wanneer is het moment om WLZ aan te vragen?

Voor vragen, tips, advies en ervaringen over het omgaan met dementie

wanneer is het moment om WLZ aan te vragen?

Berichtdoor LoveHealsAllThings » 12 April 2018

Mijn man had de diagnose vasculaire dementie maar er is na nog enkele scans en onderzoeken nu toch een diagnose wijziging en heeft hij in eerste instantie CADASIL wat bevestigd moet worden in Leiden bij de specialistische polikliniek voor CADASIL, maar de neuroloog hinkt ook nog op 2 benen want hij denk ook aan MELAS... ook in deze aandoening zit dementie... maar mijn man heeft qua dementie best wel veel klachten en gaat in mijn ogen snel achteruit... wij zijn nu een jaar verder en er is heel wat veranderd in zijn gedrag, geheugen enz. enz... maar het lichamelijke stukje is ook niet goed.. hij is zeer onhandig geworden.. gooit veel dingen om, loopt overal tegenaan, neemt de stoel, tafel enz. mee onder het lopen, maar ook dat hij iets wil pakken maar dat zijn hand/arm uitschiet. hij vergeet heel veel dingen als ik bv een dag weg ben krijgt hij geen eten of drinken hij vergeet het simpelweg, zelfs als ik al een avond weg ben krijgt hij niks.. moet hem voortdurend appen of hij al wat heeft gehad en hoe het gaat...dit doe ik ook voor mijn eigen geruststelling maar hij heeft het ook nodig... verder moet ik hem aansturen morgens voorheen ging hij bv eerst tandenpoetsen, aankleden, koffiezetten en broodje smeren hij had daar gewoon een structuur in, nu gaat hij tandenposten maar dan weet ie het neit meer...
is het nu tijd om WLZ aan te vragen... ik twijfel zo omdat er staat 24 uur in nabijheid.. kan iemand mij advies geven? wij hebben nog geen cliëntondersteuner omdat wij nog geen WLZ hebben... en via de WMO hebben wij alleen nog begeleiding... en die begeleider heeft geen opleiding of iets dergelijks gedaan qua dementie.. maar meer gericht op psychische klachten... nu ben ik al bezig geweest met een casemanager dementie... moet ik dit aanvragen bij de gemeente? of kan ik eerst gewoon een aanvraag doen bij CIZ? ik hoor graag hoe ik verder moet handelen...
LoveHealsAllThings
 
Berichten:
8
Geboortejaar:
1971
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner

Berichtdoor Evelien84 » 14 April 2018

Hallo Lovehealsallthings,

Je haalt wel wat termen door elkaar. Ik zal het proberen uit te leggen
Een casemanager dementie helpt je met regelzaken en is een klankbord. Deze vraag je aan via de huisarts of de neuroloog. Via de huisarts is het meest praktisch. Zodra iemand is opgenomen in een verpleeghuis raak je de casemanager ook weer kwijt.
Een clientondersteuner is vaak van MEE of van een welzijnsorganisatie en kan je ondersteunen bij het gesprek met de gemeente voor Wmo of met het CIZ voor de Wlz.

Ik zou nu wel Wlz aanvragen. Je hoeft daar niet perse een casemanager voor te hebben. Wlz kan je ook samen met je man aanvragen bij het CIZ. Je moet dan een aanvraagformulier invullen, een diagnose meesturen en een zorgplan is ook wel handig. Je kan bijv het begeleidingsplan van de begeleider gebruiken.
24 uurs nabijheid betekent dat er 24 uur iemand beschikbaar in de buurt moet zijn, maar dat hoeft dus niet in dezelfde kamer te zijn. Wat ook belangrijk is dat er sprake moet zijn van een ‘ernstig nadeel’ voor je man. Dat kan bijv zijn verwaarlozing. Wat je bijv duidelijk moet maken is hoe je man reageert op een appje om iets te drinken te pakken. Doet hij dat dan wel? Of wat doet hij als de bel gaat? Laat hij vreemden binnen als hij alleen thuis is? Dat kunnen allemaal signalen zijn van ernstig nadeel.

Hoe staat je man er zelf in? Is het de bedoeling dat hij thuis blijft wonen of gaan jullie toch een goed verpleeghuis zoeken?

Heel veel sterkte,
Evelien
Evelien84
 
Berichten:
47
Geboortejaar:
1984
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon) zoon of dochter

Berichtdoor onderzoeker30 (vrijwilliger) » 15 April 2018

Dag Lovehealsallthings,

Evelien heeft alles heel goed op een rijtje voor je gezet, bijgaand nog wat info van Alzheimer-Nederland.
Je moet dus eerst contact opnemen met de huisarts voor toewijzing van een casemanager, maar ook die begeleidster die je nu hebt zou je moeten kunnen helpen met het invullen van het formulier voor het CIZ.
Je kunt de huidige diagnose meesturen en vermelden dat er nog nader onderzoek plaats gaat vinden. De diagnoses kun je opvragen bij de neuroloog of huisarts.
Evelien heeft gelijk om een aanvraag bij het CIZ te doen heb je niet persé een casemanager nodig.
Inderdaad, benoem (zoals je hier doet) goed waarom je man constant toezicht nodig heeft, dat hij zichzelf anders zou verwaarlozen, niet meer zou eten en drinken, er sprake is van valgevaar, ernstige vergeetachtigheid etc.
In de informatie van Zorgwijzer (zie Link), staat onderaan welke zorg je kunt regelen: thuis of in het verpleeghuis.
Om je in de toekomst zoveel mogelijk te ontlasten is het zo belangrijk dat er een casemanager geregeld is die ervaring heeft met dementie. Helaas wordt meer zorg nu noodzakelijk, dit kan ook in de vorm van dagbesteding en thuiszorg.
Ik lees niet of je dit al overwogen hebt? Voorzie je dat de achteruitgang zo snel gaat dat thuis wonen geen optie meer is, dan zou ik me oriënteren op een goed verpleeghuis en me hiervoor laten inschrijven (i.v.m. wachtlijsten).
Heel veel sterkte.

Casemanager:
https://dementie.nl/nieuws/casemanager- ... erzekering
https://dementie.nl/nieuws/lang-wachten ... r-meld-het

Nieuwe informatie Wlz (van Zorgwijzer) - 2018: https://www.zorgwijzer.nl/faq/wlz

In de brochure 'Dementie en nu', leest je precies wat je moet regelen na de diagnose:
https://secure.alzheimer-nederland.nl/b ... 1464136480

CIZ: https://www.ciz.nl/aanvraag-doen/ik-wil ... vraag-doen

Verpleeghuis komt in zicht: https://dementie.nl/regelen-van-opname- ... t-dementie

Mocht je nog meer specifieke vragen hebben kun je ook nog onze zorgexpert op dementie.nl een mailtje sturen:
https://dementie.nl/hulp-en-advies/experts
onderzoeker30 (vrijwilliger)
 
Berichten:
1004

Berichtdoor LoveHealsAllThings » 15 April 2018

Goedemorgen heel erg bedankt voor jullie tips.. Ik ga er mee aan de slag... Ik was ook zelf al op onderzoek uitgegaan maar twijfelde over het moment van aanvraag WLZ.. Omdat je ook een indicatie nodig he t voor eventueel opname in eem zorginstelling..
Het is gewoon zwaar en de ene dag is de andere niet... En dan met een goede dag denk ik.. Ach valt nig wel mee... Ik maak het erger. Maar als ik mijn man iets vertel weet hij het smiddags al niet meer.. Daar komt bij dat ik vorige week te horen heb gekregen dat ik SLE lupus heb een auto immuunziekte en heb een stevige behandeling nodig waaronder prednison en dergelijke.. Waardoor ik zomaar uit kan vallen.. Aangezien wij geen familie in de buurt hebben.. Wij wonen in Twente en familie in Friesland. Wel zijn er 5 kinderen waarvan wij met drie contact hebben maar die staan vol in het leven en erg druk... Leeftijd tussen 20 en 30 jaar... Met de pech dat zij niet zien hie hun vader achteruit gaat omdat simpelweg te weinig langskomen en mijn man nog ontzettend goed kan compenseren.. Ik wordt niet hel erg goed geaacepteetf dus ligt alles aan mij... Waardoor ik er alleen voor sta... En helaas ben ik nogal een twijfelkont en door mijn eigen rugzak erg onzeker... Die begeleider van mijn man is meer gericht op autisme gerelateerde klachten en is niet ervaren met dementie. Hij ziet het ook nog niet goed omdat hij zegt de diagnose is nog niet duidelijk en mijn man doet stinkende zijn best als de begeleider er is.. Dus ja...
Maar ik doe nu een cursus omgaan met dementie via de mantelzorgondersteuning binnen de gemeente waar ik zoveel
(h)erkenning heb.. Wat mij veel brengt maar mijn omgeving nog niet... Mijn eigen coach waar ik elke week gesprekken mee heb en mij wel begrijpt en gelooft die ook enige ervaring heeft met dementie adviseerde mij hetzelfde als jullie..
Sorry voor mijn lange verhaal.. Het is ook zo vreselijke ingewikkelde aandoening.
En met mijzelf erbij loopt mijn potje wel eens over...
Was ook een jaar afwezig hier omdat ik ondertussen aantal keren ben geopereerd en het allemaal nog zo onzeker was met mijn man..
Bedankt... Maar 1 ding love Heals all things!
LoveHealsAllThings
 
Berichten:
8
Geboortejaar:
1971
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner

Berichtdoor onderzoeker30 (vrijwilliger) » 15 April 2018

Dag Lovehealsallthings,

Pffff, wat krijg jij veel op je bordje, heel goed zeg die cursus en de contacten die je daar maakt.
Al die onderzoeken, zorgen en dan nog operaties van het afgelopen jaar.
Dementie maakt dat partners of direct betrokkenen zich vaak heel eenzaam voelen. Bezoek komt maar een uurtje langs en ziet dan de problemen niet. Het is ook net wat je zegt: de ene dag is de andere niet. Bovendien dat compenserend gedrag werkt soms zo goed dat je aan jezelf gaat twijfelen. Niet doen: een diagnose dementie houdt echt verstandelijke achteruitgang in, hoe snel dit gaat merkt vooral de partner. De persoon zelf kan dit niet beoordelen, die vergeet immers al waar hij mee bezig was.
Ga maar niet meer met je kinderen en anderen in discussie, wel kun je hun voorstellen een keer mee te gaan naar een Alzheimer Café, of bestel de gratis brochures van Alzheimer Nederland en geef deze aan één van de kinderen die dit aankan.
Vertel wel gewoon wat je allemaal regelt voor je man en wat het met zich meebrengt.
Kinderen, broers, zussen, ook zij vertonen soms ontkennend gedrag, zolang ze het niet erkennen, bestaat het ook niet.
Als dochter heb ik het de eerste jaren ook niet zo door gehad, in het geval van mijn vader werd het verbloemd door de vele verhalen die hij altijd had, zo leek er niks aan de hand. Dat hij voorwerpen verkeerd teruglegde of niet kon vinden, tja daar merkte ik eerst niks van...
Vertel je kinderen ook over je eigen ziekte en daardoor de toenemende zorg voor hun vader, op een gegeven moment zul je hun steun hard nodig hebben.
Alsjeblieft, regel zo gauw mogelijk hulp, voor je man, maar vooral ook voor jezelf.
Hartelijke groet en een fijne zondag,
onderzoeker30 (vrijwilliger)
 
Berichten:
1004

Berichtdoor LoveHealsAllThings » 16 April 2018

Dankjewel onderzoeker30... voor je lieve reactie... ik ga zeer zeker hulp zoeken en WLZ aanvragen... ik moet woensdag weer naar mijn coach en ga haar vragen of zij met mij het op touw wil zetten..
Qua kinderen moet ik even wat rechtzetten het zijn de kinderen van mijn man en niet van mij.. vandaar dat ik ook aangaf dat ik bijna tot niet contact met hun heb en zij mij ook niet zo goed accepteren en de oorzaak ligt bij hun biologische moeder... die gooit erg veel roet in het eten... waardoor het nog lastiger is voor mij om de situatie met hun door te spreken.. ze zijn alleen met hun vader naar de arts geweest toen hij de voorlopige diagnose cadasil had gekregen... ik had nog helemaal geen uitleg gehad maar zij wilden mij er niet bij hebben.. ik heb toen pas op de plaats gemaakt om het contact te behouden.. mijn man was erg boos geworden en zei.. mijn vrouw niet mee dan gaan we helemaal niet.. toen was het contact ook verbroken.. ik heb met mijn man gesproken en mij terug getrokken en gelukkig is het contact weer hersteld met hun vader helaas niet met mij... deze situatie maakt het er niet makkelijker op om de juiste wegen te bewandelen... ik kan met hun niet overleggen over hun vader... omdat zij het niet zien maar ook mijn "stem" niet accepteren, ik heb nu wel geregeld bij de NVP vereniging dat ik nu gemachtigd ben om beslissingen te nemen als mijn man het niet meer kan.. en dit is rechtsgeldig... en mijn man heeft een levenswens verklaring gemaakt... dit hebben we samen besloten en gedaan omdat ik bang ben dat ik straks helemaal geen stem meer heb als mijn man zelf geen beslissingen meer kan nemen en de kinderen het over nemen samen met hun moeder.. en dit willen wij niet... wij zijn actief in het ons geloof en de kinderen en de ex van mijn man niet, waardoor wij andere principes hebben en ook een andere leefwijze...
Ik weet dat onze situatie nogal ingewikkeld ligt, sorry voor de complexiteit..
Voor de WLZ heb ik wat angst opgebouwd omdat ik voor mij zelf het eerst ook had aangevraagd toen ik nog zo ziek was... dit was voor mij een heel gevecht ik was te duur voor de WMO en te goed voor de WLZ dus je begrijpt misschien dat ik wat voorzichtig ben geworden met dingen aan te vragen.. heb een advocaat nodig gehad om zorg te krijgen voor mijzelf..
Gelukkig heeft mijn man een "duidelijke" diagnose, dus ben ik niet zo heel erg bang voor zorg te regelen...

Ik ga mijn best doen en als ik vragen heb dan horen jullie van mij.. en natuurlijk lees ik de dingen op dit forum... steek er veel van op... ik reageer niet altijd maar lees veel..
LoveHealsAllThings
 
Berichten:
8
Geboortejaar:
1971
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner




cron