Wat gebeurt er nu precies achter die gesloten deuren?

In dit onderwerp kunnen studenten en anderen die deelnemers zoeken voor een onderzoek hun oproepen plaatsen.

Wat gebeurt er nu precies achter die gesloten deuren?

Berichtdoor Elisa » 07 Maart 2018

Hallo allemaal

Voor mijn opleiding wil ik het volgende onderzoeken:
Veel televisieprogramma's die er momenteel bestaan over dementie, laten de "betere" bewoners zien en geven geen realistisch beeld van de werkelijkheid. Ook in de brochures krijg je geen realistisch beeld geschetst. Mijn ervaring heeft mij inmiddels geleerd dat veel familieleden enorm schrikken, zodra zij bij een verpleegafdeling binnen lopen. Meer dan eens heb ik te horen gekregen: "moet ik hier mijn naaste achterlaten? Deze mensen zijn zoveel slechter dan we gedacht hadden, hier hoort onze partner, onze ouder, absoluut niet thuis".
Wie herkent dit en wil met mij zijn/haar ervaring delen?
Ik hoor graag van u.
Elisa
 
Berichten:
2
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Zorgprofessional / vrijwilliger

Berichtdoor Marielle » 07 Maart 2018

Hallo Elisa,

Wat je schrijft klopt helemaal. Wij zijn op zoek naar een plekje voor mijn moeder. Zij heeft vasculaire dementie en alzheimer. Zij gaat heel hard achteruit en mijn vader raakt uitgeblust, dus zijn wij ons aan het oriënteren. Ik ben vanmiddag bij een verpleeghuis gaan kijken en ik kreeg er ook een raar gevoel van. De afdeling zag er prima uit, heel ruim opgezet, maximaal 10 bewoners in een woongroep, ruime kamers, eigen douche, toilet en keurig netjes allemaal maar toch geeft het een gevoel van pppffff wat moet ze daar heel de dag? Gaat het wel klikken met de andere bewoners? Krijgt ze niet heel erg heimwee? Is ze echt zo slecht? Nee toch niet zo slecht als die mevrouw die daar aan tafel hangt of zoals die mevrouw die heel de dag rondrijdt met haar rollator met een pop erin?

Als ik dit zo opschrijft denk ik dat het logisch is als je veel van iemand houdt hem/haar niet uit de vertrouwende omgeving wil weghalen en ook het feit dat mijn ouders uit elkaar gehaald worden doet pijn.

Ik denk dat het rot gevoel komt door houden van en dat je weet dat het hier zal eindigen. Het wordt niet beter ........................... :-(.

Ik vind het een mensonterende ziekte.

Groet, Marielle
Marielle
 
Berichten:
3
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Elisa » 07 Maart 2018

Hoi Marielle, dank je wel voor jouw verhaal. Het is zeker een mensonterende ziekte, maar wat jij gezien hebt op de afdeling, is wel de realiteit. Ik hoop dat er nog veel meer verhalen komen. zodat ik weet wat er precies speelt. Misschien dat we zo de aanstaande bewoners en hun familie beter kunnen voorbereiden en begeleiden, nog ruim voor er een opname plaatsvindt.
Veel sterkte gewenst met alles Marielle.
Elisa
 
Berichten:
2
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Zorgprofessional / vrijwilliger

Berichtdoor josha » 08 Maart 2018

Hoi Elisa

Ik denk dat de confrontatie op de afdeling van een verpleeghuis voor mensen met dementie, de grootste schok geeft.. het afgrijzen wat je hier ziet wat deze vreselijke ziekte doet met mensen, is groot. Ook zie je natuurlijk allerlei stadiums van deze ziekte door elkaar en je ziet letterlijk dat dit ook de toekomst van je dierbare kan zijn....want alle stadiums zijn op 1 afdeling geplaatst.

Natuurlijk is de eerste reactie "hier hoort mijn moeder niet tussen" omdat ze zo uit de maatschappij nog komt, haar eigen zijn is nog zeer aanwezig, En vooral jij bent de enige die goed voor haar heeft gezorgd tot nu, toe zolang ze thuis woonde.
En ineens geef je het over aan verzorgsters die haar helemaal niet kennen en niet met het respect omgaan zoals jij dat zou willen en altijd hebt gedaan.

Na 2/3 maanden was mijn moeder helemaal opgenomen in het verpleeghuissfeertje/ ritme en herkende ik mijn moeder niet meer.
Haar kapsel zat totaal anders... haar huid rook niet lekker en over de geur van haar kleren ging ik over mijn nek...[ werd door een wasserij buiten het verpleeghuis gedaan]... ze had vreemde combinatie`s van kleding aan, ... enz

Ik heb toen op haar kastdeur een briefje geplakt hoe zij haar kapsel altijd gekamd wou hebben... in het zorgleefplan laten zetten dat mijn moeder elke dag haar parfum moest gebruiken , net als haar heerlijke body-lotion. Je kunt al deze persoonlijke dingen in het zorgleefplan laten zetten en verzorgers hebben zich hier aan te houden want het is een wettelijk document.
Ik ging zelf haar kleding wassen en lekker in de wind bij mij thuis laten drogen..... wat een verbetering, mijn moeder voelde zich er ook beter door want dit was ze gewend.
Ik maakte setjes van haar kleren die bij elkaar pasten en hing het met een elastiekje bij elkaar zodat ze altijd mooie combinatie`s aan had. Er waren verzorgsters die dit maar onzin vonden maar daar moet je maling aan hebben. het gaat om het welbevinden van mijn moeder en indirect ook om de mijne.
Er zijn nog teveel verzorgers die de baas denken te zijn over de bewoners en hun maatstaven aan ze opleggen. FOUT Jij als familie neemt de regie over dit soort zaken.

Okè dit is de buitenkant maar doet al heel veel voor een mens...als je je goed verzorgt weet voel je je ook beter, ook voor mensen met dementie is dit zeer belangrijk. Daarom is familie zo ontzettend belangrijk om een vinger aan de pols te houden, misstanden aan te kaarten en samen met het personeel voor oplossingen zorgen.



En als je de confrontatie aangaat/ aan durft met deze vreselijke ziekte en het accepteert dat dit is wat er is valt er ook nog veel te lachen en vrolijke momenten te beleven in het verpleeghuis. Alleen jij moet het doen, jij moet beginnen met de sfeer te verhogen... ik ging liedjes zingen en in een mum van tijd deed iedereen mee... spontaan een dansje maken op de afdeling.. wat lekkers meenemen voor bij de koffie... ook nam ik geregeld een andere bewoner mee naar buiten als ik met mijn moeder ging wandelen in de tuin...

Door de tijd leer je hier je weg in te vinden en de mooie momenten te koesteren.Maar ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is dat je als familie blijft komen en het zo aangenaam mogelijk moet maken voor je dierbare.Vooral assertief zijn bij misstanden.. dit aankaarten, zodat er verbetering komt... Ik heb genoeg respectloos handelen gezien naar bewoners toe.. dit moet stoppen en dat kan alleen als je niet je gezicht weg draait maar de confrontatie aan gaat... Ergens moet er verbetering komen in slechte verpleeghuizen en daar moet familie voor zorgen! Bewoners met dementie kunnen dat niet meer.

Ik snap de eerste indruk van verbijstering/ verwarring/ walging/ als je voor het eerst in een verpleeghuis komt voor demente bewoners maar door alleen dit te constateren ben je er niet. Daarna begint langzaam hoe jij hier verandering/ verbetering in kunt brengen. Dit is een grote uitdaging voor familie en een ongelooflijk leerproces voor jezelf. Ik ben er ontzettend door gegroeid als mens... wist niet dat ik tot bepaalde dingen in staat was.. maar een mens is zoveel sterker als zij zelf denkt...als je er maar niet voor weg loopt.

Het heeft mij altijd geholpen om goed voor ogen te houden hoe ongelooflijk moedig de bewoners moeten zijn om dit elke dag te moeten meemaken in het verpleeghuis met deze rotziekte, die ze is over komen..
En het geeft zoveel voldoening om mijn steentje te kunnen bijdragen om het daar zo prettig mogelijk te krijgen voor ze.. Ze zijn het waard , net als ieder mens, om met respect behandeld te worden.

Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
444
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor loek » 08 Maart 2018

Hoi Josha,
We zijn het weer helemaal met elkaar eens !
Groet,
Loek.
loek
 
Berichten:
348
Geboortejaar:
1960
Geslacht:
Vrouw

Berichtdoor lexuslady » 01 Februari 2019

mijn moeder heeft in wel vier instellingen gezeten voor ze de juiste instelling vonden voor haar en daar is ze dus overleden
de eerste instelling waar ze heen ging zij de broeder tegen me dat ze mama niet zouden verschonen omdat dat de eerste twee dagen normaal was dat ze de mensen die nieuw waren met rust zouden laten
wij kwamen de dag na dat ze daar gebracht was door mij daar en ik rook haar gelijk bah ze zag er onverzorgd uit ik heb toen met papa samen haar op wc gezet en haar schoon gemaakt ik heb toch tegen die broeder gezegd dat ik hier niet zo blij mee was maar ja hij zij dat dat hen beleid was in die instelling
later ging mama naar een andere instelling en daar was wel stuk beter ook deden ze daar wel leuke dingen zoals koken en bakken met de demente mensen of brijen of haken
de derde instelling was een beetje te stil voor mama er zaten mensen die ook nog lichaamsdelen miste
en de vierde instelling was het beste daar hebben ze haar zo liefdevol verzorgd net of ze gewoon thuis was en wij er gewoon op visite konden komen wanneer we wilde en ons hondje mocht ook mee mama leefde hier door heelemaal op ook werd er muziek gespeeld voor de mensen wat ook heel veel leuke momenten gaf en herkenning erg fijn was het daar nu krijgen we weer het hele gedoe omdat me vader nu aan dementeren is geslagen en het valt allemaal niet mee op zich maar ik troost me met gedachte dat ik niet alleen ben die dit weer door maakt
lexuslady
 
Berichten:
2




cron