OPS= Organo Psycho Syndroom (schildersziekte)

OPS= Organo Psycho Syndroom (schildersziekte)

Berichtdoor speelster » 13 Oktober 2016

Niet aangeboren hersenletsel door oplosmiddelen, zware metalen, bestrijdingsmiddelen,gascontainers, diverse parketlaksoorten, wegmarkeerverf, mangaan, touleen, enz enz...

Het solvent team beweert dat er geen type III in Nederland voorkomt.
type III is dementieklachten wat mijn man heeft.
De ervaring van de slachtoffers is anders...

Een scala van hersenuitval die bij OPS voorkomt.
Er is niet zomaar uitval van geheugen..
Er is niet zomaar uitval van spieren.
Het gaat zeer geleidelijk...
Persoonsverandering.
Kort lontje krijgen.
Boos en verdrietig.
Geen zin meer in.....
Alles wordt te veel...
En weer inleveren van...
Steeds gaat er weer een stukje levensvreugde verloren.

Men zegt dat er stabilisatie optreed als je stopt met werken met oplosmiddelen.
Vaak is dat het geval wordt gezegd.
De praktijk is anders.

De slachtoffers vinden dat hen erg tekort wordt gedaan.
Dat er niet serieus met hun klachten wordt omgegaan.
Dat er veel meer slachtoffers zijn dan men zegt.

Als je 3 biertjes dringt in het weekend ben je al geen OPSslachtoffer..

wat blijkt:
Alcoholdementie en OPS lijken erg op elkaar..
En dus kan het ONMOGELIJK van je werk komen is dan de conclusie.

Mensen met OPS drinken vaak niet eens alcohol want daar kunnen ze niet tegen.

Mijn man heeft OPS.
Het solventteam kon er niet onderuit..
Hij drinkt niet en rookt niet.
Maar had in zijn jeugd wel hersenvliesontsteking gehad.
gelukkig was er geen afwijking op de scan te zien.
Anders hadden ze de klachten daar de schuld aan gegeven.

Door dingen uit te sluiten kan er dan maar een conclusie overblijven..
Je bent ziek geworden door je werk.

wat dat voor de omgeving betekend?
Een grote ramp...

Geen gelijkwaardig bestaan meer.
Het wordt opletten geblazen.
Men wordt meer verzorgende dan echtgenoote.
dat is het lot van omgaan met de beroepsziekte OPS.

Al ruim 30 jaar alleen maar achteruitgang.
En dan evengoed moeten blijven werken met alle gevolgen van dien.
Ook vandaag de dag zijn er OPS slachtoffers die geen status OPS krijgen.
Want dan kom je aan de economie.

Dementie is verschrikkelijk.
Als partner sta je er alleen voor.
Je krijgt nergens je gelijk
Ik heb een casemanager.
Ik heb geëist dat de diagnose OPS is.
Dat het in de status komt te staan.

Maar ja Officieel is dat dus niet zo.

Wat mij zo kwaad en boos maakt en verdrietig
Ik heb totaal geen samenleving meer met mijn man,
en dat door zijn werk.
Gelukkig nog wel een stukje regelmaat.
Daar zorg ik voor anders wordt het helemaal een zombie.
En dat gaat niet zonder slag of stoot.
Alle dagen ruzie om niks breekt me van tijd tot tijd op.
Ik heb me daar nu tegen beschermd.
Ik heb mijn man totaal losgelaten.
Zo kan hij me niet meer kwetsen.
Het is de ziekte die zo doet.
Hij kan het niet helpen.
En dat is mijn troost.
spontaniteit is totaal verdwenen.
Dwingen, dwang,
Ik moet dit,
Ik moet dat,
Ik moet zus,
Ik moet zo,
Wel ik moet niets.
En dat zei ik dan ook
Boem vlam in de pan.

Nu zeg ik niets meer
En ga mijn eigen gang
Met liefde voor mijn man.
Ik blijf altijd lief en aardig.
Maar andersom is dat allang niet meer.


Mijn man gaat 2 dagen naar de dagverzorging.
En doet nog een beetje vrijwilligerswerk onder begeleiding.
Voor anderen is hij heel lief en aardig.
Mij loopt hij zo voorbij.
Thuis slaapt hij veel.
En hij doet geen rare dingen.
Het DOCteam vindt dat mijn man opgenomen moet worden
Want ik ga er aan onderdoor.
Maar zo voel ik het niet.
Zolang ik nog de deur uit kan en mensen gelukkig maak met mijn accordeonspel kan ik de zorg thuis wel aan.
Ik speel al ruim 30 jaar voor mensen met dementie.
En had niet in de gaten dat mijn man de zelfde kant op ging.
Een sluipend proces wat nooit stopt.
Er komt dus een tijd dat mijn man opgenomen gaat worden.
En dat maakt me heel erg verdrietig.
Stil verdriet, tranen die men niet ziet.
foto's vertonen dat verdriet.
want foto's liegen niet.!
speelster
 
Berichten:
24
Geboortejaar:
1952
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner

Berichtdoor speelster » 13 Oktober 2016

OPS is de verzamelnaam of paraplu van een aantal psychische en lichamelijke stoornissen veroorzaakt door toxische stoffen en oplosmiddelen.

Het is zoals de naam al zegt een syndroom of wel een combinatie van meerdere ziekteverschijnselen. Organisch betekent dat er in de hersenen iets niet goed functioneert, Psycho geeft aan dat het om mentale of gedragsstoornissen gaat. Kortom de hersenen functioneren niet meer.Iemand die OPS heeft is erg verward. Hij kan alles niet meer zo goed op een rijtje zetten en ziet de logische verbanden niet meer zo goed. Hij kan zich niet meer zo goed concentreren en is snel afgeleid. Zo vergeet hij veel en verdwaalt soms(zeker in een vreemde omgeving).

Men spreekt van schildersziekte , drukkersziekte, chronische toxische encephalophatie(CTE) of oplosmiddelensyndroom, als men ziek is geworden ten gevolge van blootstelling aan oplosmiddelen. Naarmate de blootstelling ernstig is of langdurig komen er steeds meer klachten. zoals oververmoeidheid, spierpijn, hoofdpijn, evenwichtsstoornis, hoogtevrees, persoonsverandering, het gevoelsleven en dementieklachten. vergeetachtigheid, driftbuien, zoals ook lichamelijke klachten, suikerziekte, spastische darm, leverklachten, nierklachten, hartklachten, longklachten, een scala van klachten omdat de hersenen niet meer kunnen funtioneren zoals zou moeten.
Als deze klachten eenmaal openbaren is er geen weg terug. Deze klachten zijn niet te verhelpen. De hersenen werken niet meer en het lichaam takelt verder af. Als je dan in de dertig bent of begin veertig is dat een hard gelag. Het merendeel van de OPS-slachtoffers wordt ook niet ouder dan 60 jaar als je het in erge mate hebt. Vervroegde ouderdomsziekte wordt OPS ook wel schekscherend genoemd. Daarbij is het zo dat het karakter van iemand die OPS heeft heel erg veranderd. Het wordt iemand met 2 gezichten,
Men mag vooral niet merken dat er iets aan hem mankeert. Hij is toch niet gek?

En wat nu zo FRUSTREREND is, NIET de ziekte OPS wordt als oorzaak van de problemen gezien maar alles wordt in stelling gebracht om het tegendeel te bewijzen. Zo wordt heel vaak beweerd dat je wel een drankprobleem zal hebben. In beginsel is is dat ook heel goed mogelijk omdat veel alcohol drinken ook OPSachtige klachten kan geven. (ziekte van Korsakov). Echter heel veel OPS-slachtoffers kunnen niet of heel slecht tegen alcoholgebruik. ze drinken heel matig of verafschuwen alcoholgebruik en drinken het niet.

Vaak worden tot ergernis van de Patiënten psychische klachten als oorzaak aangevoerd.
Het wordt omgedraaid.

Je bent ziek door de toxische stoffen .
niet omdat je vader of moeder plotseling overlijdt. Echter ze kunnen niet goed meer met die emoties omgaan en zijn zeer verdrietig en kunnen dat verdriet minder goed verwerken door de hersenbeschadiging.

Problemen komen niet door onenigheid en er niet er mee kunnen omgaan, Nee de hersenen werken niet meer. En dat heet nu OPS.
speelster
 
Berichten:
24
Geboortejaar:
1952
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner

Berichtdoor jostrol » 15 Oktober 2016

verschrikkelijk,
ik weet niet wat ik kan zeggen bij zo'n diep verdriet
Schrijf van je af en speel je emoties, je geeft aan dat je dit gelukkig kan en helpend is.

Knuffel van mij
jostrol
 
Berichten:
619
Geboortejaar:
1952
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Niet (direct) betrokken

Berichtdoor joann » 14 Januari 2018

Hallo, vol verbazing en bewondering bovenstaande gelezen. Ik zou heel graag met u in contact komen gezien het verhaal helaas erg herkenbaar is en wij nog midden in het medische "gevecht" zitten.
joann
 
Berichten:
1
Geboortejaar:
1985
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
In het verleden betrokken als (Schoon) zoon of dochter

Berichtdoor onderzoeker30 (vrijwilliger) » 15 Januari 2018

Dag Joann,

Er is ook een mogelijkheid om "Speelster" een privéberichtje te sturen: wanneer je rechts van het verhaal onder haar naam "privébericht" aanklikt (moet je wel ingelogd zijn).
Aangezien haar verhaal al een tijd geleden hier geplaatst is kan het zijn dat ze het forum niet regelmatig checkt op reacties.

Sterkte, groet
onderzoeker30 (vrijwilliger)
 
Berichten:
1004

Berichtdoor Nise » 07 April 2018

8jaar geleden werd bij mijn man vastgesteld dat hij ops heeft.
Ons leven veranderde.

Mijn man Frank was vroeger een persoon hoe vele andere. Toen ik hem leerde kennen was hij 30 jaar en ik 24.
Wij waren gelukkig, gemotiveerd en hadden toekomst dromen.
Die kwamen uit...huisje tuintje kinderen.
Wij zijn inmiddels 21 jaar getrouwd.
Frank was heel zijn werkcariere schilder van beroep.
Maar 10 jaar geleden begon plots alles te veranderen. Hij kwam steeds moe thuis . Hij kon niet meer goed eten, was opvliegend, begon alles te vergeten en en en.
Ik vergeet nooit de dag dat hij in bad zat en mij riep dat zijn huid brand en hij huilde toen uit angst. Uit angst omdat hij ook niet begreep wat met zijn lichaam gaande was.
Ik dacht dat hij gek ging worden.
Van een raar verschijnsel in het andere zei ik altijd.
Ik was radeloos want de artsen sturen ons van hot naar haar. Niemand kon zeggen wat er met hem was.
Ik begon zijn symptomen op te schrijven en verdiepte mij in het internet.
Toen kwam ik bij professor Brakman terecht. Ik stuurde haar toen een mail met het verhaal van mijn man.
Enkele dagen later antworden zij tot mijn verbazing.
Zij nodigde ons toen uit naar Gent te komen op een gesprek.
Zij was toen de eerste die aandachtig naar Frank zijn verhaal luisterde en zei toen of wij al ooit van ops hadden gehoord.
Ops....wat is da ik ben toch geen gekke....was ons gedachte.
Om het verhaal wat korter te maken begonnen de onderzoeken en lange gespreken ezv bij neuropsychologen en veel meer.
Wij gingen een strijd van 7 jaar aan.
7 jaar vochten wij tegen de jas van beroepsziekte.
Wij waren met momenten zo hopeloos dat wij het wouden opgeven. Maar ook de financielle problemen kwamen.
Frank moest van ziektegeld leven en een gezin onderhouden.
Maar ik probeerde hem zo veel mogelijk te steunen en moed in te spreken om toch niet op te geven en verder te vechten.
Vorig jaar in mei 2017 kwam dan de brief waar wij 7 jaar op aan het wachten waren. Frank werd verklaard als ops patient en erkend als beroeps
Ziekte.
Maar het leven gaat verder...heel erg moeilijk .
Daar ik wil jullie graag meer over vertellen

Denise
Nise
 
Berichten:
1
Geboortejaar:
1971
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
In het verleden betrokken als partner




cron