Niemand is zonder pijn en verdriet

Beschrijf hier je eigen verhaal of plaats je gedicht

Niemand is zonder pijn en verdriet

Berichtdoor speelster » 12 Oktober 2016

niemand is zonder verdriet en pijn.
Op dit ogenblik sta ik eigenlijk alleen in het leven met een grote zorg mijn man.
Dementie is het ergste wat een mens kan overkomen.
Mijn man heeft het gekregen door zijn werk.
Dat maakte me heel erg boos en verdrietig maar ik heb het omgebogen naar strijdzaamheid en voorlichting geven op allerlei gebied wat niet in dank wordt afgenomen door mensen die geld verdienen aan de rotzooi (ik noem het rotzooi) dat ik met me liefste geen normaal gesprek meer kan voeren.
Dat niet echt begrepen wordt wat wordt gezegd.
De boosheid dan hoogtij viert.
Erger dan dit kan samenleven niet zijn.
Het is en wordt steeds meer eenrichtingsverkeer van mij uit.
Ik blijf positief in het leven staan ondanks de grote tegenslagen die ik steeds weer heb gekregen.
ik ben geen dag zonder pijn maar daar zal niemand me over horen klagen.
Die pijn verdwijnt toch niet of ik nu sikkeneurig ben of vrolijk dan kies ik maar voor vrolijk zijn en de pijn is dan een stuk minder mijn positiviteit voelt geen pijn.
Mijn pijn kan ik gelukkig wegdenken.
Alleen als ik pieker komt de pijn met een onnoemelijke vaart aanzetten dus piekeren heb ik mezelf afgeleerd.
Dan voel ik het ook niet.
Maar zonder pijn kan ik blijkbaar niet.
Het zegt mij zoveel als dat ik niet te veel hooi op me vork moet nemen.
Na al de zorgen die ik heb gehad ben ik nu op een punt gekomen dat ik niets meer moet maar mag en dat doe ik met alle soorten van plezier.
speelster
 
Berichten:
24
Geboortejaar:
1952
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie



cron