aanpassing in richtlijnen artsen KNMG bij euthanasie

Voor al je vragen en ervaringen over vertegenwoordiging, financiële zaken en wilsverklaringen

aanpassing in richtlijnen artsen KNMG bij euthanasie

Berichtdoor Rob (Alzheimer Nederland) » 07 Januari 2016

Vandaag verscheen in verschillende nieuwsmedia het bericht dat normen voor euthanasie worden verruimd. De ministeries van VWS en Veiligheid en Justitie hebben onlangs deze nieuwe handreiking opgesteld in overleg met de artsenorganisatie KNMG.
lees het bericht en de reactie van Alzheimer Nederland hier: http://www.alzheimer-nederland.nl/nieuw ... nasie.aspx

De NOS schrijft: "Mensen met ernstige dementie moeten euthanasie kunnen krijgen, ook als ze dat zelf niet meer kunnen uiten. Er moet dan wel een wilsverklaring liggen uit de tijd dat ze nog helder van geest waren. Dat staat in de onlangs vernieuwde 'handreiking' over euthanasie van de ministeries van Volksgezondheid en van Veiligheid en Justitie"

voor meer informatie over dementie en de laatste levensfase: https://dementie.nl/informatie-en-tips/ ... j-dementie

Ik ben benieuwd of er reacties hierop zijn!?
Rob (Alzheimer Nederland)
Site Admin
 
Berichten:
754
Geboortejaar:
1981
Geslacht:
Man

Berichtdoor josha » 07 Januari 2016

Er hoeft geen aanpassing in de wetgeving te komen omdat euthanasie bij dementie allang geregeld is door oud-minister Elst Borst. Zij is grondlegger van de euthanasiewet en heeft in artkel 2.2 van deze wet opgenomen dat een schriftelijke wilsverklaring een mondeling verzoek kan vervangen als de patiènt deze niet meer kan uiten.
In een Zembla- uitzending op tv in 2013? zegt ze dat ze teleurgesteld is in de uitleg die artsenorganisatie KNMG aan de euthanasie wet geeft de KNMG stelt dat een arts geen euthanasie bij een dementerende patiènt mag uitvoeren als hij/zij niet meer kan communiseren met de patiènt. Zelfs niet als de patiènt zijn doodwens nadrukkelijk heeft vastgelegd in een schriftelijke verklaring.
Volgens Borst is het standpunt van KNMG strijdig met wat de wetgever bedoeld heeft. "Het kan niet dat een beroepsgroep een eigen interpretatie van de wet kiest "aldus Borst.
De wet is juist bedoeld om dementerenden de mogelijkheid van een waardig levenseinde te bieden.Als iemand, die toen hij nog wilsbekwaam was, schriftelijk heeft verklaard, in geval van dementie levensbeèindiging te willen, dan is zo`n verzoek gelijkwaardig aan een mondeling verzoek
Een arts is niet verplicht om aan de schriftelijke euthanasiewens van zijn patiènt te voldoen maar de wet biedt hem wel de ruimte

Direkteur beleid van de KNMG legde uit in deze uitzending waarom de interpretatie van de KNMG op gespannen voet staat met de wet......."de reden is dat de persoonlijkheid van iemand verandert en je kunt niet nagaan of die persoon de levensbeèindiging nog wil.Of hij dood gemaakt wil worden in die omstandigheid. Dat blijft een spanning met de wet "aldus de direkteur.

Borst begrijpt de gevoelens en moeite die de KNMG heeft maar verzoekt de artsen toch de wet ook bij wilsonbekwame dementen toe te passen. De toetsing van het criterium ONDRAAGLIJK LIJDEN wordt dan wel extra belangrijk. Volgens de oud-minister kunnen signalen als angst, verwarring, radeloosheid en volkomen desorièntatie aantonen dat het leven van een demente patiènt niet langer dragelijk is,
Aldus Borst, die zelf zo gruwelijk om het leven is gebracht......

Het is ook een zeer moeilijk en emotioneel onderwerp... mijn moeder heeft ook zo`n euthanasieverklaring getekend bij volle verstand... zij had het vreselijke voorbeeld gezien bij een tante, die dementeerde. Dat wilde ze absoluut niet [ ja wie wel...]
Dus heb ook ik in een later stadium met de verpleeghuis hierover gehad, toen ik vond dat het niet meer leefbaar voor haar was..[zij had mij een machtiging gegeven om haar belangen te behartigen].....pffff dit is zo vreselijk moeilijk om te beslissen voor je eigen moeder......
Maar wat ben ik nu blij dat de arts weigerde! Wat voor prachtige momenten samen hadden we dan gemist.... we zijn zo dicht bij elkaar gekomen, juist door haar dementie....ze is nu 96 jaar, zit 2 jaar in een rolstoel, woont al 15!jaar in het verpleeghuis, en is totaal afhankelijk van de verzorging maar als ik naar haar kijk, is ze gelukkig en in harmonie en verspreidt nog heel veel liefde en vrolijkheid om zich heen .Ook deze ziekte heeft ervoor gezorgd dat ik in een verpleeghuis kwam en de vreselijke toestanden aantrof, die vroegen om verbetert te worden. Iets wat een missie voor me is geworden en het stemt me zo blij als er weer vooruitgang is geboekt in de benadering van deze bewoners.... Personeel wijzen op een andere benadering van deze mensen en complimenten geven als het goed gaat.....ook familie begeleiden bij deze vreselijke ziekte en een luisterend oor zijn bij hun problemen.....ik was/ ben immers een ingewijde door die lange jaren.....met als doel,de wereld leefbaarder maken voor de mensen met dementie en hun familie.

Natuurlijk zijn er andere situaties, waar bij je je afvraagt, is het niet beter dat ze fijn gaan inslapen en rust hebben en in een andere betere wereld overgaan., waar ze niet meer ziek en dement zijn. maar tja dat is voor ieder een afweging.......een zeer moeilijke...

Maar de wet was er dus al en misschien dat het nieuws nu is dat de KNMG hun visie wat gaat aanpassen aan de wet.
josha
 
Berichten:
442
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Rob (Alzheimer Nederland) » 08 Januari 2016

Beste allen,

Op 7 januari (gisteravond) heeft 1 Vandaag ook een item gemaakt over de veranderde richtlijnen bij euthanasie. Met onder andere "onze" Frans. Via deze link kun je de uitzending bekijken: http://gezondheid.eenvandaag.nl/index.p ... e_dementie_

Groeten,
Rob
Rob (Alzheimer Nederland)
Site Admin
 
Berichten:
754
Geboortejaar:
1981
Geslacht:
Man

Berichtdoor Klavertje vier » 08 Januari 2016

Josha, je hebt helemaal gelijk, de wet was er allang. De artsenorganisatie stelde communicatie met de patiënt als belangrijke voorwaarde. Het nieuwe is nu dat tekenen van lijden (benauwdheid, angst, onrust) ook als 'communicatie' worden beschouwd. Daardoor mag, als de patiënt lijdt, toch euthanasie worden toegepast.
Het probleem is echter dat er ook patiënten zijn die hun euthanasieverzoek in een later stadium van de ziekte herroepen: ze willen niet meer dood. Hun ziekte inzicht kan bijvoorbeeld verminderd zijn, waardoor ze het gevoel hebben dat er niets aan de hand is, of het kan zijn dat ze gewoon niet meer in staat zijn tot het nemen van een beslissing, en dus alles bij het oude willen laten.
Veel artsen wijzen er op dat je in dat geval niet kunt verlangen dat ze de patiënt een dodelijke injectie toedienen. Het blijft dus voor de patiënt een risico om lang te wachten bij dementie.
Klavertje vier
 
Berichten:
69
Geboortejaar:
1960
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
In het verleden betrokken

Berichtdoor Germainenl » 09 Mei 2017

Ik heb onderstaande ervaring naar de heer Mark Rutte gestuurd

Euthanasie bij mensen met Alzheimer

Ik wil graag een voorstel doen die betrekking heeft met mensen met Alzheimer.

Mijn moeder was 88, bijna 89, en gevallen.
Hierbij had ze haar bovenbeen gebroken en was er een pen in geplaatst. Met jawel 12 schroeven.
Door dit gebeuren was zij door haar leeftijd verplicht in een rolstoel geplaatst en de eerste twee weken in bed voor de rust.

Aangezien zij in 2006 een hevig herseninfarct had gehad heeft zij destijds een euthanasieverklaring en wilsverklaring getekend en werdt lid van de vereniging.
Zij wilde, ook door haar zelfstandigheid in de voorgaande jaren, nog een waardig leven lijden waar ze enigszins zelfstandig kon zijn en niet enorm afhankelijk van anderen.
Dit heeft ze in de jaren voor haar val redelijk, in het verzorgingstehuis waar ze inmiddels terecht was gekomen door het infarct, kunnen zijn.

Haar houvast was de euthanasieverklaring.
Helaas door de val is haar dementie- alzheimer, die al was ingetreden, toegenomen.
Ze at slecht, dronk weinig en raakte in een isolement met angsten in de nacht omdat ze het alarm niet meer begreep en zo immens afhankelijk was geworden.
Toen haar pijn, angsten en afhankelijkheid toenam vroeg zij in een helder moment aan de arts of zij euthanasie mocht toepassen.
Helaas zei de arts dat dit niet meer mogelijk was vanwege haar alzheimer.
Diep teleurgesteld en onmenselijk veel verdiet kwam naar voren.
Zij had na dit gesprek ook geen zin meer in het leven en wilde niet meer eten en drinken. Om zo dan maar dood te gaan.
Gelukkig heeft de arts haar, na in gesprek te zijn geweest met mij over haar hevige pijnen, in slaap gebracht om zo waardig te kunnen sterven.
Ook al heeft ze nu deze aardkloot verlaten in alle rust en vrede met mij aan haar zijde, is het natuurlijk van de zotte dat je na 9 jaar lidmaatschap, niet mag en kan doen waar je zo op gehoopt had.

Voorstel
Ik stel voor dat bij het tekenen van een euthanasieverklaring en wilsverklaring, iemand die gemachtigd is door de persoon in kwestie, mee tekent.
Dit om op hoge leeftijd en een situatie waar je nu juíst voor hebt getekend, te voorkomen.
Grote aantallen mensen met Alzheimer of andere vreselijke ziektes die volgens onafhankelijke artsen niet meer in staat zijn om helder na te kunnen denken, worden zo niet nog meer gestraft.

Wie is hier voor!
Laten we een vuist maken en de regering deze verandering in de wetgeving van euthanasie, laten veranderen.
Uiteraard zullen er haken en ogen zijn maar mensen, het zien lijden van je dierbaren en ook de onmacht van alle betrokkenen hoeft toch niet zo nodig te zijn.
Germainenl
 
Berichten:
1
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 10 Mei 2017

Wij, mijn vrouw en ik hebben ons circa 30 jaar geleden aangemeld bij de NVVE omdat wij beiden er 100 % van overtuigd waren dat euthanasie mogelijk moest zijn bij ondraaglijk lijden. Wij baseerden onze beslissing op onze eerdere ervaring bij het sterfbed van mijn moeder indertijd, dat naar onze beleving mensonterend was.
Ca 6 jaar geleden toen wij van uit het buitenland ons bij onze nieuwe huisarts meldden en hem onze schriftelijke wilsverklaringen overhandigden, zei hij tegen mij, in de situatie van Uw vrouw ,ruim 6 jaar vastgestelde Alzheimer, kan deze wilsverklaring natuurlijk niet meer worden uitgevoerd.
Mijn vrouw heeft inmiddels bijna 13 jaar vastgestelde geleden Alzheimer, zit nu al weer ruim 3 jaar in een verpleeghuis EN.............................
ZEGT NOG DAGELIJKS DAT ZE ZO GELUKKIG IS. En dat is ook duidelijk voor ieder die met haar omgaat.
Ik heb het al eens in een tv interview gezegd, ik ben zo blij dat ik nimmer voor het dilemma ben gezet van Euthanasie.
Ik geniet nog dagelijks van mijn vrouw die met ups en downs het proces door gaat.
Ik ontzeg niemand het recht om bij ondraaglijk lijden Euthanasie te overwegen, maar in onze situatie is daar duidelijk geen sprake van.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1999
Geslacht:
Man

Berichtdoor Rob (Alzheimer Nederland) » 10 Mei 2017

Beste Germainenl,

Het onderwerp euthanasie is en blijft een heel gevoelig onderwerp. Zeker wanneer er sprake is van dementie. Artsen zijn heel voorzichtig hiermee, want je helpt iemand uit het leven. Dat is een heel moeilijke beslissing.
Lees ook ons artikel op dementie.nl over de keuzes rond euthanasie: https://dementie.nl/zorgbeslissingen-ne ... euthanasie

groeten Rob
Rob (Alzheimer Nederland)
Site Admin
 
Berichten:
754
Geboortejaar:
1981
Geslacht:
Man

Berichtdoor josha » 10 Mei 2017

Goedemorgen Germainenl
Allereerst gecondoleerd met je moeder en wat verschrikkelijk deze lijdensweg die ze heeft moeten gaan. Dit heeft niets menselijks meer.
Ik ben het helemaal met je eens dat het juist onmenselijk is om niet aan het euthanasie verzoek te willen voldoen, als daar wel een verklaring voor is getekend. En bij de meeste verklaringen wordt toch al wel de gemachtigde benoemd, die dan de regie kan / mag overnemen.Ook ik heb toen mijn handtekening al gezet op mijn moeders euthanasieverklaring. Maar ik ben helemaal voor je voorstel hoor.

Maar volgens mij is er sinds mei 2016/ 17? al een andere richtlijn gekomen die dit makkelijker maakt. Ik realiseer me dat dit nooit makkelijk is zo`n besluit natuurlijk.
Maar het onnodige lijden moet zeker stoppen.Ik kom nu al 16 jaar in het verpleeghuis van mijn moeder en heb vroeger ook mee gemaakt dat mensen jaren op bed liggen te schreeuwen, schelden en zich ellendig voelen.
Voor mij het criterium om iets te gaan doen aan de situatie.

Momenteel is de toestand van mijn moeder moeilijk te peilen en dat maakt het ook zo moeilijk. Ze is totaal afhankelijk, praat niet meer, zit de hele dag in haar relaxstoel, houdt de meeste tijd haar ogen dicht, ogen die vol viezigheid zitten omdat haar traanbuis is opgedroogd.. Op mijn vraag of ze pijn heeft krijg ik geen antwoord... ze laat alles gelaten over zich heen komen en zal het grootste gedeelte van de tijd allang in de andere wereld zijn..... ik vraag me zo vaak af wat heeft het toch voor zin nog, dit is vegeteren, heeft niets meer met leven te maken.
Maar tegelijk weet ik dat ze deze tijd wel nodig heeft om tot aanvaarding te komen en in vrede te kunnen overgaan ..zie het boek van Hans Stolp "de zin van dementie"
pfffff heel heel erg moeilijk soms, net als Hugo Borst hoop ik elke dag dat ik gebeld word dat ze is overleden...ze wordt binnenkort 98 jaar,woont al meer dan 16 jaar in het tehuis.. pfff

Dus Germainenl volgens mij is de wet er allang, zie mijn vorig bericht en is het alleen van belang om een arts te vinden die het wil doen. Je kunt het ze niet verplichten. Ik vraag me altijd af of ze bij hun eigen familie ook deze starre houding aan nemen en hun dierbaren zo laten lijden ......
Hetzelfde geldt voor het wonen in het verpleeghuis. De betrokkenheid van een organisatie voor het wel en wee van verpleeghuisbewoners, wordt vaak groter als ze zelf familie daar hebben wonen en zelf geconfronteerd worden met de werkvloer.

Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
442
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor frans 50 » 11 Mei 2017

lieve mensen,
ik volg dit onderwerp uiteraard ook als jong dementerend.

Ook in deze groep is het moeilijk te pijlen het is een beetje 50 /50.
Door de generatie verschil word de kijk er op toch wat nuchter of opener besproken.

Mede door meer inzicht, de mogelijkheden en eventuele acceptatie van de ziekte.

Ook huisartsen, onder steunen en adviseren daar wat neutraler in omdat het woord dementie of alzheimer gewoon bespreekbaar is geworden. "je hoort niet meer ik heb de ziekte van A"

Het viel mij in gesprekken met lotgenoten juist op dat de patiënt / dementerende persoon zelf vaak al alles geregeld wil hebben.


- Wat betekent ‘palliatief’? Verlichtend, verzachtend.

- Wanneer wordt palliatieve zorg verleend? Palliatieve zorgverlening is aan de orde zodra behandelingen die op genezing gericht zijn niet of niet meer genoeg helpen. Afhankelijk van de situatie, kan dagen, weken, maanden of jaren palliatieve zorgverlening vereist zijn.

- Wie verlenen palliatieve zorg? Dat kunnen u en ik doen (als mantelzorger), maar ook artsen, verpleegkundigen, verzorgenden, maatschappelijk werkenden, psychologen, diëtisten, fysiotherapeuten, geestelijk verzorgers, et cetera.

- Palliatieve zorg: dat is toch alleen maar ‘pappen en nathouden’?
Welnee. Goede palliatieve zorg vereist een actieve, want anticiperende houding van de zorgverleners. Klachten voorkomen krijgt prioriteit in – met name – het medische en verpleegkundige beleid. Ook in de palliatieve fase kunnen zich situaties voordoen die om acuut ingrijpen vragen; met ‘pappen en nathouden’ is er geen sprake van goede palliatieve zorg.

Natuurlijk is dit maar een klein gedeelte van de informatie, kan palliatieve zorg al het lijden wegnemen?
Nee, palliatieve zorg is geen wondermiddel.
wil u het meer info zie dan de volgende link -> http://www.palliatievezorg.nl/page_852.html

"zorgen maken helpt ! - 90% van de dingen van de dingen waar ik me zorgen om maak gebeurt niet of valt juist beter uit dan verwacht."
frans 50
 
Berichten:
478
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Ik heb dementie




cron