heteroanamnese bij NPO

heteroanamnese bij NPO

Berichtdoor wv » 23 November 2018

Hallo iedereen,

Onlangs werd ik weer herinnerd aan het bestaan van deze site. Mijn overleden partner heeft atrofie in haar voorkwab gehad, eerst geleidelijk gedragsproblemen gekregen, toen een burn-out, vervolgens drank- en relatieproblemen en gedurende het hele proces verkeerde diagnoses. Ik heb er al het een en ander over verteld.
Nu heb ik een tijdje zitting gehad in een cliëntenraad. Men bedoelde natuurlijk patiëntenraad, want er zaten allemaal (ex)gg-patiënten in die raad en ik was wat men dan noemde naastbetrokkene.

Wat mij opviel was dat uit diverse onderzoeken bij de klinieken en ziekenhuizen bleek dat er nooit sprake was van voorlichting van familie bij een neuropsychologisch onderzoek (NPO). Men noemt dat hereroanamnese en dan wordt de familie gevraagd bij een deel van het onderzoek aanwezig te zijn, zodat er een beter beeld kan ontstaan van de patiënt. Bij beginnend ftd heeft een patiënt immers niet door dat er iets aan de hand is. Mijn partner meende dat ze een intelligentietest had gedaan. En zo bleef ik destijds helemaal afzijdig van het proces en kon ik niet zeggen dat mijn partner tien jaar geleden al eens een soortgelijk onderzoek had gehad bij een sollicitatie. Het zou niemand verbazen dat de uitkomst van beide onderzoeken totaal verschillend was en dat, had men het geweten, men wellicht toch een betere diagnose had kunnen stellen.

Mijn vraag aan de lezers is of er meer mensen deze ervaring hebben. Ik bedoel, wat weten jullie van NPO's? Wordt de familie geïnformeerd? En zou hier toch niet wat meer aandacht voor moeten komen? Een gedragsregel bij huisartsen en klinieken: bij hersenschade en NPO's altijd de partner of huisgenoot betrekken? Is het een idee om hier wat mee te doen?

vr gr

WvdVeen
wv
 
Berichten:
10
Geboortejaar:
1961
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
In het verleden betrokken

Berichtdoor Mirjam06 » 30 Mei 2019

Ik weet dat bij mijn vader er juist niet met de familie werd gepraat. De geriater sprak alleen met hem en concludeerde dat het om een depressie ging. Voor ons als familie was het juist heel duidelijk dat er dementieverschijnselen waren, zoals de weg niet meer weten, niet meer weten hoe je dagelijkse dingen doet, vergeten, overeten, ongeremdheid. Het was heel pijnlijk dat de geriater het gesprek met ons niet aanging en de verkeerde diagnose heeft ervoor gezorgd dat mijn moeder volkomen werd overbelast. Bovendien maakte dit het verwerkingsproces erg moeilijk. Mijn vader zit nu sinds 3 maanden in een verpleeghuis. Erg jammer dat de reguliere gezondheidszorg dit proces moeilijker heeft gemaakt.
Mirjam06
 
Berichten:
2

Berichtdoor wv » 31 Oktober 2019

Beste Mirjam,

Ik begrijp het helemaal. Ook dat het heel erg zwaar was en nog is voor je moeder. Gelukkig is je vader nu opgenomen en kan iedereen weer een beetje tot rust komen. Een beetje, want het verdriet blijft natuurlijk. Goed met elkaar praten en ook met andere mensen omgaan. Mijn ervaring is dat dit helpt om het een beetje te verwerken. Soms moet je ook nieuwe mensen leren kennen en dan zul je zien hoeveel begrip er is.

Helaas beweegt de reguliere zorg zich steeds meer richting de persoonlijke vrijheid van de patiënt en is het overleg met de naastbetrokkenen uit de kaartenbak verdwenen. Er zijn in veel inrichtingen al meer juristen dan artsen te vinden. Mij heeft zo iemand in het bijzijn van een rechter eens verweten dat ik er alles aan gedaan heb de patiënt opgenomen te krijgen. Het is de wereld op zijn kop maar het is niet anders in ons land. Dat is nu een participatiesamenleving en daar hebben we voor gekozen.

Ik wens je alle sterkte en blijf vooral genieten van je ouders,

groet Wvdveen.
wv
 
Berichten:
10
Geboortejaar:
1961
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
In het verleden betrokken

Berichtdoor Margaret » 03 November 2019

Mijn moeder was wel bij de diagnose van mijn vader betrokken. Ik hoor wel vaker dat juist de vragen aan naasten bijdragen aan de beslissing om meer onderzoek te doen. Wellicht gebeurt dat meestal in de fase voor het neuropsychologisch onderzoek? En vooral als er ook samen naar de huisarts gegaan wordt?
Margaret
 
Berichten:
33
Geslacht:
Vrouw

Berichtdoor wv » 08 November 2019

Het is goed om te lezen dat partners en kinderen betrokken. Informatie van hen is ook zeer relevant om een goed beeld te krijgen. Maar bij dementiesyndromen kan het nog weleens voorkomen dat de patiënt de omgeving weghoudt. Een patiënt herkent gedragsverandering vaak niet en als je dan als partner of als familie op eigen initiatief een huisarts benadert doet deze daar niets mee. Dat begrijp ik heel goed.
Maar als er dan iets voorvalt waardoor de patiënt alsnog in een traject komt, dan gaat men wel onderzoeken wat er aan de hand is. En dan weet natuurlijk niemand meer dat je al eerder aan de bel getrokken hebt. Dan komt er een NPO, waarvan je het bestaan niet wist en de uitslag nooit te horen krijgt. En juist bij dit onderzoek zou het zo fijn zijn als de naastbetrokkenen geraadpleegd wordt waarbij hij of zij kan zeggen wat daarvoor allemaal al heeft afgespeeld. Zou het niet handig zijn om dit vast te leggen in weer zo'n dwaze regel waar de zorg zich aan moet houden? Ja, zeg ik als naastbetrokkene, maar waarom moet dit in een regel staan? Ik ken al instellingen waar meer juristen dan artsen rondlopen. Men zou misschien beter als mens met de medemens om kunnen gaan. Vallend en opstaand.
Overigens gaat men bij een NPO in de ggz er vaak vanuit dat er sprake is van decompensatie waarbij de omgeving a priori als probleem wordt gezien. Wellicht dat dit een reden is dat men daar heteroanamnese afwijst.
wv
 
Berichten:
10
Geboortejaar:
1961
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
In het verleden betrokken




cron