23 Oktober 2020

Dag Ellis,
Vanmorgen een lange fietstocht gemaakt langs de Vecht. Ik woon in Maarssen-Dorp waar je hele mooie fietstochten kunt maken. Daarna doe ik wat boodschappen in het dorp. Ik mijd supermarkten en steun ook liever de lokale middenstand. Maar dat vroeg je niet. Het gaat met mij beter. Juist door me niet op te sluiten maar de stilte te zoeken en te genieten van deze lenteachtige periode van het najaar. Ik heb de herdenkingsdienst op een USB stick en deze nu al een paar keer teruggeluisterd. In het begin met veel emoties, alleen, Daarna met goede buren die ik heb uitgenodigd om mee te luisteren. Op die manier verwerk ik ook. Immers er gaat zoveel langs je heen op de dag zelf. Ik heb wel ook in die periode de regie weten te houden over mijn eigen leven. Het verdriet vind zijn weg, ook weer in het schrijven en dichten, maar nu anders, de dankbaarheid overheerst. Ik schrijf nu vaak over wat ik zie in de natuur. Ik ben ruim 45 jaar getrouwd geweest met de vrouw waarvan ik nog steeds hou, er niet meer is maar nog dicht bij me is. Ik heb een hoekje gemaakt met haar foto en daarom heen twee kunstwerken gezet. Bijvoorbeeld een in glas gegoten bloemenpracht. Hier gekocht in het dorp. Mijn vrouw was een kleurrijke vrouw en met dit glazen kunstwerk wil ik dat accentueren. Ik mijd telefoontjes en kan dat uitleggen via WhatsApp. De meeste begrijpen het wel. Volgende week ga ik weer naar mijn kleindochter in Haarlem. Heb iets leuks voor haar gekocht in de Kringloop winkel. Zij heeft de kaarsjes aangestoken voor oma, mede namens onze kleinzonen in Engeland, die er helaas niet bij konden zijn. Heb gisteren nog drie boeken gehaald bij de bibliotheek. O.a. Caesarion van Tommy Wieringa. Ik lees en merk dat ik stap voor stap dat weer graag doe. Zij het kort. Tot zover>
Jan Nico
 
Berichten:
27
Geboortejaar:
1948
Geslacht:
Vrouw

Berichtdoor Ellis, 24 Oktober 2020

Mooi om te lezen, Jan. Mooi dat je je toch open stelt en durft te delen en te rouwen, bijvoorbeeld samen met de buren.
In alles wat je doet is ze bij je. Ik lees dat je dat zelf ook beseft.
Het blijft moeilijk en pijnlijk, maar met de tijd zullen de scherpe kantjes iets vervagen.
Ellis
 
Berichten:
254
Geboortejaar:
1996
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Zorgprofessional / vrijwilliger

Berichtdoor Jan Nico, 24 Oktober 2020

Beste Ellis,
Dank voor je warme en meelevende reactie. Volgens mij is in het verwerkingsproces jezelf openstellen cruciaal. Ik realiseer me dat dit heel persoonlijk is. Ik maak bewust die keuze omdat ik - toegegeven -ook niet anders kan. Zo ben ik en zo wil ik blijven en zo word ik her- en erkend door vele lieve mensen die mij omringen. Misschien helpt mijn openheid ook anderen, althans dat hoop ik. Maar het blijft een persoonlijke keuze. Gisteren een fijne avond gehad met vrienden, ging veel te laat naar bed, maar ben verkwikt opgestaan. Met het thema rouwen kan ik niet goed omgaan. Daar is geen leidraad voor dat realiseer ik me, ook dat is persoonlijk. Soms ervaar ik een golf van rouw, heb dan geen woorden. Dat frustreert me want ik hou van het woord, van taal en me uitdrukken in woorden die mij helpen om een en ander te verwerken, in de hoop dat ik de ander ook nog kan troosten. Ik leg de lat wellicht te hoog. Laat mij maar rouwen in stilte, is voor mij wel tegennatuurlijk maar zal ook dit nog moeten accepteren. Mijn geliefde is tot het laatste toe zo moedig geweest. Dat ontroert mij het meest, denk ik. Mag ik rouwen? Natuurlijk mag ik dat, maar geef me handen en voeten omdat te kunnen. Vanochtend was het even moeilijk. Nu gaat het beter. Ga straks naar het dorp. Doe alles op de fiets. Vannacht gaat de klok een uur terug. Voor mijn geliefde kan ik de klok niet terugzetten. Het is goed zo. Straks op de fiets moet ik wel vooruitkijken om te voorkomen dat ik mijn mede weggebruikers over hoofd zie. In deze metafoor zit ik nu.
Een oprecht lieve groet voor jou Ellis
Jan Nico
 
Berichten:
27
Geboortejaar:
1948
Geslacht:
Vrouw

Berichtdoor Ellis, 25 Oktober 2020

Jan Nico schreef:
> Beste Ellis,
> Dank voor je warme en meelevende reactie. Volgens mij is in het
> verwerkingsproces jezelf openstellen cruciaal. Ik realiseer me dat dit heel
> persoonlijk is. Ik maak bewust die keuze omdat ik - toegegeven -ook niet
> anders kan. Zo ben ik en zo wil ik blijven en zo word ik her- en erkend
> door vele lieve mensen die mij omringen. Misschien helpt mijn openheid ook
> anderen, althans dat hoop ik. Maar het blijft een persoonlijke keuze.
> Gisteren een fijne avond gehad met vrienden, ging veel te laat naar bed,
> maar ben verkwikt opgestaan. Met het thema rouwen kan ik niet goed omgaan.
> Daar is geen leidraad voor dat realiseer ik me, ook dat is persoonlijk.
> Soms ervaar ik een golf van rouw, heb dan geen woorden. Dat frustreert me
> want ik hou van het woord, van taal en me uitdrukken in woorden die mij
> helpen om een en ander te verwerken, in de hoop dat ik de ander ook nog kan
> troosten. Ik leg de lat wellicht te hoog. Laat mij maar rouwen in stilte,
> is voor mij wel tegennatuurlijk maar zal ook dit nog moeten accepteren.
> Mijn geliefde is tot het laatste toe zo moedig geweest. Dat ontroert mij
> het meest, denk ik. Mag ik rouwen? Natuurlijk mag ik dat, maar geef me
> handen en voeten omdat te kunnen. Vanochtend was het even moeilijk. Nu gaat
> het beter. Ga straks naar het dorp. Doe alles op de fiets. Vannacht gaat de
> klok een uur terug. Voor mijn geliefde kan ik de klok niet terugzetten. Het
> is goed zo. Straks op de fiets moet ik wel vooruitkijken om te voorkomen
> dat ik mijn mede weggebruikers over hoofd zie. In deze metafoor zit ik nu.
> Een oprecht lieve groet voor jou Ellis

Hoi Jan,
Dank je wel voor jouw lieve, virtuele groet. Die neem ik graag van je aan in deze lastige tijd, met corona nog eens extra lastig.
Er is inderdaad geen handleiding voor het rouwproces, geen leidraad. Het overkomt je en vaak moet je het ook maar gewoon laten gebeuren.

Hoewel je er zo graag woorden aan wilt geven, dat begrijp ik erg goed, is het soms juist goed dat je er geen woorden aan kunt geven. Rouw heeft niet altijd woorden nodig. Het is zichtbaar in kleine dingen en dat zullen anderen ook zien. Dan is alleen een arm om je heen of een meelevende blik voldoende om je steun te geven, om te weten dat aan jou en jouw lieve vrouw gedacht wordt.

Doe je voorzichtig?

Warme groet,
Ellis
Ellis
 
Berichten:
254
Geboortejaar:
1996
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Zorgprofessional / vrijwilliger

Berichtdoor Jan Nico, 25 Oktober 2020

Dank voor je zeer betrokken reactie, die ik ervaar als een grote steun.
Ik beloof dat ik voorzichtig zal zijn Ellis.
Warme groet
Jan
Jan Nico
 
Berichten:
27
Geboortejaar:
1948
Geslacht:
Vrouw

Berichtdoor Jan Nico, 25 Oktober 2020

Als aanvulling Ellis:
Je wijze woorden zetten mij aan het denken. Mijn systeem bestaat uit het me uiten in woorden.
Stilte is mij vreemd. Niet helemaal, want ik dicht en schrijf ook over mijn fietstochten waar ik de stilte zoek.
Deze situatie is een andere. Ik rouw en wil me uiten en wellicht dat het me nog lukt om juist nu zonder woorden troostrijke situaties te zien en deze te (leren) waarderen als troostrijke momenten.
Ik herhaal: ik doe voorzichtig Ellis en dank je uit de grond van mijn hart!!
Jan Nico
 
Berichten:
27
Geboortejaar:
1948
Geslacht:
Vrouw

Berichtdoor Ellis, 26 Oktober 2020

Heel goed, Jan. Ik wens je een goede week toe.

En vergeet niet, schrijven kan hier altijd hè!
Ellis
 
Berichten:
254
Geboortejaar:
1996
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Zorgprofessional / vrijwilliger

Berichtdoor Jan Nico, 26 Oktober 2020

Ik dacht dat jij het was

De dag is nog maar net begonnen
Maar ik niet
Heb gedroomd
Dat ik in Domburg was
Samen met haar
Meestal rondom deze tijd, ook wel eerder in het jaar
Dan waren we zo verliefd op elkaar
Zagen de rollende zee
En onze gedachten gingen mee
Met eb en vloed
Het voelde zo goed
Juist in deze dagen
Juist omdat we er zo gelukkig waren
Jij weet het niet meer, althans dat neem ik aan
Als het kon zou ik morgen nog met jou terug gaan
Naar die mooie plek aan de kust
Waar we elkaar zo vaak hebben gekust
Vannacht dacht ik dat jij het was
Juist in deze dagen blijf ik dromen van onze tijd aan de kust
Waar we zo gelukkig waren
Ik dacht vannacht dat jij het was
Je mist me niet en ik weet dat je daar geniet
Wat kan ik meer verwachten
Hoef jouw leed niet meer te verzachten
Ik dacht dat jij het was
Een mooi lied
En jij geniet, ik zag je in mijn dromen
met een brede lach
Gelukkig ken je niet mijn verdriet
Hoeft ook niet want jij geniet
Van de eeuwige liefde
o-o-o-o


Geïnspireerd door: Mike Boddé
Jan Nico
 
Berichten:
27
Geboortejaar:
1948
Geslacht:
Vrouw