En zomaar opeens was ze weg, in stilte ...

Voor het omgaan met praktische en emotionele zaken nadat een naaste met dementie is overleden

Re: En zomaar opeens was ze weg, in stilte ...

Berichtdoor mitsie » 16 November 2017

Ik wil jullie bedanken voor de mooie troostende woorden die je mij hebt toegewenst met het verlies van mijn echtgenoot .
De voorbije 6-7 jaar heb ik via het "Forum" de nodige steun ondervonden.
Nu moet ik trachten mijn leven terug op de rails te krijgen.
Hartelijke groeten
Mitsie
mitsie
 
Berichten:
55

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 16 November 2017

Dag Mitsie,
Mijn deelneming. Ik vind het altijd zo'n obligaat zinnetje, maar ik weet niet hoe ik het anders onder woorden kan brengen.
Het was fijn om je ontboezemingen te lezen. E.e.a. meebeleven geeft vaak ook troost. Je voelt je even niet alleen.
We zitten allen in hetzelfde schuitje, ieder op zijn eigen manier.
Jij, moet eerst alles maar eens op zijn plaats zien te krijgen.
Heel veel sterkte.
liefs,
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1999
Geslacht:
Man

Berichtdoor josha » 07 December 2017

Dag lieve Mitsie

Nu pas zie ik je bericht dat je man is overleden. Ik kon een lange tijd niet goed reageren op het forum en kreeg geen berichten meer via de mail, vandaar mijn afwezigheid op het forum

Mitsie mijn oprechte deelneming met je man. Het zal een groot gemis zijn, je was zo intens bezig om hem te verzorgen en dat valt nu weg. De andere kant is misschien ook wel opluchting dat het voorbij is. De dreiging om hem te willen overplaatsen naar een psychiatrisch ziekenhuis lag steeds op de loer.... En je hebt het zo verdomd goed gedaan tot het einde, dat moet ook rust geven.

Dat is wat ik je toewens de komende moeilijke maanden. het komt wel goed daarmee.

Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
444
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie




cron