Pagina 1 van 1

Moeder neemt steeds de benen

BerichtGeplaatst: 09 Augustus 2019
door Pien 1961
Dag allemaal,
Mijn moeder, inmiddels weduwe (zie topics - vervolg- vader terminaal ziek) heeft nu al 3x de benen genomen uit het verpleeghuis. Gister wederom. Als de verzorging/begeleiding haar 1 seconde uit het oog verliezen maakt ze van de gelegenheid gebruik/misbruik om de deur uit te gaan. En gister was ze een behoorlijk eind weg, ze is namelijk nog zeer goed ter been en watervlug. Mijn moeder geniet van haar avonturen buitenshuis en is totaal niet in paniek. Wij allemaal wel, de zorginstelling en de familie. De zorginstelling waar mijn moeder woont is geen BOPZ-instelling. Ze hebben me gezegd dat als dit wegloopgedrag te lang gaat duren, ze haar veiligheid niet meer kunnen waarborgen en ze daar niet kan blijven wonen. Ik begrijp hun kant van het verhaal heel goed, maar ik moet er toch niet aan denken dat ze naar een ander verpleeghuis moet verhuizen. Ze heeft het zo goed daar, wordt liefdevol verzorgd en is er helemaal gewend. Ik heb al gedacht dat ik aktiviteiten buitenshuis moet gaan regelen voor haar, onder begeleiding natuurlijk, zodat ze haar ei/onrust kwijt kan en aan haar drang om naar buiten te gaan tegemoet wordt gekomen. Verzorging had het over gps tracking. Wie weet raad?
Hartelijke groet,
Pien

Re: Moeder neemt steeds de benen

BerichtGeplaatst: 10 Augustus 2019
door josha
Dag Pien

Ik begrijp je bezorgdheid om je moeder maar ik kan een glimlach niet onderdrukken......Wat een heerlijk mens moet je moeder zijn, vol avontuur en levenslust, totaal niet in paniek als ze " op stap gaat"...
Ergens toch prachtig om je zo vrij te voelen in je ziekte..

Mij lijkt dat je beide optie`s moet/ kunt gaan proberen. Zorg voor een maatje die haar geregeld mee neemt naar buiten en ook wat de verzorging voorstelt met een gps tracking is het proberen waard.

Daarom vind ik die tehuizen waar bewoners zo naar een afgesloten buiten omgeving kunnen lopen zo ideaal... of een tuin of wat steeds meer gebeurt , een compleet dorp met straatjes en pleinen en winkeltjes en restaurantjes Ik denk dan aan de Hogeweyk in Weesp.

Verder vind ik het van weinig gevoel en tact getuigen om tegen jou te zeggen dat als ze vaker weg loopt, ze weg moet..... vraag me af wie dat tegen je heeft gezegd, vast niet iemand met gevoel en denkvermogen om een oplossing te gaan zoeken voor dit probleem.

Het is zo menselijk wat je moeder doet, okè ze ziet niet de gevaren die anderen wel zien maar ze geniet er wel van!
En is dat niet heel belangrijk? Ik zou het risico wel nemen dat er iets kan gebeuren als ze weer de benen neemt... beter dan als een kasplantje het allerlaatste stadium van dementie in te moeten gaan......

Maar dat is aan jou hoe hier mee om te gaan, probeer in ieder geval haar veiligheid zoveel mogelijk te beschermen, door deze twee dingen te doen waar je het hier boven over hebt.

Lieve groet
Josha

Re: Moeder neemt steeds de benen

BerichtGeplaatst: 21 Augustus 2019
door Pien 1961
Dag allemaal,

Een update. Ik ben net gebeld door de huisarts van mijn moeder. Het ging over het wegloopgedrag van mijn moeder en over het feit dat het verpleeghuis waar zij woont geen BOPZ aanmerking heeft en dat ze in principe kunnen zeggen dat mijn moeder daar niet kan blijven wonen. Mijn moeder is recent weduwe geworden (zie topic 'vader terminaal ziek/ vervolg vader terminaal ziek'), is 1x weggelopen in de tijd dat mijn vader bedlegerig was en bijna aan het eind was een een keer toen mijn vader net overleden was. Dus 2 x voorgekomen in bijna 2 jaar tijd, dus van structureel wegloopgedrag is geen sprake. De huisarts heeft zitten spitten in haar dossier en kwam ermee op de proppen dat ze in 2017 (toen woonden mijn ouders nog thuis) 2x in een verpleeghuis in de buurt is opgenomen met een BOPZ. Dat was inderdaad zo, maar dat was een tijdelijke oplossing. De eerste keer omdat ze stopte met eten en drinken en bijna dood ging en ze moest aansterken. Toen had ze nog geen diagnose dementie. De tweede keer, in november 2017, toen mijn vader in het ziekenhuis lag na een ongeluk en ze niet alleen thuis kon blijven (de inwonende verzorgster van mijn moeder had een dag na het ongeluk van mijn vader de benen genomen, dus was er niemand om toezicht te houden/voor haar te zorgen). Ik krijg het gevoel dat het verpleeghuis zich nu achter de huisarts gaat verschuilen en haar het vuile werk laat opknappen, zodat zij hun handen niet hoeven te branden/zeggen dat mijn moeder daar niet meer kan wonen. En dat de huisarts dus stokken aan het zoeken is om mee te slaan. In de particuliere zorgresidentie waar mijn moeder woont wonen bijna alleen maar dementerende mensen, dus is het inderdaad een issue dat het geen BOPZ aanmerking heeft. Hoe gaan ze al die mensen veilig en binnen houden? Hoe dan ook, ik ben zwaar van slag. Het was een zeer zakelijk telefoontje van de huisarts, met weinig inlevingsvermogen. Ik vind het wel erg zwaar worden allemaal. De rouw om mijn vadertje, mijn moedertje steunen (die verdrietig is en elke keer als ik wegga met tranen in haar ogen zit - en ik ook, als ik de voordeur daar uitga...) en me nu nog me zorgen moeten maken of ze daar wel kan blijven wonen. Hoe ga ik hier allemaal mee om?
Hartelijke groet,
Pien