Zorgen over moeder

Voor mensen die zich zorgen maken over zichzelf of over anderen

Zorgen over moeder

Berichtdoor Andre1965 » 09 Januari 2019

Mijn moeder is net 82 geworden. Ze woont al sinds 1985 alleen, na de scheiding van mijn vader. Ze was altijd een erg zelfstandige, actieve en gezonde vrouw, die er dagelijks op uittrok en meerdere keren per week bij ons lang kwam op de fiets.
Betrokken, actief en oplettend was ze.
De laatste 2, 3 jaar gaat het minder goed. We merkten al eerder dat ze het zo druk lijkt te hebben met haar dagelijkse dingen. Ze klaagt dat ze 1000 dingen moet doen, maar uiteindelijk doet ze niets.
Enkele weken geleden klaagde ze er over dat ze letters van woorden wel ziet, maar de samenhang niet meer herkent.
Ik heb haar onlangs een briefje gegeven met in grote, duidelijke cijfers onze mobiele nummers er op (van mij en de kinderen).
Die wilde ze deze week bellen, maar ze kwam er niet uit. Ze ziet de cijfers wel, maar niet de volgorde en ze was niet in staat de nummers te bellen, wat grote ergernis en stress veroorzaakte.

Van het heden weet ze eigenlijk alles nog. Wat vorige week gebeurd is, weet ze nog. Maar uit het verleden weet ze niets meer. Echt niets. Ik vertel wel eens over mijn jeugd, maar dat weet ze niet meer. Echt niet. Ook dingen die ze zelf een paar jaar terug nog vertelde, weet ze niet meer.
Ze was afgelopen week hevig verbaasd toen ze hoorde dat Elvis Presley al 43 jaar dood is. Ze wist niet beter of hij leeft nog, terwijl ze dat altijd gewoon geweten heeft.

Het nieuws etc volgt ze al tijden niet meer. Haar TV gaat nooit meer aan, omdat ze dat teveel gedoe vindt. Ze weet niet hoe ze hem moet aanzetten, ook al leggen we dat 100 x uit. Ze heeft een Nespresso apparaat, met een extreem simpele bediening, maar ze gebruikt hem niet. Ze kan het niet en onthoudt het simpelweg niet.

Sinds 1,5 jaar heeft ze weer een kat. Die had ze altijd al, katten. Deze kreeg ze als kitten omdat we dachten dat het goed voor haar was om weer iets te hebben om voor te zorgen. Dat was een misrekening, want haar hele leven draait om de kat. Ze durft bijna niet van huis, omdat ze denkt dat het voor de kat slecht is om alleen te zitten. Over alles maakt ze zich zorgen rondom de kat, hij regeert haar hele leven.

Een andere verandering is dat ze geen visite meer wil. Alleen wij (mijn kinderen en ik) en mijn zus zijn welkom. Maar als ze maar dénkt dat een van de andere familieleden (mijn broer of haar zussen) op bezoek komen klimt ze in de gordijnen en zegt dat ze beslist niet moeten komen. Dat is vreemd, want ze was altijd enorm gastvrij. Van de kleinkinderen mogen alleen mijn kinderen komen en dat vindt ze prachtig, maar de overige 5 kleinkinderen of haar achterkleinkinderen zijn niet welkom bij haar thuis.

Ik weet niet goed wat we hier mee moeten. Als ik over Alzheimer lees, dan sluit het daar niet direct op aan, maar toch heeft er ook wel weer trekjes van. Van de dokter of een ouderenadviseur wil ze niks weten, geen sprake van.
Andre1965
 
Berichten:
2

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 09 Januari 2019

Dag Andre,

Jullie zitten duidelijk in de eerste fases van de komende dementie. (dit is de algemene benaming.)
Ik schrijf expres dementie, want er zijn vele vormen van dementie en alleen Alzheimer heeft al ruim 50 vormen.
Wat geeft het in eerste instantie, want of je nu door de kat of de hond wordt gebeten.
Ik wil je wel wat ervaringen van mijn vrouw en mij geven.Misschien kun je er je voordeel mee doen.

1.Confronteer je vrouw nooit meer met haar missers!!! Haar waarheid is het enige wat klopt.
2.Noteer in een klein boekje wat je/jullie als missers ervaren, altijd handig als een deskundige in beeld komt.
3, geniet nog zoveel van en met elkaar.
4. het proces gaat uiteindelijk maar een kant uit.
5, EN vergeet niet jezelf.
Gemiddelde leeftijd na diagnose is 8 jaar, maar mijn vrouw heeft het al 16 jaar en is nog dagelijks heel gelukkig.
Een genot om zo'n patiënt te hebben zegt de verpleging.
Dat is fijn om te horen, want haar moeder is 102 jaar geworden, maar haar vader met het Alzheimer gen werd slechts 76 jaar.

Bij mijn vrouw werd ruim 16 jaar geleden een echte onvervalste Alzheimer vastgesteld door Prof.Philip Scheltens en zijn
team in de VU in Amsterdam.
Mijn vrouw begreep dat e.e..a. niet spoorde bij haar omdat zij vele jaren geleden haar eigen vader naar een verpleeghuis heeft weggebracht. Zij bood haar diensten tijdens de onderzoeken aan, maar kon aan e.e.a. geen inhoud meer geven.

Ik heb daarna haar toezegging inhoud gegeven door het huidige forum opnieuw op te starten.
Vrij recent ben ik officieel gestopt. Ik ben inmiddels bijna 84, bezoek mijn vrouw nog dagelijks maar ben vorig jaar gevallen en heb daar een wervelfractuur aan overgehouden.

Heel veel sterkte.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1999
Geslacht:
Man

Berichtdoor onderzoeker30 (vrijwilliger) » 10 Januari 2019

Dag André,

Moeilijk te zeggen 'wat' het precies is zonder een juiste diagnose. Dat er wat loos is merken jullie duidelijk, misschen is het mogelijk op termijn je moeder naar een huisarts te krijgen of omgekeerd dat de huisarts met een smoesje op huisbezoek komt. Dit laatste is waarschijnlijk nog niet direct noodzakelijk, pas als dingen een gevaar gaan vormen in het huishouden. Zoals Leo al schrijft zijn er vele vormen van dementie. Het niet meer kunnen omgaan met apparaten en de samenhang niet begrijpen van woorden en cijfers kunnen daar op wijzen. Dat je moeder alleen haar vertrouwde kleine kring van familie nog wil ontvangen kan te maken hebben met schaamte of angst dat ze mensen niet meer herkent, ze niet meer uit elkaar kan houden. Om je moeder te helpen kun je ook in oplossingen gaan denken: instant koffie met een waterkoker is net iets simpeler als een apparaat en lukt vaak wel. Als namen of foto's van jou en je zus nog goed werken kun je een telefoon aanschaffen met foto-toetsen. Die 'obsessie' voor de kat kan ook een excuus zijn om niet naar buiten te hoeven, ga eens met haar wandelen, steeds dezelfde route en kijk of ze de weg nog goed weet. Verder vraagt de zorg voor een dier ook het nodige: geeft ze de kat wel met enige regelmaat te eten, lukt dat nog?
Nog belangrijker, eet en drinkt ze zelf wel goed? Vaste routines en gewoontes geven mensen met beginnende dementie nog een tijdje houvast. Koken gaat op den duur steeds moeilijker en wordt dan gevaarlijk, hou dat in de gaten. Een was draaien lukt dan ook niet meer. Er kunnen natuurlijk ook andere dingen aan de hand zijn, blijf dus proberen om je moeder naar een huisarts te krijgen, al is het met een smoesje. Heel veel sterkte,

P.S. Leo, fijn weer van je te horen, doe het rustig aan.
onderzoeker30 (vrijwilliger)
 
Berichten:
1054

Berichtdoor Andre1965 » 10 Januari 2019

Dank voor jullie antwoorden en zeker nuttige tips. Het is inderdaad zo dat mijn moeder niet goed eet en drinkt. In de zomer is dat beslist een probleem. Ik heb haar geleerd drie petflesjes water te vullen en op een zichtbare plaats neer te zetten, zodat ze in de avond leeg zijn, maar dat doet ze ook niet consequent meer. Eten doet ze heel slecht, ze is erg mager. Ze kookte altijd voor zichzelf, jarenlang, maar nu niet meer. Ze durft dat niet, omdat ze bang is dat de kat in de pan op het fornuis springt. Ze eet wel, maar kleine hapjes, wat brood en soms kookt ze nog wel.
Echt alles draait om de kat. Ze kijkt geen TV omdat de kat dat niet leuk vindt, zegt ze. Radio of muziek luisteren, wat altijd zo graag deed, doet ze niet meer omdat de kat dan vervelend gaat doen.
De deur open doen voor iemand is een hele toestand, want dan kan de kat weglopen. En zo zijn er nog vele van die dingen.
Met name vanaf deze zomer is het hard achteruit gegaan. We krijgen het niet voor elkaar om haar dingen nog goed duidelijk te maken. Ik beheer al een geruime tijd haar geldzaken. Hoewel ze meer dan genoeg geld heeft, ook spaargeld, is ze dagelijks heel bang om zonder geld te zitten. Ik leg haar dan uit hoeveel ze nog heeft en dat dringt niet goed tot haar door.

We gaan haar heel goed in de gaten houden en overleggen binnenkort denk ik maar eens met haar huisarts, die haar al 30 jaar kent en gelukkig voor ons goed toegankelijk is..
Andre1965
 
Berichten:
2

Berichtdoor onderzoeker30 (vrijwilliger) » 15 Januari 2019

Dag André,

Zo te lezen sluit je moeder zich nogal af en leeft ze in haar eigen wereldje. Ja, als het eten en drinken minder gaat wordt het wel zorgelijk. Bij dementie merk je dan ook dat de persoonlijke verzorging achteruit gaat, dat men 'vergeet' zich om te kleden of te douchen etc., gaat dat nog goed?
Misschien is de kat een excuus voor alles wat ze niet meer weet of kan. Goed dat jullie de huisarts gaan benaderen, want zoals je het nu schetst lijkt er wel wat aan de hand. Er zijn mogelijkheden om je moeder en jullie bij te staan, in de vorm van een casemanager (via de huisarts) of thuiszorg bij toedienen van medicatie of voor persoonlijke verzorging.
Op dementie .nl vind je veel informatie: https://dementie.nl/symptomen/geheugenv ... f-dementie
Sterkte hiermee, hartelijke groet.
onderzoeker30 (vrijwilliger)
 
Berichten:
1054




cron