Wanneer komt de 'echte' mama weer terug?

Voor het omgaan met praktische en emotionele zaken nadat een naaste met dementie is overleden

Wanneer komt de 'echte' mama weer terug?

Berichtdoor Lola_ » 26 November 2018

Een week geleden ben ik mijn moeder verloren die al een aantal jaar early onset Alzheimer had (ze is net geen 60 geworden). Al een aantal jaar was ik bezig met, dat besef ik me nu pas, rouwen, want je raakt zo iemand al veel eerder kwijt door deze ziekte. Maar tegelijkertijd sta je het jezelf niet toe om te rouwen, want ze was er tenslotte nog wel... Dat maakte de afgelopen jaren heel ingewikkeld.

En nu is het echt voorbij en kan ik mezelf echt toestaan te rouwen, en ik doe het ook. Het doet pijn. Daarbij is er een vraag die me telkens bezig houdt: komt de échte mama, zoals ze was voor de ziekte, weer terug in mijn herinneringen? Ik moet zoveel moeite doen om me haar voor de geest te halen, en het lukt me nauwelijks. Heeft iemand hier ervaring mee?
Lola_
 
Berichten:
1
Geboortejaar:
1996
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Evelien84 » 27 November 2018

Lieve Lola,
Gecondoleerd met je verlies. Dat is niet niks om zo jong je moeder te verliezen. Ikzelf was 27 toen mijn moeder overleed (niet aan dementie overigens). Ik vond het ook moeilijk om de gelukkige momenten te herinneren, totdat mijn vader zei dat ik op mijn moeder lijk in mijn maniertjes. Voor de helft ben jij hetzelfde als je moeder en maniertjes die je hebt zijn misschien wel dezelfde als die van haar. Nu na een paar jaar komt mijn moeder in mijn dromen wel eens langs, soms zie ik haar en soms voel ik haar. En als ik een tijdje niet gedroomd heb over haar en haar extra mis, dan doe ik iets spiritueels en dan komt ze vaak weer. Gun jezelf de tijd om te rouwen op jouw tempo. Het is nog maar een week geleden. Ze komt wel weer......

Een vriendin stuurde mij vlak na mijn moeders overleden dit gedichtje van Co ‘t Hart. Misschien heb je er wat aan.

Wat blijft
Ik heb mijn moeder niet verloren,
daarvoor gaf ze mij veel te veel.
Wat zij mij zei, dat blijf ik horen,
van wat ik ben, is zij een deel.
Ik kom haar overal nog tegen
in wat ik doe, in wat ik laat.
Zij was en blijft voor mij een zegen,
waarvan het spoor steeds verder gaat.

Sterkte en groetjes,
Evelien
Evelien84
 
Berichten:
62
Geboortejaar:
1984
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie