logo dementie.nl

column dementie

Beschrijf hier je eigen verhaal of plaats je gedicht

column dementie

Berichtdoor isabron » 13 Juli 2017

Keuzes.Keuzes.
Een zomerdag op een terras, rond lunchtijd. Het terras is voornamelijk bemand door oudere echtparen. Zij genieten van een kopje koffie, een drankje of een lunch. Ze nemen daar uitgebreid de tijd voor . Tsja…, en daar hoort natuurlijk ook een plaspauze bij.
Twee toiletblokken naast elkaar, voorzien van plaatsjes en tekst. Een afbeelding van een simpel poppetje met een rokje. Schot met kilt? De tekst; Dames. De tweede toiletruimte met roze deur. Misschien is de kleur misleidend…. Poppetje met broek EN snor! Wellicht ten overvloede de tekst :Heren. Uiteraard wist ik de bordjes op waarheid in te schatten.
Gekleed in een lange broek en zonder snor ( ik was net bij de schoonheidsspecialiste geweest….), opende ik de eerste deur. Blaas geleegd. Deur achter me gesloten om vervolgens bij het minuscule fonteintje mijn handen te wassen. Het halletje was al krap, zeker in gezelschap van een verdwaald rond kijkende oudere heer. De blik in zijn ogen , herkende ik uit duizenden. Tien jaar werken in een verpleeghuis hadden hiertoe bij gedragen. Ik ging onverstoorbaar verder met het wassen van mijn handen. Ik was hier immers niet op mijn werk! De goede man deed niemand kwaad en bleef ‘dreutelen ’in het halletje. Ik zocht mijn stoel weer op om het laatste restje uit mijn glas op te drinken.
Nu mijn mede tafelgenoot niet langer ‘tassenoppasser’ was, ging hij naar het toilet. Bij de ingang van het toiletblok ontmoette hij een verwarde meneer, die hem de ingang tot het damestoilet versperde met de begeleidende tekst: “dit is voor dames”. Dat was de toiletbezoeker wel duidelijk. Vijf minuten na zijn terugkomst, keerde ook de meneer terug. Hij ging niet direct zitten maar toonde aan de mevrouw, die aan zijn tafeltje zat, de voorkant van zijn kaki broek. ‘Nat’, was de begeleidende tekst. De ogenschijnlijke nieuwe vriendin , toonde weinig begrip. Zij haalde de schouders op , herschikte haar zonnebril en bestelde een nieuwe “Chardonnay”. De meneer nam vertwijfeld een slok van zijn bier. De kleverige stralen liepen langs zijn mondhoeken. Hij merkte het niet en zijn nieuwe vriendin ook niet. Wij stonden op en verlieten het terras.
Ik kon het nalaten nog even met een meelijwekkende blik achterom te kijken. Had ik niet toch met een servetje zijn mondhoeken af moeten vegen…???
Even ging ik terug in de tijd. Als zes jarig meisje zat ik op schoot bij mijn oude dementerende opa. Ik had hem zojuist een blokje pure chocolade in zijn mond gestopt: zijn lievelingsversnapering. Iemand anders beet hij in de vingers , maar mij niet. Nadat hij uitgebreid de tijd had genomen en ik hem die ook gegeven had, opende hij zijn mond voor het volgende stukje. Helaas, het was op. Liefdevol veegde ik met mijn zakdoek zijn mondhoeken schoon……
Tevreden sloot hij zijn ogen. Pas toen hij sliep, sprong ik voorzichtig van zijn schoot. Mijn lieve opa……
isabron
 
Berichten:
6
Geslacht:
Man
Relatie tot dementie:
Anders

Berichtdoor josha » 16 Juli 2017

Dag Isabron
Ja je schrijft erg mooi en meevoelend, erg goed te begrijpen en ook dit vind ik een mooi raak verhaal wat veel herkenning geeft.
De reactie[ of beter de geen reactie] van de vriendin van de man op zijn natte broek, zie ik wel vaker hoor... Zo van, hier wil ik niets mee te maken hebben, je zoekt het zelf maar uit...

Ook voor een partner valt de hele wereld natuurlijk in duigen met een man die in zijn broek plast op een terras.. Dan is het maar net hoe puur ben je en heb je een groot hart? en kun je de man geruststellen?..en naar huis gaan om te verschonen? Jouw eigen belang op zij zetten..[ dat mens wou blijven zitten op het terras zonder met de gevoelens van haar vriend rekening te houden] Vaak is de dementerende de schaamte voorbij maar de familie nog niet... is ook een heel proces hoor...waar de èèn makkelijker mee omgaat dan de ander.

Verder valt het me op dat je schrijft dat je als zes jarig MEISJE bij je opa op schoot zat, terwijl je aan geeft in je profiel op het forum dat je een man bent.... misschien een foutje? Maakt ook niet uit hoor.

Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
291
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Relatie tot dementie:
(Schoon)zoon/dochter

Berichtdoor isabron » 16 Juli 2017

Dag Josha,

Dank voor je reactie.
Ik ben inderdaad 'een groot meisje'.....
Ik dacht dat het ging om de link met de betreffende dementerende persoon en dat was o.a. mijn opa. Vandaar.....

Na het getuige zijn geweest van het beschreven terras gebeuren, ging ik weer even terug in de tijd.


Warme groet,
Isa( = meisjesnaam......)
isabron
 
Berichten:
6
Geslacht:
Man
Relatie tot dementie:
Anders




Het is momenteel 24 Juli 2017