Moeder onhandelbaar omdat zij 24/7 naar haar moeder wil

Voor ervaringen, tips en advies over opname of het wonen in een verpleeghuis of verzorgingshuis

Moeder onhandelbaar omdat zij 24/7 naar haar moeder wil

Berichtdoor Monique69 » 17 Juni 2019

Lieve lotgenoten, lieve deelnemers aan dit forum.
Wij - mijn familie en zorgverleners zijn ten einde raad.
Mijn moeder, 82 jaar, woont sinds februari 2018 op een verpleegafdeling.
Zij lijdt aan een mix van diverse vormen van dementie.
Zij kent ons - haar man, kinderen, kleinkinderen, broer en zussen nog redelijk goed. Soms denkt ze dat ik haar zusje ben maar ben haar dochter.
Laten we het zo zeggen... Ze kent onze namen nog maar kan ze niet altijd goed plaatsen.
Het eerste wat ze zegt als ze ons ziet... Hèhè wat ben ik toch blij je te zien.
De eerste vraag vervolgens... Ben je nog bij ons moeder geweest?
Haar moeder leeft uiteraard niet meer dus proberen we haar af te leiden.
- Ze zijn een dagje weg
- Ze hebben gebeld dat ze weg gaan
- Ze weten dat je bij ons bent en laat thuis komt.
- Ze wensen je een hele gezellige dag
En zo een heel scala aan excuses waarom ze niet naar huis kan.
Dat accepteert ze voor een halve minuut. En stelt vervolgens de vraag opnieuw.
In haar beleving :
Haar moeder zit alleen;
Haar moeder zit met het eten te wachten;
Haar moeder is vast ongerust als ze niet thuis komt enz enz.
Op de afdeling waar ze woont zijn ze super lief voor haar en proberen haar zoveel mogelijk af te leiden met muziek, een sigaret, helpen met de afwas, nagels lakken, foto's kijken, haar meenemen naar buiten en allerlei andere activiteiten. Maar niets helpt.
Ze loopt de hele dag op de gang, zoekend naar haar moeder. Ze raakt volledig uitgeput en weigert te gaan zitten of liggen.
Soms is ze helemaal in paniek, tot hyperventileren toe.
We willen haar zo graag helpen maar niemand weet hoe. Het is zo verdrietig en tegelijkertijd zo vermoeiend en frustrerend. Wij zijn immers ook maar mensen en voelen ons machteloos.
Ze krijgt zo nodig een half pilletje rustgevende medicatie.
De afdelingsarts wil dit niet verhogen ivm valgevaar.
Anderhalf jaar geleden heeft ze bij een val haar heup gebroken en probeer haar dan maar eens in bed te houden!

Ik ben ontzettend benieuwd of iemand hier ervaring mee heeft en tips kan geven om haar situatie draaglijker te maken.

Mijn dank is bij voorbaat groot.
Hartelijke groet,
Monique
Monique69
 
Berichten:
1

Berichtdoor onderzoeker30 (vrijwilliger) » 18 Juni 2019

Dag Monique,

Het is onzettend moeilijk om onrustig gedrag tegen te gaan, dit vraagt veel van je tijd en aandacht. Soms lukt het je om het patroon even te doorbreken. Wat vooral naar is om te zien, is hoe iemand zich uitput. Mijn vader liep eindeloos over de gang, dan liep ik maar met hem mee en na een tijdje werd hij dan merkbaar rustig. Dit hielp heus niet altijd, maar stoppen en zitten lukte zeker niet. In een dergelijk geval kan medicatie valgevaar zeker in de hand werken, dat wil je ook niet. Zelfs later in zijn rolstoel hielp het nog als we rondjes met hem reden, dat kalmeerde hem en dan leek hij tevreden.
Wat goed dat ze in het tehuis zo lief zijn voor je moeder en haar proberen af te leiden, dat is toch geruststellend.

Misschien heb je iets aan de tips in dit artikel: https://dementie.nl/onrustig-gedrag/omg ... t-dementie

Heel veel sterkte gewenst,
onderzoeker30 (vrijwilliger)
 
Berichten:
1054

Berichtdoor josha » 18 Juni 2019

Dag Monique

Ik begrijp zo goed je machteloosheid om te zien hoe je moeder zich uitput in iets wat ze zelf als de waarheid ziet. Haar moeder leeft nog in haar brein. Daar help niets tegen, praten, overtuigen, leeftijd verschil noemen,.... zo van dan moet je moeder over de 100 zijn.. het komt echt niet meer binnen.
En dat maakt ook waarom deze ziekte zo vreselijk is, voor zowel je moeder[ haar onrust omdat ze haar moeder moet zoeken] als voor jou [ omdat ze niet te overtuigen is, dus voel je je machteloos]

Mijn moeder liep ook uren over de gang en gelukkig was daar de ruimte voor in het verpleeghuis... ik hoop dat dit ook het geval is bij jouw moeder. Ze moeten gewoon gehoor kunnen geven aan hun onrust, ga je dit tegenhouden zal het nog veel erger worden. Zoals je al aan geeft helpt afleiden maar voor even maar elke minuut rust telt toch. Dat pakken ze dus wel goed aan in dit verpleeghuis.

Hoe gaat het met slapen s`nachts? Geeft dat ook onrust en loopt ze van bed? Kijk goed waar ze tot een beetje rust komt, ga dat uitzoeken. Nu wordt de focus erg gelegd op haar dwaalgedrag en onrust.

Dementie gaat ook in fasen, bij mijn moeder ging dat vele lopen over in "op visite gaan bij de buren"[ andere afdelingen op dezelfde gang. en tja dan ga je even zitten voor een kopje thee.....
Dus probeer mee te gaan met de fase waar je moeder in zit, het hoort bij haar ziekte-proces. Je zult steeds meer meegroeien hierin en tot een acceptatie komen van dat wat er is.

Veel sterkte en wijsheid!

Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
444
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie




cron