Moeder met vasculaire dementie

Voor ervaringen, tips en advies over opname of het wonen in een verpleeghuis of verzorgingshuis

Re: Moeder met vasculaire dementie

Berichtdoor josha » 01 Februari 2018

Dag Danielle

En toch zal het leven hier zelf een oplossing voor bieden. Heb vertrouwen. Hoe raar het ook klinkt ik denk dat de verhuizing van je moeder tijdelijk in een verzorgingshuis, een goed plan is. Nu kunnen jullie even wat zorg over dragen aan anderen en een beetje bijkomen.

Zoals allen hier op het forum worstel je met een groot schuldgevoel, omdat je moeder opgenomen moest worden, maar rationeel is er geen andere oplossing. De houding van je moeder is heel begrijpelijk, jullie zijn haar zo vertrouwd, daar durft ze zich wel bij te laten gaan en komt al haar frustratie`s/ onvrede er uit. Zie het als een compliment dat ze zo is bij jullie en niet bij "vreemde ogen", daar doet ze wel gezellig.

Zodra jij hebt geaccepteerd dat dit is wat er is, krijg je ook meer rust in de situatie en dat zal ook je moeder ten goede komen. De rollen worden omgedraaid.. je moeder het kind en jij de verstandige volwassene, die het voorbeeld geeft.

Fijn dat het goed gaat met je vader, al zitten jullie allen natuurlijk in een soort rouwproces vanwege de ziekte van je moeder, dat je moeder boos, verdrietig en opstandig is, lijkt me volkomen "normaal"in haar situatie.. Maar ook dit gaat weer eens over en komt er hopelijk meer rust en acceptatie.

Heel veel sterkte.
Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
461
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor YvetteV » 04 Februari 2018

Ik sluit me bij het vorige bericht aan: sterkte!
Helaas is de boosheid iets wat vaak bij dementie voorkomt....
YvetteV
 
Berichten:
28
Geboortejaar:
1988
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Zorgprofessional / vrijwilliger

Berichtdoor Vlinder » 14 Oktober 2018

Zo herkenbaar wat ik hier allemaal lees. Het verdriet, de onmacht en het schuldgevoel maken het leven soms zwaar en ondragelijk.
Ik herken veel van het gedrag van nu van mijn moeder uit haar gedragingen van vroeger. Alleen lijkt het nu uitvergroot te zijn. De jaloezie en afgunst van toen lijken nu plaats gemaakt te hebben voor boosheid en voortdurende argwaan.
Vandaag heb ik met tranen in mijn ogen tegen haar durven zeggen dat ik het alleen maar goed bedoel en me zorgen om haar maak. Met een lege blik in haar ogen draaide ze zich om en zei: 'zo en nu eerst maar eens een boodschappenlijstje maken...'
Heel veel sterkte voor een ieder hier die het nodig heeft! :two_hearts:
Vlinder
 
Berichten:
1
Geboortejaar:
1962
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Danielle » 14 Oktober 2018

Hallo Vlinder
Bedankt voor je berichtje.
Herkenbaar ook wat jij vertelt. Ik probeer tegen beter weten in ook vaak dingen duidelijk te maken of uit te leggen. Ik weet dat ik dat niet meer zou moeten doen. Het kwartje valt gewoon vaak niet meer. De psychologe gaf aan dat het vaak beter is om over andere dingen te beginnen en af te leiden van hetgeen ze boos is. Wij hebben als zussen (of met onze vader) vaak nadat we bij mijn moeder zijn geweest of zij bij ons nog even achteraf contact. Zo kunnen we even over ons hart luchten en dat werkt. In dit proces al zoveel geleerd en steeds komen er nieuwe dingen bij. We hebben samen met mijn vader al wat stappen kunnen nemen voor de toekomst. Wat als hem wat overkomt en moeder moet naar een verzorgingstehuis of wanneer thuiswonen niet meer gaat. Een wlz indicatie is er en daarmee ook een inschrijving bij een tehuis naar keuze. Dat geeft een stukje rust. Ook bij de notaris wat administratieve zaken geregeld dat wanneer het nodig is mijn zusje of ik ook wat mogen tekenen. Wat ik al zei dit geeft rust maar ook wel een verdrietig gevoel want hier wil je niet mee bezig zijn. Het leven is niet te plannen maar in dit geval moet je het toch zoveel mogelijk proberen te organiseren. Veel sterkte ook met alles! :four_leaf_clover:
Danielle
 
Berichten:
17
Geboortejaar:
1970
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Danielle » 13 Oktober 2019

We zijn inmiddels al weer een jaar verder en is er veel gebeurd. 3 weken geleden is mijn moeder opgenomen in een verzorgingstehuis. Het ging thuis niet langer. Mentaal trok mijn vader het niet meer. Ze wilde letterlijk niks en was vooral de hele dag boos op mijn vader. Bij alles wat hij zegt of doet roept ze iets wat behoorlijk kwetsend is. Fysiek gaat het ook al een tijdje niet zo best een valt daardoor regelmatig. Toen er een opname in het ziekenhuis kwam vanwege galstenen waarbij de verpleging dag 1 al aan de bel trok bij de casemanager ivm een zwaar belaste echtgenoot was dat het sein voor ons als dochters om in te grijpen. Dit kon zo niet langer. Samen met de casemanager hebben we mijn moeder verteld dat het eraan zat te komen dat ze op een dag naar een verzorgingstehuis zou gaan. We hebben toen een dag gepland te gaan kijken bij het tehuis wat mijn vader, zus en ik al eens hadden bezocht en waar moeders op de wachtlijst stond. Op dat moment niet wetende dat er op die dag een plekje vrij kwam en onze moeder aan de beurt was. Die kwam even aan! Je gaat er heen te kijken met een doel maar als het dan zover is breekt de paniek uit. Doen we het goed? Is het echt al nodig? Niet te snel opgegeven? Ja opgegeven want zo voelt het. Of je faalt als mantelzorgers. Maar ze woont en is boos. Nog steeds vooral boos op mijn vader. Hij heeft haar daar gebracht. Ze denkt ook dat ze er tijdelijk is. Alle spulletjes van thuis mogen wel weer meegenomen worden want ze blijft er niet. Naar medebewoners nogal kwetsend en geïrriteerd en heeft al menig aanvaring gehad. Er is inmiddels kennisgemaakt met een psycholoog en met deze mevrouw hebben wij zelf binnenkort ook een gesprek. Ik hoop dat vooral mijn vader wat tips kan krijgen om hier mee om te gaan. Elke dag gaat hij naar zijn vrouw.. soms 2 keer per dag. Maar merk dat het een hele opgave wordt wanneer hij soms na een kwartier maar weer op zijn fiets stapt en verdrietig naar zijn eigen huis gaat.
Waar wij vooral zelf nog aan moeten werken is het accepteren dat we er goed aan gedaan hebben. Dat ze daar beter verzorgd wordt. En het gevoel haar te hebben "belazerd" moet slijten. We hebben haar overal bij betrokken maar nog voelt het zo omdat zij dat zo niet voelt.
Danielle
 
Berichten:
17
Geboortejaar:
1970
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Margaret » 14 Oktober 2019

Och Danielle, heftige stap hebben jullie achter de rug. Opname in een verpleeghuis is echt dé mijlpaal als het om dementie gaat. Zo voelen veel mensen dat. Maar als het niet gaat, dan gaat het niet. Het hoort bij de ziekte dat je deze stap moet zetten. Je zei anderhalf jaar geleden al dat het zwaar was voor je vader, en hij heeft het nog anderhalf jaar volgehouden waarin het alleen maar zwaarder is geworden. Je hoeft je echt niet schuldig te voelen. Ik hoop dat je moeder snel vrede krijgt met de plek waar ze nu is. Soms zie je ook wel dat boosheid/achterdocht bij een bepaalde fase hoort, en mensen het in een volgende fase kwijt raken. Nu hoop je natuurlijk sowieso niet dat je moeder verder achteruit gaat, maar als dat gepaard gaat met minder boosheid kan het wel makkelijker worden. Ik hoop het voor jullie.
Margaret
 
Berichten:
42
Geslacht:
Vrouw




cron