Mijn moeder van 51 heeft dementie, en ze is nog te jong.

Berichten voor jongeren die een ouder met dementie op jonge leeftijd hebben

Mijn moeder van 51 heeft dementie, en ze is nog te jong.

Berichtdoor Albert-J » 22 Januari 2017

Hallo allemaal,

Mijn naam is Albert-J ik ben nu op dit moment 25 jaar oud, ik woon momenteel nog bij mijn ouders thuis, waar mijn vader de zorg voor m'n moeder 24/7 voor zijn rekening neemt als mantelzorger.
Ik ondersteun mijn vader waar nodig is en dat alles doe ok naast mijn studie en sport.

Mijn jongere broertje en zusje zij op hun 18de jaar het huis uit gegaan en hebben er voor gekozen om zo nu en dan thuis te komen omdat zij het moeilijk vinden om met de zichtbare achteruitgang om te gaan.

In het jaar 2013/2014 heeft Mn moeder veel onderzoeken gehad in het ziekenhuis, het begon op het werk wat ze deed, ze vergat werkzaamheden en afspraken op het werk wat heeft geleidt tot onderzoek in het ziekenhuis. Met als resultaat dat er dementie is vast gesteld maar welke soort dat weten ze nog steeds niet.

Ik zie haar langzaam achteruit gaan, dit zie ik doordat veel dagelijkse zaken precies zo moeten verlopen of anders klopt het niet voor haar, daarnaast kan ze zomaar zwaar emotioneel worden om soms eigenlijk niets en kan zij zomaar in een gesprek beginnen over iets wat vroeger is gebeurd dat op dat moment naar boven komt door bijvoorbeeld een woord of een beeld dat toevallig voorbij komt.

Wat ik zelf het akeligste vindt is dat ik weet dat ik haar kwijt raak door deze rot ziekte maar niet weet wanneer en hoe het verloop zal zijn. Dit ook omdat de ziekte niet alleen haar hersenen aantasten maar ook haar mobiliteit.


Op dit moment lijkt het wel stabiel, maar roep dit niet al te snel, want het kan met de dag veranderen, bij ons thuis zeggen we dan ook we leven met de dag.

Wat ik mijzelf de laatste tijd erg besef is het feit dat vrienden in Mn omgeving een moeder hebben die juist een zoon helpt met de opbouw van zn leven, mijn moeder kan dat niet en de rollen worden omgedraaid. Dat doet me soms erg veel zeer om dat te zien, maar de troost dat zij nog bij mij in de buurt is geeft mij de kracht om het beste eruit te halen dat er in zit.

Mocht iemand een zelfde soort ervaring hebben met dementie of als jullie vragen hebben aan mij, dan sta ik daar graag voor open.

Je kunt me gerust een bericht sturen of mailen

Mvg Albert-J
Albert-J
 
Berichten:
1
Geboortejaar:
1991
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor jostrol » 22 Januari 2017

Albert je bent een KANJER
jostrol
 
Berichten:
619
Geboortejaar:
1952
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Niet (direct) betrokken

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 23 Januari 2017

Dag Albert,

Jong , midden in het leven staand en dan dementerend , dan overkomt je dit. Het is verschrikkelijk.
In het verpleeghuis waar mijn vrouw woont zitten er velen.
Natuurlijk het is de patiënt die het overkomt, maar voor de partners, de kinderen, een drama.
De patiënt die verdwijnt langzamerhand in een wereld van vergeten, maar de naasten, dagelijks
ervaren zij de achteruitgang van hun geliefden. Hun wereld stort in.
Ik zie dagelijks jonge partners met jonge kinderen die op bezoek komen, bij hun vader/moeder.
Vader die iedere keer weer tikkie/verlos speelt, maar hen niet meer als zijn kinderen herkent.
Albert, het is fantastisch zoals jij je inzet voor je moeder EN je vader.
Er is geen weg terug eens zal je moeder opgenomen moeten worden.
Jullie kunnen haar dan nog bezoeken, maar de zorg wordt te zwaar.
Maar................ jullie moeten ook verder, jij staat nog aan het begin van je leven, maar ook je vader is nog jong.
Door de opname van je moeder krijgen jullie ruimte om weer invulling aan jullie leven te geven.
Dementie is afscheid nemen bij leven.
Ik wens jullie heel veel kracht.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1999
Geslacht:
Man

Berichtdoor josha » 24 Januari 2017

Dag Albert
Wat ontzettend moedig dat je je ouders op deze manier blijft ondersteunen maar wat moet dat moeilijk voor je zijn op deze leeftijd.... Inderdaad je moeder zou jou nu moeten ondersteunen in je zoektocht door het leven, jouw klankbord moeten zijn .. heel begrijpelijk dat je daar verdrietig van wordt dat dit niet meer mogelijk is en door de ziekte van je moeder de rollen omgedraaid gaan worden.
Maar ik weet ook dat je het kunt, het komt niet voor niets op je pad. Ga je inlezen, je verdiepen in deze vreselijke ziekte en kijk vooral wat nog wel mogelijk is, al is het ook voor jou een rouw-proces,het kan ook onverwachts hele mooie momenten opleveren.

Ik leerde mijn moeder pas echt goed kennen toen ze dement werd en veel opener en spontaner werd over haar gevoelens en emotie`s.... ze kon zich niet langer verschuilen achter haar "schild"
Nee je weet nooit hoe het proces van deze ziekte verloopt, mijn moeder is 97! jaar al 16 wonende in het verpleeghuis en volledig in harmonie met alles in haar zelf en omgeving, ze kan niets zelf meer, slaapt de hele dag en ik snap echt niet waarom ze nog blijft....
Maar ze zal er beslist een reden voor hebben, er moet nog iets uitgewerkt worden en dan is ze klaar en zal "vertrekken"

Maar jouw moeder is nog zo ongelooflijk jong, zij zal een ander traject gaan doorlopen, gezien haar leeftijd. Misschien heb je de berichten van Frans al gezien op dit Forum Hij heeft zelf dementie op zeer jonge leeftijd gekregen en deelt zijn ervaringen/ belevenissen met ons . Dit is zeer waardevolle informatie om te begrijpen wat het met de persoon met dementie zelf doet. Zodat wij als familie het beter leren begrijpen.
Ik zou je adviseren om contact met hem op te nemen of zijn berichtjes te gaan volgen.Hij is helaas de expert voor jong dementerenden, ook al zal het voor iedereen weer verschillend zijn. Ook is er een groep jonge mensen met een dementerende ouder, waar je elkaar kunt ontmoeten en steunen op het Forum, volgens mij..

Ja het is totaal onvoorspelbaar hoe deze ziekte verder gaat met je moeder, je zegt zelf al dat elke dag weer anders is, dus zal je moeten loslaten/ overgeven en gewoon inspringen op dat wat er is.. Wat je wel als constante factor kunt doen is , het haar zo prettig mogelijk maken, wees vrolijk, maak het gezellig, houdt het licht en positief en geniet nog samen van wat er wel is..
Niet teveel zorgen maken, daar verpest je de tijd mee die je nu nog hebt.

Ook proef ik een grote verantwoordelijkheid bij je voor je moeder maar lieverd , gelukkig heb je ook nog een vrij jonge vader, die zich gelukkig mag prijzen met zo`n betrokken zoon.
Probeer wel je eigen leven te leven, wel doorgaan met LEVEN zoals jij het zou willen en wat bij je leeftijd past.
Heel veel sterkte. Je gaat je weg hier wel in vinden!

Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
455
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Rob (Alzheimer Nederland) » 27 Februari 2017

Beste Albert-J,

Dit bericht valt me nu pas op... Fijn dat je al deze bemoedigende lieve reacties krijgt. Heb je op het forum ook al het topic http://forum.alzheimer-nederland.nl/vie ... 335&t=1580 gezien? Daarin stellen vele jongeren zich voor die op veel te jonge leeftijd te maken hebben met dementie bij een ouder. Mocht je willen, kan ik je toegang geven tot het besloten gedeelte van het forum.
Contact met lotgenoten die herkennen wat je meemaakt kan een grote steun zijn. Zeker als je in de omgeving merkt dat je je verhaal niet goed kwijt kunt.

Graag horen we van je terug!
groeten Rob
Rob (Alzheimer Nederland)
Site Admin
 
Berichten:
761
Geboortejaar:
1981
Geslacht:
Man




cron