helaas ....een zorg extra

Voor al je vragen en ervaringen over vertegenwoordiging, financiële zaken en wilsverklaringen

Re: helaas ....een zorg extra

Berichtdoor Jolanda280464 » 13 November 2018

Beste allemaal,

Ook ik heb een zorg extra en voel me "gesteund" dat ik niet de enige ben. Mijn moeder woont inmiddels in het tweede verpleeghuis, bij mij in de buurt, in Haarlem. Ik ben 1e contactpersoon. Op mijn familie rust geen zegen: mijn vader overleed vroeg aan een hartkwaal en mijn moeder is in een jaar tijd ontzettend achteruitgegaan, mijn moeder heeft zzp5 en bopz. De afdeling waar mijn moeder woont ervaar ik als een warm bad. Heel anders dan het vorige verpleeghuis in Amsterdam. Mijn moeder heeft een bi-polaire stoornis, en eigenlijk een grote rugzak.
Een van mijn broers heeft een crimineel verleden. De laatste jaren woonde mijn moeder heel dichtbij mijn broer en gaf hem geregeld geld. Mijn moeder zei wel eens dat zij niet durfde te stoppen want was dan bang de kleinkinderen niet meer te zien. Mijn moeder had mij wel gemachtigde gemaakt van haar bankrekening. Ik kwam er achter dat mijn moeder bijna geen spaargeld meer had en heb kunnen sparen mede om het familiegraf 20 jaar te kunnen verlengen..

Mijn criminele broertje (hij werkt al vele jaren niet meer hoe dat kan ik weet het niet; in de schuldhulpverlening) heeft "leuke" vrienden en die brachten hem op het idee een parkeerplaats voor een gehandicapte passagier aan te vragen. Ik was er al niet gerust op en ik reageerde achterdochtig want hij wilde dit buiten mij om regelen, hij had de bankpas en de id van mijn moeder. Ik kreeg een scheldpartij in het verpleeghuis over mij heen en hij bedreigde mij met de dood. Hij heeft de vergunning voor elkaar gekregen, ook een keuring van mijn moeder bij de Gemeente.
Mijn broer is nergens met mijn moeder heengegaan... Hij had bepaalde plannen maar die heeft hij niet kunnen uitvoeren..(welke plannen weet ik niet) Wel zelf de vergunning betaald.
Ik heb alles maar weer met de mantel der liefde bedekt zoals wij in ons gezin gewoon waren.

Mijn moeder kon niet langer in het eerste verpleeghuis blijven zodat ik op zoek moest naar een ander huis in de regio.
Dat is Haarlem geworden. Mijn beide broers hebben zelf geen auto. Ik heb het geweten. Veel commentaar op de afstand; e-mail met verwijten.
Ik werd er moe van en onzeker want het leek er in eerste instantie niet op dat mijn moeder opknapte en ik twijfelde of ik er goed aan had gedaan mijn moeder naar het verpleeghuis van mijn keuze (veel was er niet, een wachtlijst van 7 maanden voor een vp in Amsterdam is te lang). Ik heb altijd op mijn zoektocht rekening gehouden met het feit dat mijn broers geen eigen vervoer hebben.

Inmiddels heb ik een aanvraag onderbewindstelling ingediend tbv mijn moeder. De rust leek een beetje weergekeerd. Morrend gingen mijn broers naar mijn moeder. Ik kreeg zelfs een akkoordverklaring van mijn broers tbv de onderbewindstelling.

Een paar dagen geleden meldde mijn broertje dat hij een auto kon lenen. Of ik even het kenteken kon aanpassen. Dat lukte mij niet want door de verhuizing van mijn moeder naar Haarlem leek het alsof er iets was misgegaan en de vergunning aan Amsterdam gebonden was. Enfin weer scheldpartijen; ik was koud en hard en ik had mijn leven voor elkaar; ik heb hem de digid van mijn moeder maar gegeven en de app geblokkeerd.

Ik zal hem op de hoogte houden van belangrijke gebeurtenissen maar mijn eigen broer die mij uitscheldt en eigenlijk alleen maar vanwege parkeergeld??? vind ik wel heel erg ver gaan....

Groet,

Jolanda
Jolanda280464
 
Berichten:
2
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie




cron