welke stappen te ondernemen

Voor mensen die zich zorgen maken over zichzelf of over anderen

welke stappen te ondernemen

Berichtdoor VillaUtopia » 18 Juni 2018

Hallo,

Ik (en mijn zussen) vermoed al een tijdje dat mijn vader langzaam begint te dementeren. Alle bekende problemen ontstaan maar hij wordt vooral "lastig" in zijn gedrag. Mijn moeder kan het eigenlijk niet meer goed aan en zit er doorheen. Mijn vader ontkent dat er iets aan de hand is en denkt dat hij alles nog prima kan en ziet niet hoe zwaar mijn moeder het er mee heeft. Mijn moeder op haar beurt durft er niet iets mee te doen vanwege zijn gedrag en de last.

Zoals velen hier op het forum dus eigenlijk.

Maar wat moet ik nu in volgorde ondernemen hierbij. Naar mijn vaders huisarts bellen?

Mvgr,
VillaUtopia
 
Berichten:
2
Geboortejaar:
1979
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor onderzoeker30 (vrijwilliger) » 19 Juni 2018

Dag VillaUtopia,

Heb je dit artikel al gelezen op dementie.nl?: https://dementie.nl/diagnose/diagnostis ... r-huisarts
Kijk ook eens naar de video.
Aan de rechterzijde staan nog meer relevante artikelen:
https://dementie.nl/diagnose/tips-om-je ... e-huisarts
Alzheimer nederland heeft een gratis brochure: 'Is het dementie' met veel informatie, deze is ook te downloaden:
https://www.alzheimer-nederland.nl/info ... 1464136480

Waarschijnlijk zal je vader er niet voor openstaan om zelf naar de huisarts te gaan, want hem mankeert immers nilks?

Afhankelijk van de bereidwilligheid van de huisarts kun je proberen of deze met een smoesje een huisbezoek aflegt, eventueel voor je moeder, zodat hij het gesprek kan aangaan met jullie vader. Het beste is om samen met je moeder of met je zussen een afspraak te maken bij de huisarts en de situatie uit te leggen, onderstreep vooral dat jullie moeder eraan onderdoor gaat. Mocht er een onderzoek aan een specialist voor nodig zijn, vraag de arts dan om deze afspraak met urgentie aan te vragen omdat het zo niet langer gaat. Een huisarts kan dit bespoedigen.
Schrijf alles wat jullie opmerken op en ga daarmee naar de huisarts, maak de ernst van de situatie goed duidelijk.
Er is nog een andere optie: dat jullie samen je vader kunnen overtuigen om zich te laten onderzoeken bij de huisarts. Trots/schaamte blijkt vaak een te groot struikelblok, maar het kan lukken.

Sterkte en hartelijke groet.

**Voor specifieke vragen kun je ook altijd één van onze experts op dementie.nl benaderen:
https://dementie.nl/hulp-en-advies/experts
onderzoeker30 (vrijwilliger)
 
Berichten:
1064

Berichtdoor VillaUtopia » 19 Juni 2018

Dank u voor uw reactie!

Het is inderdaad zo dat mijn vader echt vindt dat hem niks mankeert. Hij lijkt het echt niet te zien.

Mijn vader is zijn hele leven al bang voor alles met een witte jas. Uit zichzelf, maar zelfs als wij zeggen dat het moet, zal hij niet zomaar naar een dokter gaan. Het lastige is dus om mijn vader zover te krijgen onder het mom van een controle of iets onbeduidends. Hij zal eerst doodziek moeten worden of hevige pijn hebben. En zelfs dan is het lastig omdat hij gewoon bang is, niet zozeer trots.

De links en de video zijn herkenbaar. De boosheid is vooral wat het gedrag en de situatie met mijn moeder verergert. Ik kan op afstand veel tegen mijn vader zeggen zonder dat ik daar, naast het feit dat het uiteraard lastig en vreemd is, veel last van heb. De moeilijke balans is mijn vader te laten inzien dat er iets niet goed is zonder dat daarmee mijn moeder weer een periode van veel stress heeft.

In de brochures en de artikelen lees ik ook steeds over voeding en depressie. Staat dat mogelijk in plaats van dementie of ernaast? M.a.w. kan het zijn dat er helemaal geen sprake is van dementie of zijn het verzwarende factoren?

mvgr,
VillaUtopia
 
Berichten:
2
Geboortejaar:
1979
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 19 Juni 2018

Concreet gesteld, voor een goede diagnose is een goed onderzoek vereist.
Niet zoiets als met aannames.
De bottleneck is dus om hem naar de huisarts te krijgen.
Zoals ik het nu lees is het allemaal nog een beetje in de beginfase.
Ik zou willen voorstellen, noteer als er missers zijn en laat het een en ander zijn beloop hebben.
Is er een vorm van dementie dan krijg je ongetwijfeld nog wel de kans om tot nader onderzoek te gaan.
En dus de huisarts in te schakelen.
Is eenmaal de dementie vastgesteld dan is er geen weg terug. Maar dan kun je stappen ondernemen om het proces goed te begeleiden. ( b,v, casemanager, dagopvang e.d.)
Medicijnen ertegen bestaan niet, som iets vertragends, maar dat toedienen kan ook ingrijpende gevolgen hebben
en het proces gaat gewoon door.
Succes,
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1999
Geslacht:
Man

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 19 Juni 2018

p.s.

Dat je vader alles ontkent is een veel voorkomende vorm van zelfbescherming.
Alles wat je ontkent, dat heb je niet.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1999
Geslacht:
Man

Berichtdoor onderzoeker30 (vrijwilliger) » 20 Juni 2018

Dag VillaUtopia,

Hoe oud is je vader eigenlijk?
Om nog even terug te komen op je vraag, over een depressie bij dementie:
bij dementie zie je in de beginfase, dat mensen nogal somber kunnen worden van hun eigen onvermogen om dingen te onthouden. Het is daarnaast heel vermoeiend als je de hele dag loopt te zoeken naar dingen of probeert iets te herinneren.
De naaste (in dit geval je moeder) wordt dan vaak de dupe van deze somberheid, ook reageert men zich op de naaste af als iets niet meer lukt. Voor de buitenwereld probeert men zoveel mogelijk de schijn op te houden. De somberheid kan zulke vormen aannemen dat men depressief raakt en niet meer uit bed wil komen. Somberheid of een depressie, geeft niet alleen de persoon met dementie een gevoel van eenzaamheid, de partner kan zich ook erg eenzaam voelen in de relatie, langzaam verliest men zijn gesprekspartner en maatje.
Lees dit eens: https://dementie.nl/depressie/omgaan-me ... t-dementie

Je vroeg of er ook een andere oorzaak kan zijn voor somberheid die veel op dementie lijkt:
Ja, bij een burn-out lijken de symptomen veel op die bij dementie. Alleen is een burn-out te herleiden naar een grote werkdruk of veel stress.

Zowel bij een burn-out als bij een depressie is het van belang dat je de huisarts erbij betrekt.
Omdat je vader angst voor de huisarts heeft en je moeder onder de situatie lijdt, zou je een gesprek met de arts aan kunnen gaan en vragen of deze met een smoes een huisbezoek aflegt, bijvoorbeeld om je moeder te bezoeken.
In de beginfase is er inderdaad veel twijfel, omdat er goede en slechte dagen zijn, praat erover met je moeder, ongetwijfeld heeft zij veel meer rare zaken opgemerkt.
Zoals Leo terecht opmerkt er bestaat geen medicatie om dementie te stoppen, wel om die te vertragen, maar deze werkt slechts bij een klein percentage van de gevallen. Bij een depressie kan een arts voorstellen om voor een korte periode een antidepressivum te gebruiken, dit kan helpen om uit een diep dal te komen. Al deze medicijnen hebben bijwerkingen, laat je goed voorlichten.
Sterkte en hartelijke groet.
onderzoeker30 (vrijwilliger)
 
Berichten:
1064




cron