moeder

Beschrijf hier je eigen verhaal of plaats je gedicht

moeder

Berichtdoor rinus » 07 Juli 2014

mijn moeder die al heel ver is in het dementeringsproces, zit de laatste tijd vaak voorovergebogen in de rolstoel, lopen kan ze namelijk ook al jaren niet meer vanwege versleten knie en heup, en kijkt dus bijna voortdurend naar beneden. Als ik aankom dan kijkt ze ook niet op of om en reageert ook niet blij ofzo dat ik er weer ben, ik heb ook het vermoeden dat ze ook bijna niets meer ziet en als ik bepaalde dingen zeg van vroeger, dan zegt ze, als mijn pa er ook is, tegen mijn pa, dat ik dat altijd zei, terwijl ik het gewoon ben die dat dan zegt. Het is trouwens vaak al heel wat als ik haar kan verstaan, want vaak is het gewoon een soort babygebrabbel wat er nog uitkomt en niet bestaande woorden die ze dan zegt. Wat mij ook opvalt is dat ze vaak een kat ziet zitten en/of lopen.
Mijn vraag is of er hier ook mensen zijn die één of meerdere dingen hiervan herkennen en dan in het bijzonder het helemaal voorovergebogen zitten, zodat ze bijna continu naar beneden ziet te kijken?
rinus
 
Berichten:
9

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 08 Juli 2014

Dag Rinus,

Ik ben verbaasd dat je deze slaapsituatie alleen maar bij je moeder ziet.

Mijn vrouw zit op een afdeling waar wisselend zo'n 25 cliënten vertoeven.
Gemiddeld 8 zitten in rolstoelen in vergelijkbare situaties als je moeder.
Af en toe wordt er iemand met bed en al bijgeplaatst. Deze mensen zijn vrijwel niet meer aanspreekbaar, een aai over de hand brengt soms een glimlach te voorschijn. Soms hoor.
Een achttal zit verder een groot deel van de dag te slapen.
Gemiddeld 6 cliënten verblijven permanent op hun kamers.
Mijn vrouw breit een groot deel van de dag en slaapt inmiddels ook regelmatig.
Ook hebben we de onrustige wandelaars. Ja spannend is het allemaal niet meer, ja
natuurlijk zijn er de onrustige momenten.Verder eten, drinken, aandacht door het personeel,
maar je kunt maar op een plaats tegelijk zijn.de mensen in de kamers hebben ook aandacht nodig.
Regelmatig wordt er door vrijwilligers activiteiten aangeboden, het meedoen is marginaal.
Ik weet niet of je hier wat aan hebt.
Leo

Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1999
Geslacht:
Man

Berichtdoor rinus » 19 Juli 2014

ik weet wel wanneer iemand slaapt of niet, maar mijn moeder hangt dus vaak gewoon voorover gebogen, zonder dat het altijd slaap is en ze is de enige die dat doet.
ze zit als het ware in haar eigen wereldje, wat dat dan ook moge zijn. Maar één ding is zeker, het is verschrikkelijk om al jarenlang je moeder langzaam te zien verdwijnen.
Het is een vreselijke mensonterende ziekte en het wordt maar al te vaak weggezet als een ouderdomsziekte. Voor mijn moeder en mijn vader is het helaas te laat, maar ik hoop dat er zo spoedig mogelijk een medicijn op de markt komt om deze verschrikkelijke ziekte te voorkomen en/of te genezen. En dan hang ik de vlag uit.
rinus
 
Berichten:
9

Berichtdoor onderzoeker30 (vrijwilliger) » 20 Juli 2014

Dag Rinus,

Het lijkt soms bij vergevorderde dementie alsof mensen in hun eigen wereldje zitten.
Een soort bewustzijnsvernauwing. Mijn vader kan op die momenten vragen waar ik toch gebleven ben, terwijl ik dan pal voor hem zit. Alsof hij mij niet ziet, hij kijkt dan gewoon langs of door me heen. Het lijkt dan wel of hij in trance is, door zijn hand te strelen en tegen hem te praten lukt het soms hem uit die trance te halen. Hij reageert zowiezo goed op aanraking en mijn stem, al weet hij vaak niet wie ik ben. Er zijn periodes geweest dat hij onverstaanbare woorden brabbelde maar de laatste tijd zijn het weer zinnen en verhalen, alleen begrijpen we niet goed wat hij ermee wil zeggen. Hij raakt dan weleens geïrriteerd.
Waarom je moeder zo voorovergebogen zit kan ik niet speciaal verklaren, anders dan dat de controle over de spieren ook minder wordt. Er zijn patiënten met vergevorderde dementie die de hele tijd onderuitgezakt zitten of met hun hoofd achterover.
Mijn vader hangt ook voorover maar heeft een ingezakte ruggewervel, wat veel voorkomt bij
ouderen. Hij heeft daar nogal last van en krijgt hiervoor pijnstillers waardoor hij dan suffer wordt. Kan je moeder hier last van hebben? Vraag het eens aan de verpleeghuisarts
waarom ze zo voorover zit.
Rinus, als je je moeder bezoekt en tegen haar praat, pak dan maar gewoon haar hand, dan weet ze dat er iemand bij haar is. Je kunt ook haar handen inwrijven met een lekker geurende handcrème. Met dit warme weer, zijn vochtige tissues ook fijn om het gezicht en de polsen mee op te frissen.
Het is weinig wat je kunt doen, maar het voelt toch goed, dit 'kleine' contact.
Heel veel sterkte.
onderzoeker30 (vrijwilliger)
 
Berichten:
1062




cron