heteroanamnese bij NPO

heteroanamnese bij NPO

Berichtdoor wvdveen » 23 November 2018

Hallo iedereen,

Onlangs werd ik weer herinnerd aan het bestaan van deze site. Mijn overleden partner heeft atrofie in haar voorkwab gehad, eerst geleidelijk gedragsproblemen gekregen, toen een burn-out, vervolgens drank- en relatieproblemen en gedurende het hele proces verkeerde diagnoses. Ik heb er al het een en ander over verteld.
Nu heb ik een tijdje zitting gehad in een cliëntenraad. Men bedoelde natuurlijk patiëntenraad, want er zaten allemaal (ex)gg-patiënten in die raad en ik was wat men dan noemde naastbetrokkene.

Wat mij opviel was dat uit diverse onderzoeken bij de klinieken en ziekenhuizen bleek dat er nooit sprake was van voorlichting van familie bij een neuropsychologisch onderzoek (NPO). Men noemt dat hereroanamnese en dan wordt de familie gevraagd bij een deel van het onderzoek aanwezig te zijn, zodat er een beter beeld kan ontstaan van de patiënt. Bij beginnend ftd heeft een patiënt immers niet door dat er iets aan de hand is. Mijn partner meende dat ze een intelligentietest had gedaan. En zo bleef ik destijds helemaal afzijdig van het proces en kon ik niet zeggen dat mijn partner tien jaar geleden al eens een soortgelijk onderzoek had gehad bij een sollicitatie. Het zou niemand verbazen dat de uitkomst van beide onderzoeken totaal verschillend was en dat, had men het geweten, men wellicht toch een betere diagnose had kunnen stellen.

Mijn vraag aan de lezers is of er meer mensen deze ervaring hebben. Ik bedoel, wat weten jullie van NPO's? Wordt de familie geïnformeerd? En zou hier toch niet wat meer aandacht voor moeten komen? Een gedragsregel bij huisartsen en klinieken: bij hersenschade en NPO's altijd de partner of huisgenoot betrekken? Is het een idee om hier wat mee te doen?

vr gr

WvdVeen
wvdveen
 
Berichten:
7
Geboortejaar:
1961
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
In het verleden betrokken

Berichtdoor Mirjam06 » 30 Mei 2019

Ik weet dat bij mijn vader er juist niet met de familie werd gepraat. De geriater sprak alleen met hem en concludeerde dat het om een depressie ging. Voor ons als familie was het juist heel duidelijk dat er dementieverschijnselen waren, zoals de weg niet meer weten, niet meer weten hoe je dagelijkse dingen doet, vergeten, overeten, ongeremdheid. Het was heel pijnlijk dat de geriater het gesprek met ons niet aanging en de verkeerde diagnose heeft ervoor gezorgd dat mijn moeder volkomen werd overbelast. Bovendien maakte dit het verwerkingsproces erg moeilijk. Mijn vader zit nu sinds 3 maanden in een verpleeghuis. Erg jammer dat de reguliere gezondheidszorg dit proces moeilijker heeft gemaakt.
Mirjam06
 
Berichten:
2




cron