Mevrouw Sanders

Beschrijf hier je eigen verhaal of plaats je gedicht

Mevrouw Sanders

Berichtdoor Norbert33 » 18 Juli 2017

Zo'n maand of zes geleden kwam er een nieuwe mevrouw wonen, bij mijn moeder op de afdeling.
Mevrouw Sanders, noem ik haar maar even, het is niet haar echte naam.

Mevrouw Sanders was een hele flinke vrouw, ze was goed ter been en lichamelijk helemaal fit.

Geestelijk minder, maar goed, daarvoor was ze daar komen wonen.

Er was een probleem.

Mevrouw Sanders was boos, heel erg boos, dat ze in een verpleeghuis terecht was gekomen.
Ze vond het vreselijk en was erg opstandig.
Maar ze kon haar woordje nog best goed doen.

Haar man kreeg het zwaar te verduren.
"Hoe heb je me dit kunnen aandoen, Frits", riep ze en vaak weigerde ze met hem te praten, om uiteindelijk huilend tegen hem te roepen :'Frits, ik wil naar huis, ASJEBLIEFT, Ik houd het hier niet uit.

Ik kon het goed met haar vinden, als ik binnenkwam pakte ze me vast en gaf me een knuffel.
Ik probeerde haar gerust te stellen, wat niet altijd lukte.
Vaak deden we samen wat klusjes in de huiskamer: aardappels schillen of wat afwas.
Daar zijn nog foto's van gemaakt, lachend samen op de foto!

Toch bleef Mevrouw Sanders boos en ze wilde naar huis en dat riep ze de hele dag.
Ze werd feller.
"Rotwijf, laat me gaan" riep ze regelmatig naar de zuster.
En soms was haar taal heftiger.

Ze dacht :"als ik maar veel scheld, dan laten ze me misschien wel gaan".

Haar plannetje lukte echter niet, erger, het zou het einde betekenen voor de opstandige mevrouw Sanders.

Een paar weken geleden,was er iets vreemds met Mevrouw Sanders aan de hand, Ze was rustig.
Maar ze was wel heel erg rustig, ze zat op een stoel en staarde voor zich uit, contact was er niet meer.

Als ik haar hand pakte keek ze me wel aan, maar haar ogen waren leeg.

Haar man, Frits, vertelde me dat de hoofdzuster samen met de verpleeghuisarts had besloten om haldol te geven,zodat ze "lekker" rustig was.

En inderdaad, de boze buien waren over en ze was stil.

Sinds de eerste portie haldol, was Mevrouw Sanders helemaal van de wereld.

Al gauw hoorde ik van Frits, dat de hoofdzuster had ontdekt dat mevrouw niet meer wilde eten, (Nee,dacht ik, als je bijna in coma bent,lukt eten ook niet meer,voor de haldol at ze altijd goed, ik zat regelmatig bij het avondeten om mijn moeder te assisteren bij de maaltijd en zag dat Mevrouw Sanders geen problemen had met het eten, wat vers op de afdeling werd bereid.

Nu keek ze als in een waas naar haar bord en wist niet meer hoe ze haar maaltijd naar binnen moest krijgen.

Na twee weken haldol verdween Mevrouw Sanders helemaal van het toneel.
Frits zei me dat de hoofdzuster had gezegd dat zijn echtgenote haar bed niet meer uit wilde (logisch,ze was compleet van de wereld door die haldol en wilde door de kalmeringsmiddelen alleen maar slapen.)

"Ik heb samen met de hoofdzuster en de verpleeghuisarts besloten, dat ze maar moet stoppen met eten en dat ze maar in bed blijft tot het einde" zei Frits.
Ze krijgt wel morfine voor de pijn en vocht.

Ik was geschokt: "zo slecht is ze toch niet"?
Volgens Frits,de zuster en de verpleeghuisarts wel...
Frits geloofde alles wat het gezegd werd, klakkeloos.

Ik heb Mevrouw Sanders nog een keer gezien, Ik schrok, want haar ogen keken met een wanhopige blik, praten kon of deed ze niet meer.
Wel hield ze mijn hand vast.

"Ze slaapt het grootste deel van de dag" zei Frits,Geen wonder dacht ik met die cocktail van Haldol en morfine.

En zo gebeurde het dat de flinke vrouw met wie ik nog kort geleden nog had gewandeld en afgewassen had, overleed .

Was dit nou echt nodig geweest?
Ik vraag het me, nu een paar weken later, nog steeds af.
Norbert33
 
Berichten:
95

Berichtdoor josha » 18 Juli 2017

Dag Dutch

Wat prachtig geef je hier weer hoe in en in triest het beleid in dit verpleeghuis is.... bewoner lastig? gewoon platspuiten! En ik weet uit ervaring hoe vreselijk Haldol kan uitwerken bij bewoners.. Mijn moeder heeft het ook ooit eens gehad[ zonder mijn toestemming, iets wat strafbaar is} , ze kon niet meer lopen! Was totaal van de wereld! Werd verplaatst naar de verpleegafdeling in een bed... gelukkig was er een engel van een verzorgster die me vertelde wat ze haar hadden ingespoten... Ik heb toen gelijk die rommel verboden en met 3 maanden liep mijn moeder weer! Dit was in 2003! Tot 2011 heeft ze nog goed kunnen lopen maar belandde helaas door een trombosebeen in een rolstoel... Ze leeft nog steeds = 98 jaar! Is in harmonie en vrede, gelukkig had ze mij om in te grijpen en in haar zorgleefplan staat heel duidelijk GEEN HALDOL!

Zo als jij deze vreselijke gebeurtenis beschrijft met deze mevr is het regelrechte moord... en zo jammer dat Frits alles maar klakkeloos accepteerde wat arts en hoofdzuster eventjes beslisten onder het mom "dat zij wel de deskundigen zouden zijn " Er zijn zoveel andere mogelijkheden om met agressief gedrag om te gaan, daar zijn experts voor in te huren[ overigens kosteloos]
Zeer, zeer triest wat je hier beschrijft.

Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
429
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 19 Juli 2017

Beste allemaal,

Besef dat de cruciale informatie van Frits komt.
Waarschijnlijk zijn er heel andere redenen die het voorschrijven van deze medicatie wettigen.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1996
Geslacht:
Man




cron