Schoonvader is overleden. Wat nu?

Voor het omgaan met praktische en emotionele zaken nadat een naaste met dementie is overleden

Schoonvader is overleden. Wat nu?

Berichtdoor Christiana » 04 Februari 2015

afgelopen dinsdag is mijn schoonvader aan de gevolgen van een herseninfarct overleden, hij leed aan vasculair dementie, kreeg vijf dagen per weekdagbehandeling, en werd dagelijks verzorgd door de thuiszorg. Mijn schoonmoeder heeft hem al die jaren verzorgd, zichzelf op een zijspoor gezet om het maar vol te houden, ik vrees dat zij in een enorm gat gaat vallen, heel haar leven de laatste jaren draaide om hem.. Kwijt waren we hem gedeeltelijk al, maar nu is de tijd voor echt afscheid nemen. Druk aan het regelen voor zijn begrafenis, daarna alle administratieve zaken aanpakken. Ik vrees dat mijn schoonmoeder ook nu pas gaat voelen hoe moe ze eigenlijk is. Iemand tips om haar te ondersteunen, zaken waar wij misschien tegen aanlopen?
Christiana
 
Berichten:
44
Geboortejaar:
1951
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor Rob (Alzheimer Nederland) » 05 Februari 2015

Beste Christiana,

Gecondoleerd met dit verlies. Goed dat je dit hier opschrijft en vraagt om tips en advies. Over dit onderwerp hebben we bij Alzheimer Nederland (nog) niet veel informatie. Op internet zijn er wel diverse websites over rouw en tips en manieren om hiermee om te gaan. Kijk bijvoorbeeld op: http://www.rouwverwerking.net/ of http://www.ikrouwomjou.com/

Ik hoop door je bericht op het forum, dat er reacties volgen van mensen die uit ervaring mee kunnen praten over de periode na het overlijden van een naaste met dementie.

Veel sterkte met de begrafenis en de komende periode.
Rob
Rob (Alzheimer Nederland)
Site Admin
 
Berichten:
755
Geboortejaar:
1981
Geslacht:
Man

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 05 Februari 2015

Dag Christiana,

Je vreest dat je schoonmoeder in een gat valt en je vraagt adviezen hoe e.e.a. aan te pakken.
Weet je Christiana ik herken mijn situatie heel erg in die zoals je het beschrijft over je schoonmoeder, het enige verschil is dat mijn vrouw nog leeft.
Ik leef al ruim 60 jaar in een 1 op 1 situatie met mijn vrouw. We hebben al die jaren samen geleefd en gewerkt.
Toen mijn vrouw ruim een jaar geleden werd opgenomen ging ik ook door een hel, met allerlei schuldgevoelens,
terwijl ik er alles aan had gedaan om die stap niet te hoeven nemen.
Uiteindelijk stortte ik in en werd het besluit min of meer genomen voor mij.
Ik ga inmiddels 2 keer per dag naar haar toe, in totaal zo'n 4.5 uur per dag. En kan ook nog wat voor de anderen betekenen.
Ik tref mijn vrouw dagelijks levend in haar eigen wereldje , ze breit om het breien en ze zegt regelmatig dat ze erg gelukkig is.
Van de familie kreeg ik te horen dat ze het overdreven van mij vonden dat ik iedere dag ga.' Ik moest eens iets voor mijzelf doen'.
Maar weet je, als ik niet ga, kan ik uit mijn appartement naar buiten kijken over een woud van boomtoppen.
Ik was een verwoed bridger en lezer en heb jaren in het sociëteitsleven verkeerd, maar ...... het prettigste vind ik nog steeds in de omgeving van mijn vrouw te zijn. Ik ben een fanatiek laptopper en vreet alles wat over Dementie gaat.
Ik heb ook geen concentratie meer voor het bridgen.
Ik denk er natuurlijk ook wel eens aan dat een van ons beiden zal overlijden. Maar tsja, dat is het leven.
Leven met een Dementerende is afscheid nemen bij leven.
Mijn advies aan jou is, wees lief voor haar, geef haar aandacht en laat haar niet in het gat vallen.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1999
Geslacht:
Man

Berichtdoor Hanny » 05 Februari 2015

Dag Christiana,
Allereerst gecondoleerd met het heengaan van je schoonvader.
Bescherm je schoonmoeder voor de eenzaamheid, wees lief voor haar. Je hebt maar één schoonmoeder.
Ik denk, dat wij allen hier op het forum De dag vrezen, maar dat is het leven.
Sterkte gewenst,
Hanny
Hanny
 
Berichten:
70
Geboortejaar:
1944
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor Christiana » 05 Februari 2015

Bedankt voor jullie lieve reacties!

Ik kan mij heel goed voorstellen Leo dat je elke dag een flink aantal uren naar je vrouw gaat, en geen zin hebt in eigen ontspanning, 60 jaar is een hele tijd, fijn dat je vrouw telkens zegt dat ze gelukkig is, mijn hoogbejaarde vader die ook dementeert, geeft aan dat het voor hem niet meer hoeft en het genoeg is geweest, hij zit in de fase dat hij heel goed beseft dat hij dementeert, de meest verschrikkelijke fase voor de patiënt zelf.

Hoi Leo, mijn schoonmoeder is ook overspannen, mijn schoonvader kreeg nu een fataal herseninfarct maar stond voor opname, mijn schoonmoeder hield dat tegen, vijf dagen dagopvang elke dag thuiszorg, mijn schoonvader spookte snachts, was incontinent, viel regelmatig, en kon niets meer.. heeft ook een periode van weglopen gehad, wat voor ons heel akelig was.

Zij heeft dit vier jaar volgehouden maar is over al haar grenzen heen gegaan, ik heb regelmatig bij artsen en casemanager aangegeven dat ik vreesde voor haar, ik denk dat ze straks nog maanden moe is.. Niet meer gewend om door te slapen, en niet meer te zorgen. Morgen de crematie, en wij zullen ervoor zorgen dat ze niet vereenzaamd. Vanmorgen samen een bidprent opgesteld, en een verhaal gemaakt wat morgen wordt voorgedragen.. Zal proberen hier regelmatig te posten hoe het gaat, waar we tegen aan lopen en hopen dat er meer mensen reageren.
Christiana
 
Berichten:
44
Geboortejaar:
1951
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor jostrol » 06 Februari 2015

Christiana,
veel sterkte morgen, het laatste afscheid echt beleven met elkaar.
Daarna is het nog heel erg moeilijk, ook voor je schoonmoeder, maar ook voor jullie.
Heel lief zoals jij je bezorgd maakt nu al voor haar.
Vraag ook vooral de huisarts mee te denken wat hij kan betekenen.

Zij moet gaan ontzorgen- maar hoe doe je dat?
haar leven zomaar oppakken na zoveel jaar zal zeker niet makkelijk zijn en ook veel verdriet geven of zoals je al zei, ze is mss gewoon te moe, 4 jaar niet meer normaal geslapen, is slopend.

morgen een mooie afscheidsdienst gewenst,
herinneringen delen met elkaar van toen hij nog zichzelf was.
een bidprentje gemaakt en voordragen, geeft al zoveel weer over de man die hij was
jostrol
 
Berichten:
619
Geboortejaar:
1952
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Niet (direct) betrokken

Berichtdoor jostrol » 06 Februari 2015

Dag Christiana,

Nu het definitieve afscheid kunnen nemen, was het een fijne afscheidsdienst, hoe verdrietig ook,
voor je schoonvader is er nu rust,
voor jullie allen nog niet

veel sterkte en kracht toegewenst
jostrol
 
Berichten:
619
Geboortejaar:
1952
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Niet (direct) betrokken

Berichtdoor Maatje M » 07 Februari 2015

Gecondoleerd met het verlies van je schoonvader. Alleen door op dit forum te schrijven geeft al aan hoezeer jij erbij betrokken bent. Dat is fijn voor je schoonmoeder want juist mensen waaronder jij, die haar man ook gekend en meegemaakt hebben kunnen begrijpen hoeveel moeite zij zal hebben gehad om de achteruitgang van haar man te moeten aanvaarden. Het is steeds weer een beetje afscheid nemen van de persoon die hij was. Je steeds weer machteloos voelen omdat je zo graag wil maar niet kan helpen. Er zijn dat is het enige. Soms wordt dit opgepakt maar ook heel vaak niet. Juist die machteloosheid geeft je de power om toch maar door te zetten want je wilt het zo graag, cijfert jezelf weg, dat is van later zorg denk je dan. Het zijn meestal geen gemakkelijke patiënten, sommige kunnen heel moeilijk naar hun partner toe reageren omdat ze het zelf ook niet meer weten en zich niet kunnen uiten. Eigenlijk krijgt die partner door dit alles soms meer te verwerken dan de persoon in kwestie. Die heeft in ieder geval het “geluk” dat niet alles blijft “hangen”.

Wilde even schetsen hoe ik het heb aangevoeld. Mijn man is 8 weken geleden overleden na jaren van lichamelijke achteruitgang en toenemende dementie. Ook ik moest steeds weer afscheid nemen, dacht soms als hij dood gaat zal dat voor hem en mij rust geven. NEE dus, het kwam ontzettend hard aan….. Heb er alles aan gedaan om het een plaats te geven, hij is thuis geweest tot aan de dag van de crematie zodat ik hele “gesprekken” met hem kon voeren. Je mist je doel, je zorgen, alle spirit is er uit. Moet mezelf iedere dag oppeppen. Het is fijn voor je schoonmoeder dat ze jullie heeft, wees ook niet boos of verdrietig als ze niet alles wil wat jullie voorstellen. Ze heeft tijd nodig en juist omdat ze zo moe is zal ze voorlopig geen of niet voldoende rust kunnen vinden. Ook slapen gaat maar niet zo, je ligt te malen. Praat met haar, telkens weer opnieuw over de man waarvan zij heeft gehouden. Je oude leven weer oppakken gaat niet zo gemakkelijk je bent toch veranderd door alle zorg, onmacht en moeilijkheid om met deze ziekte om te gaan. Zeker als je zelf ook al een beetje oude bent is het best moeilijk.
Maatje M
Maatje M
 
Berichten:
57
Geboortejaar:
1935
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor Christiana » 11 Februari 2015

Bedankt voor alle lieve reacties, en ook hele herkenbare reacties, als telkens een stukje afscheid moeten nemen, de partner (mijn schoonvader) die van karakter veranderde, soms onuitstaanbaar was tegen mijn schoonmoeder, als het hem niet zinde was zij de klos, soms zo erg dat man of ik moesten komen want dan bond hij weer in, we weten dat het we het hem niet kwalijk konden nemen, maar komt wel heel hard bij de partner binnen.

het afscheid was mooi, en zoals hij gewenst had, jammer wel dat er familieleden kwamen, die we al jaren niet gezien hadden, maar dat zal jullie wellicht bekend voorkomen. Mijn schoonmoeder was ook tevreden hoe het afscheid is verlopen.

zondag middag is schoonmoeder geweest heeft bij ons gegeten, en onze puberzoon (15 jaar) bood oma spontaan aan om dinsdag middag bij haar te komen eten, en dat heeft hij gedaan (was zijn vrije middag) en mijn schoonmoeder vond het geweldig.
Slapen lukt haar niet goed, maar na vier doorwaakte jaren zal dat ook niet meevallen, misschien kan huisarts hier iets in betekenen.

Morgen gaan we samen naar de bank, om rekening en verzekeringen om te zetten, afgelopen maandag, allerlei instanties etc. ingelicht inzake het overlijden van mijn schoonvader. De papieren zal nog wat tijd in beslag nemen, de gemeente had al wat instanties ingelicht dat scheelt, en bij de bank had ik al machtigingen lopen wat ook veel gedoe scheelt.

Jouw reactie Maatje zal bij mijn schoonmoeder veel herkenning geven, en zal jouw reactie ook laten lezen, het is fijn als blijkt dat andere mensen het zelfde ervaren. Wil je ook sterkte wensen met het verlies van je man is voor jou ook nog maar kort geleden.

Ik kan met dit forum blijven meedoen, omdat mijn hoogbejaarde vader ook vasculaire dementie heeft..
Christiana
 
Berichten:
44
Geboortejaar:
1951
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor Maatje M » 12 Februari 2015

Dag Christiana,
Fijn dat de afscheidsdienst van je schoonvader goed en naar wens is verlopen. Tja dat er familieleden komen die al jaren niet zijn geweest is een bekend iets, ook bij mijn man was dit zo. Dan denk je waarom niet eerder?

De papieren rompslomp kost veel tijd en energie, soms ook ergernis vooral bij de banken als het gaat om rekeningen overzetten.

Veel geduld voor de komende tijd en denk maar aan de ongetwijfeld vele mooie momenten die er waren voor de dementie zich in volle glorie openbaarde. Probeer die onaangename buien maar te vergeten.

Mooi dat jullie zoveel voor je schoonmoeder kunnen betekenen en bedankt voor jouw medeleven.

Maatje M
Maatje M
 
Berichten:
57
Geboortejaar:
1935
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie




cron