Foto-album

Beschrijf hier je eigen verhaal of plaats je gedicht

Foto-album

Berichtdoor Christina » 19 Juni 2014

Moeder bladert door een boek
van een ver verleden tijd.
Langzaam het besef van tijd kwijt,
is ze naar haar heden op zoek.
Of is dit een soort afscheid?

Haar heden is mijn herinnering,
van vóór ik mijn eigen weg ging.
Op elke bladzij kom ik ze tegen,
door oude foto's aaneen geregen,
flarden van toen, die iemand ooit ving.

Twee kleine meisjes op een fiets.
Ach, dat ben ik, samen met mijn zus.
We waren jong en onbezorgd en dus
hadden we de grootste lol om niets,
vastgelegd als was het een bijzonder iets.

Een foto van mijn oma, die ik nooit gekend heb.
Gestorven, vóór mijn herinnering begon te leven.
De blik in haar ogen geeft mij even
weet van verbondenheid, van het web
van bloed, via haar aan mij doorgegeven.

Ach kijk, familie op het strand,
was het nou in Scheveningen?
Het gekke met herinneringen
is dat ze meestal naderhand
de werkelijkheid verdringen.

Het boek gaat dicht. Iemand heeft
herinneringen weten vast te leggen.
Wat valt er verder nog te zeggen?
Niets dan dat het leven dat ik nu leef
ook ooit weer een herinnering geeft?
Christina
 
Berichten:
12

Berichtdoor jostrol » 19 Juni 2014

Mooi Christina,
wij zijn ook (bijna) dagelijks bezig met foto's van nu maken en in een boekje doen, herinneringen van met wie en waar ben ik geweest en wat hebben we gedaan.

En oude fotoboeken, familiefoto's/ motorsport allen zijn zo belangrijk voor mijn partner,
hierdoor vaak korte/fijne gesprekken.
jostrol
 
Berichten:
619
Geboortejaar:
1952
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Niet (direct) betrokken




cron