Opgenomen in verpleeghuis... hoe ga ik hier nu mee om?

Voor ervaringen, tips en advies over opname of het wonen in een verpleeghuis of verzorgingshuis

Opgenomen in verpleeghuis... hoe ga ik hier nu mee om?

Berichtdoor Sonja W » 05 April 2018

Mijn vader woont na de (verschrikkelijke) IBS nu 6 weken in het verpleeghuis. Hij gaat er nog vanuit dat het tijdelijk is .. maar het is definitief. Hij kan niet meer alleen wonen: was zorgmijder, ziekelijk en deed rare wanhopige dingen.

In het verpleeghuis wordt mijn vader enorm goed verzorgd, hij heeft er in tijden niet zo fris en goed uit gezien..knap van de verpleging, wat de familie niet voor elkaar kreeg lukt hun wel. Hij heeft nu ook aanspraak en ik ben hier ontzettend blij mee.

Iedere keer als ik bij hem ben of hem aan de telefoon heb hoor ik hetzelfde: ik moet hier weg hoor...
Hartstikke waardeloos dit steeds te horen en ik lees op dit forum dat dit heel vaak (meestal) zo gaat. En bij de verpleging doet hij dit gelukkig niet. Maar nu heb ik een dillemmma... of twee eigenlijk..

Mijn vader begint continu over zijn auto... staat hij nog goed..etc.etc. De auto gaat echter weg een deze dagen. Mijn vader zijn rijbewijs is weg, enorm veel boetes (hij reed gewoon door rood licht) etc. De huisarts had al eerder gezegd dat hij absoluut niet mag rijden meer... maar ja... zeg het een ontzettend eigenwijze man die mij altijd op het hart drukte: niet teveel zeggen...ze hoeven niet alles te weten. Hij is nu nog wantrouwender... zegt steeds...je tekent niks hoor, en niet teveel zeggen.... Ik praat nu steeds over de auto heen... maar ik zit gewoon glashard te liegen...dit voelt zo niet goed. Hoe zouden jullie dit doen?

Dan zijn er binnenkort uitjes...er is mij om toestemming gevraagd.. ik gun mijn vader alles en juist dit zou hartstikke leuk voor hem zijn..echter ik ken hem te goed, hij gaat proberen weg te komen, hij heeft het steeds (tegen mij dus) over dat hij weg wil... mij vader is hartstikke slim/sluw en heeft altijd mensen goed weten te bepraten/manipuleren... hij is ook meerdere keren uit het ziekenhuis opgestapt. Dus ik ben er stellig van overtuigd dat hij een uitje als een uitgelezen kans ziet. Uiteraardheb ik zelf al gedacht ik ga mee methet uitje... maar dat vind ik heel eng..mijn vader is onvoorspelbaar en vaak enorm agressief. Graag ook jullie visie hierop.


Alvast veel dank
Sonja W
 
Berichten:
42
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 05 April 2018

Dag Sonja,

Allereerst het obligate antwoord. Ja zijn handelen komt veel vaker voor. Ik maak de laatste 1.5 jaar een overigens alleraardigste patiënte mee die dagelijks 20.30.40 keer hetzelfde vraagt ,dus waar ben ik hier, ben ik hier in de hemel, ben ik hier op aarde, heb ik hier een kamer, waar slaap ik hier ? Hoe heet het hier en dan haar oude adres noemt.
En dan zeg ik wel eens, U bent hier omdat U een beetje vergeetachtig bent, dan glimlacht ze zeer beminnelijk zegt ja en het hele riedeltje draait ze weer af.
Bedenk dat je één hulp hebt en dat is zijn dementie. Dus afleiden. Een leugentje om bestwil. Prima.
Het proces gaat gewoon door. Hij kan meestal de situatie niet meer overzien.
Hij klampt zich vast aan de meest naasten, hij ervaart de situatie absoluut anders dan jij doet.
Dat de verzorgenden/verpleegkundige er vaak meer succes mee hebben is gewoon hun kwaliteit en ervaring.
Bedenk dat je vader een totaal ander beeld heeftdan jij over de situatie waarin hij verkeert.
Hij ervaart een andere omgeving en vreemde ruimtes, mensen enz.
Wat jij doet om over heikele dingen niet te spreken of te omzeilen werkt op den duur wel. Je hebt weinig keus en op den duur verdwijnt het beeld van de auto.
Mijn vrouw zit inmiddels 4.5 jaar in het verpleeghuis en weet niet meer dat ze kinderen heeft laat staan kleinkinderen,
zo zal in eerste termijn al zijn korte herinneringen verdwijnen, daarna zijn lange termijn en uiteindelijk worden het kinderen of kasplanten. Dit is het patroon van Alzheimer.
Maak bijvoorbeeld een foto van de auto zodat je soms dat kunt gebruiken om te zeggen zie je wel hij staat goed .geparkeerd.
Laat je schuld gevoelens vallen het leid tot niets, rust om hem heen is het enige wat je voor hem kunt dorn.
En houd je zelf in de gaten, want zonder twijfel stort je een keer in en dan heeft hij niets meer aan je.
Sterkte en succes.

Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1999
Geslacht:
Man

Berichtdoor josha » 05 April 2018

Dag Sonja

Inderdaad, wat Leo schrijft is zo waar.. je vader ziet alles zo anders door zijn ziekte en echt jij bent het die de leiding moet nemen. Daarom is soms een leugentje om bestwil okè, als hij maar rustig blijft.. een boze opstandige vader is ook niet fijn . Probeer zelf maar uit hoe je vader gaat reageren, Ik vond het een goede tip van Leo om een foto neer te zetten van zijn auto...Kijk Pa hij staat er nog..

Over dat uitje... angst is een slechte raadgever.. Ik zou het gewoon doen. Wie weet hoe leuk je vader het vindt en waarom zou je het voor hem over laten gaan? Inderdaad uit ANGST. Dat hij weg zou lopen.. tja dat kan overal gebeuren maar als er afleiding genoeg is komt het misschien niet eens in hem op! Omdat hij ziek is kun je niets vooruit voorspellen.. je zult steeds opnieuw beslissingen hierin moeten nemen. Ik zou als ik jou was , hem steeds centraal stellen, kijken waar hij nog gelukkig van wordt, wat hij leuk vindt, en vooral niet je eigen angst en bezorgdheid, de leidraad laten zijn van je handelen. Je wordt dan misschien over-beschermend en beknopt hem in zijn vrijheid... laat het maar gewoon gebeuren

Er kan overal en altijd iets gebeuren, ook in het verpleeghuis, jij kunt dat nooit voor zijn. Maar ik snap dat je je nog behoorlijk verantwoordelijk voor hem voelt, hij woont er ook pas 6 weken en jij hebt het zorgen voor hem al zolang gedaan.... dan is het best moeilijk om dat wat los te laten..
Misschien helpt het wat als je beseft dat nu de verzorgsters verantwoordelijk voor hem zijn. Ook tijdens uitjes zijn zij het die de boel goed in de gaten moeten houden. Jij zou je daar geen zorgen over hoeven maken .Als de verzorgsters vinden dat hij best mee kan, zijn zij verantwoordelijk. En je zegt zelf dat hij tegen personeel niet steeds zegt dat hij weg wil. dus heeft hij het reuze naar zijn zin bij ze.
Je zou aan je vader kunnen vragen of hij het leuk vindt als jij mee gaat..gewoon lekker ontspannen plezier maken samen.

Gelukkig is het een goed verpleeghuis, schrijf je, dus ze weten goed met je vader om te gaan, dat zou toch bij jou voor wat rust en vertrouwen kunnen zorgen. Het aangaan is de beste remedie om ergens achter te komen

Heel veel sterkte!

Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
445
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie




cron