hoe ga je er mee om als je moeder in een verpleeghuis woont

Voor ervaringen, tips en advies over opname of het wonen in een verpleeghuis of verzorgingshuis

hoe ga je er mee om als je moeder in een verpleeghuis woont

Berichtdoor hilly28 » 31 Mei 2018

hallo allemaal.

onze moeder is afgelopen maandag opgenomen op een gesloten afdeling,wat een naar woord blijft dit.
onze moeder was een zelfstandige vrouw, deed alles nog zelf, maar door een val en de heup die ze brak, kan. ze niet meer zelfstandig wonen en heeft 24 uur p.d zorg nodig.
daarbij komt nog het feit dat er bij onze moeder vasculaire dementie is vast gesteld.
Nu zit ze voor nood in een verpleeghuis, in een groep waarvan de medebewoners alzheimer hebben en er slechter aan toe zijn dan onze moeder.
zij vindt het verschrikkelijk en wij ook.
nog nooit in mijn leven heb ik me zo machteloos gevoeld, ik huil veel.
het is de bedoeling dat onze moeder zo snel mogelijk in groningen komt wonen, (op loopafstand van ons) .. de zorg die ze krijgt is prima, ook worden haar meer dan genoeg activiteiten aangeboden. Er is door de psycholoog een NPO gedaan, maar wij hebben het gevoel dat deze uitslag niet klopt.
zaterdag gaan we op vakantie, maar heb hier totaal geen zin in.het enige wat telt is ons moedertje. heeft iemand tips e.d voor ons.. hoe we het beste hier mee om kunnen gaan,
lieve groet van hilly28
hilly28
 
Berichten:
2
Geboortejaar:
1962
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor josha » 01 Juni 2018

Dag Hilly

Het lijkt me heel normaal dat je deze verdrietige gevoelens hebt als je je moeder zo ziet zitten op de gesloten afdeling van het verpleeghuis. En het machteloze zit er in omdat je niets kunt doen aan deze situatie.. En als je er niets aan kunt doen is het beter om het te accepteren dat dit is wat er is.. de diagnose is gesteld dat het vasculaire dementie is.... misschien dat de heup weer kan genezen maar de dementie zal steeds erger worden

Mijn vraag is of er in dit verpleeghuis ook aan revalideren wordt gedaan.. goed oefenen om weer te kunnen lopen is belangrijk, ik weet hoe moeilijk dit is uit te leggen aan mensen met dementie. Wat is de leeftijd van je moeder?

Zelf de rust en kalmte bewaren is zowel voor je moeder als jezelf belangrijk. Je moeder is hier nu voor nood zeg je , ze wordt goed verzorgt en dat moet toch ook een geruststelling zijn.. en komt straks dichter bij je wonen in Groningen zodat het veel makkelijker wordt voor jou/ jullie.

Maar het is en blijft heftig om zoiets mee te maken ook ik heb de nodige tranen gehuild toen mijn moeder opgenomen moest worden. Maar er in mee gaan is de beste oplossing... je kunt nog veel voor je moeder betekenen.. kijk of er goed voor je moeder wordt gezorgd, wees assertief als iets je niet bevalt en maak het zo fijn mogelijk voor je moeder.

Het is een totaal andere wereld waar je nu in bent beland..je zult er het beste van moeten maken en hopelijk vind je een tehuis waar ze zich goed gaat voelen en jij/ jullie ook.

Misschien wel even goed dat je op vakantie gaat, even wat relativeren en dan uitgerust de klus oppakken om een goede plek te vinden voor je moeder. Ze is nu in een veilige omgeving toch? Als haar heup zich goed herstelt en je moeder met wat hulp weer kan lopen zijn er misschien wel andere optie`s dan het verpleeghuis....

Heel veel sterkte!

Josha
josha
 
Berichten:
445
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Johanna » 03 Juni 2018

Hoi Hilly,
Ik zeg altijd dat ik minstens 10 jaar ouder ben geworden vanaf mijn moeder de diagnose Alzheimer kreeg zo'n jaar of 5 geleden en ze sinds 2 jr in een verpleeghuis woont.
Na een depressie door langdurige overbelasting hierdoor en al mijn verdriet ben ik 3 mnd thuis geweest en met medicatie onder behandeling van een psycholoog gezet.
Ook al heb ik vele handvaten opgedaan en weet ik nu dat ik allereerst heel goed voor mezelf moet zorgen, maar dat blijft ontzettend moeilijk.
Ik heb nog heel vaak verdriet om mijn moeder, om haar situatie, de omstandigheden in het verpleeghuis, haar welzijn, mijn verantwoordelijkheidsgevoel is niet te onderdrukken, dus heel veel sterkte met deze situatie en echt, denk ook aan jezelf, hoe moeilijk het ook is.
Groetjes Jolanda
Johanna
 
Berichten:
21
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor hilly28 » 08 Juli 2018

hallo allemaal.

wat een lieve reacties, mijn/onze hartelijke dank hiervoor.
Sinds afgelopen week zit onze moeder nu op 5 min fietsen van ons af, we zijn zo blij dat ze dichtbij zit, nu kunnen we naar haar toe gaan wanneer we dat willen, dat kon anders ook wel maar 17 km verderop, we zijn afhankelijk van het openbaar vervoer.
Ze zit wel op een pg groep, maar lichter dan de vorige groep.
Het blijft moeilijk, maar mam vindt het prima, haar wens is in vervulling gegaan, dichtbij ons.
Het klopt hoor, we hebben alle registers open getrokken, elke dag gebeld en ja de brutaalste hdbben de .... Ik werk zelf op een pg groep, dus ik weet welke wegen je kunt volgen.
Het gaat naar omstandigheden erg goed met onze moeder, we zijn vanmiddag mrt haar naar de stad geweest, ze heeft hier enorm van genoten, daar krijg ik als dochter heel veel energie van, zo mooi om die glimmende oogjes te zien.
Het blijft zwaar, maar we zijn er voor haar, en tegerlijkertijd denken we ook een beetje om ons zelf.
heel veel liefs van hilly.
PS onze vakantie was heerlijk
hilly28
 
Berichten:
2
Geboortejaar:
1962
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor ch » 09 Juli 2018

Hoi Hilly

tuurlijk ben je verdrietig dat je je moeder moet achter laten in een verpleeghuis, en dan ook op een gesloten afdeling, een rot gevoel, gevoel van falen en, gevoel van onmacht en verdriet bij jou en bij haar.

Belangrijk is en blijft ,houd het bespreekbaar ,spreek je zorgen en gevoelens uit ,naar de verpleging maar ook naar de mensen om je heen en natuurlijk je moeder.

En ja je gaat op vakantie ,toch proberen te gaan om de rust voor jezelf te nemen en straks aan te kunnen wat komen gaat ,zoals de verhuizing naar een setting bij jullie in de buurt.
Spreek af met de verpleging dat ze jou mogen bellen in geval van een calamiteit,(mobieltje meenemen dus) , spreek met je zelf af dat je dan en dan zelf met de afdeling belt hoe het met je moeder gaat, of haar zelf even te spreken ,tenzij dat bij haar onrust veroorzaakt.

Ook mijn moeder woont in een verpleeghuis en nu in een verpleeghuis in de buurt (particulier) en in het begin was dat verschrikkelijk moeilijk ,ze wilde naar huis en zag het nut van haar gedwongen verblijf niet in ,was boos en kon het allemaal zelf wel ,nu , nu ze verder is in haar dementie is ze op haar manier gelukkig en dat maakt het verblijf voor haar gemakkelijker, ze accepteert dat ze daar woont en is zelfs, op haar manier weer gelukkig.

Voor mij blijft het soms moeilijk ,al zie ik dat ze op haar manier haar rust weer gevonden heeft en haar leventje, met al haar beperkingen door de dementie , leeft en weer lacht om grapjes.
Mij heeft het zeer geholpen om het bespreekbaar te houden, en te praten met mijn partner.
Nu gaat het goed met haar en ik geniet van de mooie momenten met haar
En als ze mij dan ook nog eens herkend ,wat niet meer zo vaak gebeurd en een knuffel van haar krijg ,dan is mijn dag helemaal goed.

Heel veel sterkte hoor,
Groetjes Christina
ch
 
Berichten:
32
Geboortejaar:
1957
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie




cron