Blog huisarts Marieke; 2. Verbloemen

Reageer hier op nieuws, artikelen en blogs

Blog huisarts Marieke; 2. Verbloemen

Berichtdoor Rob (Alzheimer Nederland) » 18 Juni 2013

Lees de blog van huisarts Marieke Perry over verbloemen. Mensen met dementie zijn meesters in het verbloemen van hun problemen.

Bij ongeveer de helft van alle thuiswonende mensen met dementie herkent de huisarts de aandoening niet. Wat maakt het zo moeilijk voor huisartsen om dementie goed te herkennen?

Lees hier de blog: http://www.alzheimer-nederland.nl/actue ... rieke.aspx

Wat denkt u er van? Laat hier een berichtje achter voor Marieke en anderen!
Rob (Alzheimer Nederland)
Site Admin
 
Berichten:
756
Geboortejaar:
1981
Geslacht:
Man

Berichtdoor ik weet het nog niet » 19 Juni 2013

Beste Rob en Marieke,

Graag wil ik hierop reageren, omdat de stelling me aanspreekt;
alleen vind ik het of anders gezegd ervaar ik het anders om.

Betreft mijn leeftijd ben nu 48, en dat ik bewust weet wat er nu met mij gebeurt, vanwege de combinatie en de ervaring van de dementie van mijn moeder op jonge leeftijd 62 jaar, die na goed twee jaar zwaar dementie is overleden, waarin mijn vrouw en toen mijn vader nog leefde wij heel intensief voor haar hebben mogen zorgen donders goed weet wat het is en wat voor impact dat heeft. ondanks dat het 20 geleden is. ( ik kom uit een gezin van 6 kinderen ik ben nr3.)

Ik juist het gevoel heb gekregen dat LET OP dat ik niet serieus word genomen.
Ik begrijp volkomen dat er eerst het één en ander moet worden weggestreept.
Ik kan me daar ook bij neerleggen.
Maar tot nu toe zijn alle eerdere aangedragen mogelijk heden al weggestreept, en toch steeds ach maakt u zich maar geen zorgen.

Ik kan pas mijn werk situatie en leven aanpassen als er een diagnose word aangegeven of anders gezegd; laat we dan daar maar van uit gaan en dan kunnen we het aanpassen als het positief of negatief uitpakt.
let op !! ik praat nu als patiënt, hoe vaak lees ik dat het anders om dat de mantelzorger dit gevoel heeft, en de patiënt het eigenlijk mee oneens is en niet wil word geholpen.

dus ik stel hiermee de vraag, wat zijn de mogelijkheden om bijvoorbeeld de lange wachttijden en zo langzamerhand een diagnose stelling / plan te krijgen.
om daarmee aan de start te kunnen gaan.
en wat zou ik kunnen ondernemen om meer grip daar op te krijgen in plaats van kom over 6 weken maar terug dan gaan we eens kijken naar de uitslag en hup de volgende optie weer 6 weken enz enz enz.
tot dat het in één keer heel slecht gaat en ik misschien niet maar kan aangeven wat ik dan graag zou willen met de mogelijkheden die er zijn om op een levens waardige manier te kunnen deelnemen in de maatschappij.

Nu gaat het nog redelijk goed, maar ik ervaar donders goed dagelijks dat het er niet beter op word.

ik dank u voor zo ver voor uw aandacht.
en zie de reactie met plezier tegemoet,
frans.
ik weet het nog niet
 
Berichten:
51

Berichtdoor Bernhard » 19 Juni 2013

Een interessante vraag!
Bernhard
 
Berichten:
30
Geboortejaar:
1985
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor Rob (Alzheimer Nederland) » 19 Juni 2013

Beste Frans,

Die lange wachttijden voor diagnose hoor ik vaker. Erg vervelend dat dit onzekere proces daardoor nog langer duurt. Ik zal dit bespreken met mijn collega's en de belangenbehartigers zullen dit zeker meenemen in hun gesprekken.

Vriendelijke groet,
Rob
Rob (Alzheimer Nederland)
Site Admin
 
Berichten:
756
Geboortejaar:
1981
Geslacht:
Man

Berichtdoor Marieke (huisarts) » 27 Juni 2013

Beste Frans,

Ik kan me voorstellen dat het heel frustrerend is dat zo'n proces lang kan duren. en zeker als u uw moeder op jongen leeftijd aan de ziekte heeft zien lijden. Ik kan me echter wel voorstellen dat ze in uw geval met uw leeftijd erg zorgvuldig willen zijn en zeker willen weten dat ze het bij het rechte eind hebben. Maar wat meer inlevingsvermogen in uw zorgen en de achtergrond daarbij (uw moeder) kunt u denk ik wel gebruiken.

Het feit dat een proces lang duurt is soms echter ook een logistiek probleem. In sommige regios is hiervoor een oplossing, namelijk dat de meeste onderzoeken op 1 dag plaatsvinden, er vervolgens een multidisciplinair overleg plaatsvindt om te kijken of er nog meer onderzoek nodig is, en dat dan een uitslaggesprek op korte termijn gepland kan worden. Dat zou in uw geval ideaal zijn. Het kan best zijn dat uw huisarts hier de weg in weeet. Succes!

Vriendelijke groeten,

Marieke Perry
Marieke (huisarts)
 
Berichten:
8

Berichtdoor dementmaarnietgek » 27 Juni 2013

Ach, mijn huisartsen hadden 3 maanden na mijn infarct wel door dat er 'een dementieëel beeld' was ont staan. De Gz-psychologe die mij later testte kwam ook tot de conclusie, dat ik zeer vertraagd ben en zeer duidelijke geheugenstoornissen had. Ze claimde echter de diagnose (beginnende) vasculaire dementie niet te kunnen stellen, omdat ik slecht 1 infarct heb gehad, en er volgens haar sprake moest zijn van meerdere infarcten om tot die diagnose te komen. Onzin, nog nooit gehoord van een strategisch infarct of ging er iig van uit dat ik dat begrip niet kende. Beval wel een hertest na een jaar aan wat door de Gz-psychiater niet werd overgenomen. Begrijppt U 't, begrijp ik 't. In dit geval dus goede HA-en maar een onwillige Gz, raar maar waar.

Beste Groeten
dementmaarnietgek
 
Berichten:
96

Berichtdoor ik weet het nog niet » 28 Juni 2013

Marieke en Rob, bedankt voor de reactie.

ik begrijp ondertussen dat diverse zaken som niet in één keer te zijn plannen betreft logistiek maar ook soms voor degene die het moet ondergaan, door leeftijd of andere omstandigheden.
gelukkig merk ik wel dat ook daar aan word gewerkt.

wat ik hier voor me zelf heb geleerd, is dat het een combinatie is van emoties en te weinig juiste informatie wat je onrustig maakt of niet weet waar je naar toe werkt een soort stappenplan, dat het soms niet kan is begrijpelijk maar ook dat zou dan goed uitgelegd moeten worden.


deze mogelijkheid om de vraag zo te kunnen stellen heeft ook mee gewerkt in het geheel, en ik zou bij een ander dat dan ook aanraden.
we maken er maar weer een mooie dag van.
m.v.groet frans
ik weet het nog niet
 
Berichten:
51

Berichtdoor Hennie Gr » 06 Augustus 2013

Mijn moeder had vasculaire dementie en voordat ik begreep dat er echt iets aan de hand was had ik nog steeds het idee van ach ze heeft gewoon wat woordvindings problemen en verder gaat het wel goed. Zij verbloemde voor mij dat het eigenlijk helemaal niet goed ging en dat had ze zelf ook heel goed in de gaten.
Toen zij een NPO kreeg zei ze tegen de psychologisch assistent waarbij ze een test met klokkijken deed: "niet tegen mijn dochter zeggen hoor maar ik weet niet meer hoe laat het is". Dit, begreep ik later, deed ze uit bezorgdheid voor mij omdat ik me anders maar ongerust over haar maakte. Zij verbloemde dit voor mij door te zeggen: "goh hoe laat is het eigenlijk ?" waardoor ik dan al antwoord gaf en zij weer wist wat de tijd was. Best wel leep eigenlijk.
Hennie Gr
 
Berichten:
4

Berichtdoor Barbara » 07 Augustus 2013

Hallo allemaal,

Het dilemma herken ik. Mijn ervaring met het ziekteproces van mijn vader is dat je wel merkt dat er iets aan de hand is, maar het gaat allemaal zo sluipend. De toenmalige huisarts van mijn vader was ook een goede bekende, wat wij als familie niet als voordeel hebben ervaren.
Mijn vader was ook iemand die moeilijk hulp toeliet. Komt nog eens bij dat er weinig goede vooruitzichten zijn voor de ziekte, dus er is weinig voordeel bij een vroege diagnose.
Dan kun je maar beter ontkennen om er mee om te kunnen gaan.

Hartelijke Groeten

Barbara
Barbara
 
Berichten:
128




cron