Het gaat niet meer

Beschrijf hier je eigen verhaal of plaats je gedicht

Re: Het gaat niet meer

Berichtdoor Dochter21 » 17 Januari 2017

Leo,
Wat moet dat zwaar voor je zijn.
Maar ook: wat een liefde.
Je vrouw (of eigenlijk moet ik uw zeggen, ik zie dat u 5 jaar ouder bent dan mijn vader ;-) boft maar met zo'n man!
Dochter21
 
Berichten:
4
Geboortejaar:
1971
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor elnas » 17 Januari 2017

Dag Leo,

Je reactie maakt me een beetje verdrietig (nog verdrietiger). Hoezo er wel voor haar zijn. Mijn leven staat zo ongeveer stil sinds de dood van mijn broer en het er zijn voor mijn ouders daarna. En nu komt dit er ook nog bij. Ik ga er zelf zo ongeveer aan onderdoor; het verdriet, het hele tijd heen en weer vliegen (letterlijk) en het dan in de steek moeten laten van mn eigen gezin.

Natuurlijk ben ik er voor haar, zoveel als ik kan. Dat ze gevorderd dementerend is was alleen maar een antwoord op jouw vraag. Daar bedoel ik absoluut niet mee dat ik haar afschrijf.....

Hartelijke groet en ook alle sterkte voor jou. Je bent een geweldige echtgenoot

Ellen
elnas
 
Berichten:
26
Geboortejaar:
1967
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 17 Januari 2017

Dag Ellen,

Ik ben niet een mens die iemand veroordeelt, ik wilde je alleen maar bemoedigen. Het spijt mij als ik je choqueerde..
Ik wil je er op wijzen dat je een beetje op jezelf moet letten, je moeder heeft niets meer aan je als jij
aan het verdriet er onderdoor gaat.
Er zijn momenten dat je even een pas op de plaats moet maken anders ga je er zelf aan onderdoor.
Ik heb hier in het verpleeghuis ook een vrouw die er volledig kapot aan gaat.
Ik wijs haar er met enige regelmaat op dat als haar man zit te slapen en dat gebeurt veel dat hij daar kennelijk behoefte aan heeft. Laat hem met rust, maar nee ze maakt hem wakker, dan gaat hij lopen, maar dat wil ze niet dus kapittelt zij hem dat hij rechtop moet lopen en de handen uit zijn zakken moet halen dan kijkt hij weer te chagrijnig en wil ze dat hij lacht. Ze sleept zich ongans met chocolaatjes, gevulde koeken, snoepjes , zoute haring marsjes. Als ze koffie voor hem haalt loopt hij inmiddels weer weg. Loopdrang accepteer het toch. Als ze weg is valt hij weer in zijn ritme van slaap en wandelen, hij praat ook niet meer. Natuurlijk dit zijn patiënten in hun laatste fase, maar laat het dan ook gebeuren.
Men vraagt mij wel eens waarom ik zo weinig tegen mijn vrouw praat.
Het enige wat zij wil en daar ken ik haar tegoed voor is regelmaat en rust en mij. Ik ben er tegenwoordig alleen nog maar 's morgens en dat accepteert ze.
En ik ben de paar uurtjes dat ik er ben helemaal voor haar.
Met grote regelmaat zegt ze dan dat ze van mij houd of zegt dat ze zo gelukkig is. Dus heeft mijn aanwezigheid een functie denk ik dan. Van de week zei ze ineens uit het niets, komt je moeder nog langs. Als ik haar dan zeg dat die al 50 jaar geleden is overleden, zegt ze en beetje geschokt, waarom weet ik dat niet. 1 minuut later is dat ook weer weg.
Had ik dat dan beter niet moeten zeggen?
Ik schenk een kopje koffie voor haar in, ik haal haar breiwerkje tevoorschijn of start een nieuw broddelwerkje en ik haal de gemaakte breiwerkjes weer uit.
Het is iedere dag weer het wiel uitvinden.
Nogmaals sterkte.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1999
Geslacht:
Man

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 17 Januari 2017

Dochter21 schreef:
> Leo,
> Wat moet dat zwaar voor je zijn.
> Maar ook: wat een liefde.
> Je vrouw (of eigenlijk moet ik uw zeggen, ik zie dat u 5 jaar ouder bent
> dan mijn vader ;-) boft maar met zo'n man!


Dag dochter,
Ik was 13 jaar toen ik zelfstandig als grimeur werkte. Mijn vader tekende de door mij te maken koppen met schmink.
en plakte die aan de binnenkant van mijn koffer. Na afloop van de avond werd ik op de schouders van de voorzitter het toneel opgehaald. Ik heb mijn dienstplicht niet hoeven te verrichten omdat ik onmisbaar in het bedrijf was. mede kostwinner.Overigens begreep ik dat de vorm van grimeren zoals wij dat deden (dus grotendeels karakterkoppen maken) op den duur niet meer te betalen was voor de amateurs en semi beroeps. Ik heb daar ook nog ruim 6 jaar les in gegeven.
Ik ben mijn hele leven dus gewend om bij mijn voornaam te worden genoemd.

Ik heb dus via avondcursussen en schriftelijk onderwijs wat aan mijn opleiding gedaan en moest uiteindelijk met het theater gebeuren stoppen omdat ik als binnenhuisarchitect er geen tijd meer voor had.
Ik wil maar zeggen ik heb mijn hele leven mijn eigen broek opgehouden.
Ik heb het grootste geluk in mijn leven gevonden in mijn vrouw, ik ken haar inmiddels 63 jaar.
Zij was/is zo puur. Ik zeg ook vaak: als ik in haar positie verkeerde, zou zij hetzelfde doen wat ik nu doe.
Sterkte allen.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1999
Geslacht:
Man

Berichtdoor elnas » 17 Januari 2017

Dank je wel Leo voor je reactie.

Ik wil het draadje van dochter21 niet overnemen dus ik hou het hierbij maar ik weet dat je me niet hebt willen choqueren en waardeer het ten zeerste dat je me probeert te bemoedigen. Dat heb ik hard nodig.

Hartelijke groet,

Ellen
elnas
 
Berichten:
26
Geboortejaar:
1967
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie




cron