Demente moeder, zorgmijder en contant geld verzamelaar

Voor vragen, tips, advies en ervaringen over het omgaan met dementie

Demente moeder, zorgmijder en contant geld verzamelaar

Berichtdoor Bredery » 28 Juli 2016

Moeder, weduwe 83 jaar oud en woont nog thuis. Weigert elke zorg. Ik als oudste dochter mag meestal, eens per week een beetje schoonmaken en koken.We hebben al een accountmanager, geriater en sociaal verpleger over de vloer gehad maar die hebben allemaal niets uit kunnen richten . Ze aanvaardt geen hulp, wilt thuis blijven wonen en zegt geen alzheimer te hebben (zij zegt dat alzheimer door de huisarts is verzonnen om haar een hak te zetten) Ze heeft geen gas, ik heb de magnetron al weggehaald dus veel kwaad kan het niet. Eens in de zoveel tijd verwissel ik de aangekoekte pannen (chinees en kippenbouten warm maken op inductie) voor nieuwe. Koken doet ze niet meer, vindt ze niet nodig (ze leeft toch nog steeds zegt ze dan als ik zeg dat ze iets gezonder moet eten), leeft van chinees kippenpoten van de snackbar en vis van de viskraam. Maar met dit dieet is ze wel van haar ouderdomssuiker af !!. Ze verwaarloosd haarzelf, na heel veel ruzie gaat ze een keer naar de kapper, ze is incontinent, het huis stinkt naar urine, weigert incontinentiemateriaal (ze zegt jullie overdrijven altijd zo, het valt best mee) Ze loopt in vieze kleren met vlekken zonder zomen in de broek (als ik de kans krijg neem ik het een en ander me naar huis om te maken/wassen maar als ze het ziet dan wordt ze weer woedend want ze kan immers alles zelf) en volgens mij gaat ze niet of nauwelijks onder de douche. Het gebit ..enz enz.

Allemaal heel vervelend maar niet levensbedreigend dus normaal gesproken zou deze situatie nog wel even kunnen.

Nu is ze sinds het overlijden van mijn vader, 7 jaar geleden, geobsedeerd door geld, haar bankrekening en de bankafschriften. Het liefst zit ze de hele dag haar bankafschriften te bestuderen en haar contante geld te tellen. Ze heeft een periode alleen erg veel geld contant bij zich gedragen. Het gaat dan om 2-3 duizend euro in het handtasje. Wij kinderen hebben een tijdje "afgeroomd"zeg maar gejat en dat geld op een aparte rekening gezet. We hebben internetbankieren aangevraagd (zij heeft met een smoes getekend maar weet dit dus niet) en kunnen zo in de gaten gehouden hoeveel en wanneer (vaak s avonds om 11 uur) ze geld opneemt. We hebben haar limiet al eens op 50 euro gezet en haar bankpas "zoekgemaakt". Deze acties leiden echter tot hysterische buien van haar kant, erg veel onrust en paniek. Uiteindelijk krijgt ze het altijd weer voor elkaar de maatregelen ongedaan te maken door het personeel van de bank in te schakelen.Het personeel van de bank begrijpt onze situatie maar kunnen natuurlijk niks doen. Ze hebben ons herhaaldelijk verzocht naar de rechter te stappen en een bewind of anderszins aan te vragen.
Vier maanden geleden is ze plotseling gestopt met veel contant geld in huis te hebben. Haar bankrekening is flink gegroeid. Vorige week is ze plotseling weer begonnen. Ik denk dat ze nu alweer 1500 euro heeft verzameld Ik baal van het afromen en zoek een oplossing. Wijkagenten doen hier niks aan (een uniform die zegt dat je niet veel contant geld in huis mag hebben zou misschien werken) Extra moeilijk is een gehandicapte zus die na een ongeluk verlamd is en 100% afhankelijk is van zorg. Zij wilt pas ingrijpen bij onze moeder als de situatie echt levensbedreigend is en dat is het rondlopen met veel contanten volgens haar niet. Ik vertel haar niet meer dat we tot 4 maanden geleden nog steeds "afroomde". Ze heeft gezegd dat als wij naar de rechter zouden stappen zij een tegenprocedure zou doen.
Wie weet iets slims............. of toch gewoon wachten dat ze een keer beroofd wordt (Er zal best vaker geld door vreemden zijn weggenomen want het handtasje laat ze echt overal staan. Ze weet echter niet hoeveel geld erin zit dus vergeet ze dat weer. )
Ik zit nog te denken aan een grote confrontatie met mijn zus en broer zonder mijn verlamde zus, om haar geld te tellen waar ze bij zit . Doel: feitelijk confronteren met het bedrag en gevolgen. maar dit zal vreselijk zijn. Slaan gillen dus ik vraag me af of dat gezond is. Elke afspraak vergeet ze weer en als ik het opschrijf maakt ze er een eigen waarheid van of raakt het papiertje kwijt

Ben erg benieuwd of iemand hier iets zinnigs over kan en wil zeggen
Dank
Bredery
 
Berichten:
6
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 28 Juli 2016

Tsja, het is kwaad kersen eten met onwillige honden.
Maar laat ik het eens proberen.
Zolang zij niet voor rede vatbaar is , is er weinig aan te doen. Dan moet je wachten op en calamiteit.
Ik lees met enige regelmaat hier op het Forum, dat na een gesprek met de bank en het uitleggen van jullie
dilemma er van uit de bank wel een limiet van opname is te bespreken.
Ik begrijp dat er ook nog nooit een goed onderzoek naar de mate van dementie is gedaan.
Is de huisarts daar absoluut zeker van ? .Het maakt jullie positie sterker.
De enige die in jullie gezamenlijke goed bedoelde optreden dwars ligt is momenteel je zus.
Ik wil je adviseren om toch een familie beraad te beleggen en te hopen dat daar een eenduidig standpunt uit voortvloeit.
Het gaat tenslotte over de veiligheid van jullie moeder, dat zal je zus toch moeten begrijpen.
Daarna is het gesprek met de bank te voeren.
Zeg het woord Alzheimer nimmer meer tegen haar .Hooguit je bent een beetje vergeetachtig, maar daarom nog niet gek.
Ik zelf zeg dit tot op de dag van vandaag ,tegen mijn vrouw, inmiddels 12.5 jaar Alzheimer .
Dat heeft zeker in de beginperiode gewerkt en het proces gaat inmiddels door zodat e.e.a. langzamerhand in de vergetelheid raakt.
Je moet haar ook nimmer meer confronteren met haar missers, het is bekend dat het enige wat waar is, haar eigen waarheid is. Probeer ook geen vragen meer te stellen, het kan zo confronterend voor haar zijn, het bevestigd voor haar dat het niet helemaal goed gaat en dan zet ze de hakken weer in het zand.
Waarom aansturen op een conflict. ZIJ ervaart het als bedreigend. Afleiden en over vroeger praten dat is voorlopig het enige en voorzichtig manouvreren Rust is belangrijk,
zij heeft nu het gevoel, dat ze in de gevarenzône zit en verdedigt zich met hand en tand.
Het omgaan vooral in de beginperiode met een dementerende is laveren op het smalle koord.
Enerzijds is er nog voldoende notie en anderzijds kunnen ze hun situatie niet meer goed inschatten.
Ergens beseffen ze dat het hier en daar niet lekker loopt, maar ze denken vaak: als ik maar niet toegeef dat ik Alzheimer heb, dan heb ik het ook niet.
Ja Bredery je bent er nog lang niet, maar eerst maar eens je zus met de harde feiten confronteren.
Succes.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1996
Geslacht:
Man

Berichtdoor loek » 29 Juli 2016

Dag Bredery,
Is er een officiele diagnose gesteld waarin staat dat je moeder Alzheimer heeft ? Dat is belangrijk voor je verdere hulpvraag en ook
voor bijvb. de bewindvoering. Op een gegeven moment zien jullie "dat het niet meer gaat", en dan is het jullie taak om het heft in handen te nemen. Je moeder kan het immers niet meer, ook al denkt zij zelf van wel. Wat je beschrijft klinkt behoorlijk heftig. Het moet verschrikkelijk
zijn om je moeder zo te zien "struggelen". Maar, hoe dan ook, er moet hulp komen in de vorm van thuishulp. Via de huisarts kun je dat aanvragen, nog beter is om een case manager dementie aan te vragen. Die kan jullie begeleiden in dit moeilijke proces.
Heel veel dementerenden willen in eerste instantie geen hulp, simpelweg omdat ze geen goed beeld hebben van hun ziekte. Jullie
moeten dat dus voor haar gaan regelen....het wordt immers alleen maar erger ! Niets doen is eigenlijk geen optie want dan gaan er
echt ongelukken gebeuren. Bel de huisarts, bel de bank, zorg dat er snel thuishulp komt (hang een sleutelkastje op, zodat ze altijd naar binnen kunnen), praat met de wijkverpleegster, pak haar bankpas af en zorg dat ze geen geld meer kan pinnen...kortom: "Ga het
goed regelen voor je moeder".
Daarnaast geen discussies met je moeder, geen ruzie, en geen onrust. Je hoeft ook niet alles uit te leggen want ze begrijpt het toch niet.

Sterkte !
Loek.
loek
 
Berichten:
348
Geboortejaar:
1960
Geslacht:
Vrouw

Berichtdoor josha » 29 Juli 2016

Dag Bredery

Ik vind het zeer zorgwekkend hoe je moeder daar alleen woont.... ik zie een complete verwaarlozing wat jij beschrijft en jullie vinden dit niet levensbedreigend? Verwaarlozing zou je niet moeten toestaan voor je moeder. Zij ziet dat zelf niet meer maar jullie zien het en handelen dan niet? Ja natuurlijk wordt ze boos, ze probeert wanhopig grip te houden op haar leven maar dat is onbegonnen werk. Je zult echt moeten ingrijpen en het voor haar beter gaan regelen. Meer hulp inschakelen. Als deze komen bij je moeder zou iemand van jullie er bij kunnen zijn zodat ze langzaam went aan hulp. Je moeder is de regie kwijt, dus neem het over, hoe moeilijk je dat ook vindt.

Daar komt het probleem van het vele geld waar ze mee rond loopt, nog eens bij. Lijkt me onverantwoord in haar situatie, zelfs levensgevaarlijk als "slechte "mensen hier van op de hoogte zijn..... je moeder zal niet de eerste zijn die vermoord wordt om een paar tientjes en je moeder heeft er iets meer bij zich in haar tasje. ...Je moeder kan zich echt niet verweren hoor.
En haar ermee confronteren helpt echt niet, door haar ziekte kan ze het niet onthouden wat je ook zegt.

Ook ik vraag me af of je al de diagnose "dementie" hebt voor je moeder. Daarmee kun je naar de bank en zaken gaan regelen, Zorg dat je een volmacht krijgt van haar of heb je deze al?
Zorg dat ze geen geld meer heeft, ze doet toch geen boodschappen meer, Bedenk me ineens dat je haar dan nep-geld kunt geven bv van het monipoli-spel Laat haar daar maar lekker mee tellen.

Ben het helemaal met Loek eens, het is tijd om in te grijpen en de boosheid van je moeder maar gewoon te accepteren, want dat er wat moet gebeuren is wel duidelijk.

Kom op, ga handelen, je doet het uit liefde voor haar en haar bestwil het is toch niet om aan te zien dat je eigen moeder zich zo laat verwaarlozen en door het vele geld, wat ze bij zich draagt, ook nog in een gevaarlijke positie kan komen

Heel veel sterkte en kom in aktie voor dit nog verder escaleert.
josha
 
Berichten:
429
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Bredery » 31 Juli 2016

Beste Leo, Loek en Josha,
Allereerst een welgemeende dank voor de moeite die jullie nemen om op bijdragen te reageren. Ik heb nu een paar dagen kunnen nadenken over jullie reacties en begrijp nu in ieder geval beter waarom ik überhaupt een bericht naar dit forum heb gestuurd. Ik vind het namelijk moeilijk een beslissing te nemen over de juiste balans tussen het recht van mijn moeder op zelfbeschikking en zelfstandigheid en de teloorgang , de verwaarlozing van mijn moeder als mens door de ziekte alzheimer. Een waar ethisch dilemma.

Via de huisarts (die geweldig meeleeft en haar poh ouderenzorg heeft ingezet om mijn moeder/ons bij te staan) bij een consulent ouderenzorg terecht gekomen Die wou wel bij mijn moeder langs om te kijken of we iets van thuiszorg "binnen" konden krijgen. Mijn gehandicapte zus was tegen. Alles wat ze voor haarzelf niet ziet zitten vind ze ook voor mijn moeder niet goed. Al die vreemden maken mijn moeder alleen maar onrustig en onzeker vind ze, en daarmee heeft ze een punt. Mijn moeder wordt bijna hysterisch als ze weet dat er een geriater, thuiszorg of anderszins langs zou komen, dag en nacht ons bellen en totale gekte. De geriater heeft na 3 bezoeken een indicatie afgegeven waarmee we eventueel zelf iets van hulp zouden kunnen organiseren. De pith-verpleegkundige die zou proberen mijn moeder te laten wennen aan hulp, is tot de conclusie gekomen dat mijn moeder koppig bleef en vond een verdere inzet niet nuttig.
Hiermee zijn we terug bij de huisarts.
Mijn gehandicapte zusje confronteert ons constant met opvattingen over het recht op zelfbeschikking en wilt dat mijn moeder met rust gelaten wordt omdat zij dan het beste functioneert. En dat is natuurlijk zo. Als iedereen haar met rust laat (geen bemoeienissen, niemand die haar op de vingers kan tikken) is ze handelbaar aardig en rustig. Voor de duidelijkheid, ik vind haar niet aardig, heb geen band met mijn moeder en die heb ik eigenlijk nooit echt gehad.
Mijn zus vindt dat vieze kleren en een smoezelig huis geen levensbedreigende zaken zijn."Er zijn zoveel mensen die slecht voor zichzelf zorgen en alleen friet eten en die mensen worden ook niet opgenomen" Heeft ze ook gelijk in. Alleen dat contante geld vind ik dan wel een probleem. Mijn zus zegt dan dat als mijn moeder de zeggenschap over haar geld kwijt raakt we haar beter gelijk op een gesloten afdeling kunnen plaatsen want ze gaat zich doodvechten. Klopt, weer gelijk. Dus wachten dat ze beroofd wordt, overvallen of......
Zoals zo vaak moet je dan besluiten dat er geen alternatief is en dat het echt wachten is totdat er iets gebeurt, een calamiteit!!!
Ik ben heel blij met de opmerking dat je nooit in discussie moet gaan, gewoon meepraten omdat ze daar het rustigst bij blijft. Ik wist dit al maar nu ben ik er meer doordrongen van Dank!! Ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken leo, al 12,5 jaar samen met een alzheimer patiënt. Wij pas een paar jaar!!!

We hebben geen machtiging voor haar geldzaken en dat gaat ook niet meer lukken, mijn moeder is absoluut niet gek en tekent niks.
Met mijn zus valt niet te praten. Ze maakt mijn moeder niet lang mee, eigenlijk alleen telefonisch en vanuit haar rolstoel beschouwt ze de wereld en denkt ze alles (beter) te weten. Haar grootste angst is dat ze de controle over haar eigen leven verliest dus dat wenst ze haar moeder (waarmee ze tot haar ongeluk een hele sterke band had) al helemaal niet toe.Ze gelooft niet dat de situatie ernstig is en als wij hulp zouden doorzetten dan zou ze de band met ons verbreken. Ik weiger dat Alzheimer het voor elkaar krijgt dat er ook nog een familieruzie a la eo-familiediner gaat ontstaan.
Door dit zo te schrijven ben ik er zelf eigenlijk wel uitgekomen en daar ging het om.....DANK!!!!!
Bredery
 
Berichten:
6
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor josha » 31 Juli 2016

Dag Bredery
Ik schrik ontzettend van je bericht, een zus die alles regelt vanuit haar rolstoel , nooit de situatie heeft gezien waarin je moeder moet leven. .. Sorry hoor maar zo te lezen wat jij schrijft is je zus ook behoorlijk ziek ..Het is zeer liefdeloos om jou te chanteren met een breuk als je hulp gaat inschakelen voor je moeder.
Hoe kan je zus nu vanuit haar eigen huis in een rolstoel , alleen telefonisch contakt hebbende met je moeder , de conclusie trekken dat je moeder nog GOED functioneert!!!
Verwaarlozing/ slecht eten/huis stinkt/ doucht zich niet / loopt in vieze stinkende kleren rond / loopt met veel te veel geld op zak rond.... en dat wordt goed functioneren genoemd?
Je zus zegt dit, je zus zegt dat....ik denk echt dat er iets goed mis is met je zus en ze totaal de situatie niet goed in schat. Mensen die niet goed meer voor zichzelf kunnen zorgen, alleen maar friet eten, in een vies huis wonen moeten zeker geholpen worden. Je denkt toch zeker niet dat het gezond is voor deze mensen om zo te leven?
Maar je hebt al een beslissing genomen en accepteert de dominantie van je zus schijnbaar . Ik hoop voor je dat als het behoorlijk uit de hand gaat lopen [ en dat gaat zeker gebeuren vroeg of laat] dat je zus op de stoep staat/ zit in haar rolstoel om te helpen i p v vanaf een afstand bevelen en opdrachten te geven aan jullie. Sjonge jonge.. wat erg......
Heel veel sterkte met zowel je moeder als je zus, die denkt vanaf een afstand te kunnen bepalen wat je moeder nodig heeft.?
josha
 
Berichten:
429
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 01 Augustus 2016

Goede morgen Bredery,

Ik wil nog wel even toevoegen dat, iedere dementerende net als ieder mens een individue is.
En dus weer iets anders kan reageren op wat hem/haar overkomt. Er zijn dus geen vaste regeltjes hoe je e.e.a.
moet aanpakken. Het hangt voor een deel van jouw inventiviteit af hoe je er mee omgaat en dan is een dwarsliggende zuster zeker niet ideaal.

Nog even ter verduidelijking mijn vrouw is erfelijk behept via de lijn van haar vader en grootmoeder met dementie en alle drie zijn na verloop van tijd langzaam weggegleden in het niets. Ik heb alleen het geluk dat mijn vrouw mij nog herkend, mij dagelijks bijna met gejuich begroet en dagelijks zegt dat ze zo gelukkig is .Dat is dus MAZZEL.

De gemiddelde tijd dat het proces loopt is, na constatering , ongeveer 8 jaar maar de moeder van mijn vrouw kwam uit een sterk geslacht, zij is bijna 102 jaar oud geworden, dus......

Ik ben in de 2.5 jaar dat mijn vrouw inmiddels in een verpleeghuis woont vele variaties van dementie tegen gekomen
en er zijn er geen twee gelijk.
Krengen worden lieverds en omgekeerd.

Ik wens je wijsheid en geduld toe in de situatie waarin jij met de verdere familie rond de situatie van je moeder verkeert.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1996
Geslacht:
Man

Berichtdoor Bredery » 01 Augustus 2016

Beste Josh, ik heb nergens geschreven dat mijn moeder alleen friet eet en dat mijn zus nooit bij mijn moeder thuis komt . Ook zij vindt dat het slecht gaat met mijn moeder. Mijn zus heeft alleen een sterk ontwikkeld gevoel voor onafhankelijkheid en zelfstandigheid en zij stelt dat het met meer bemoeienis niet beter zal gaan met mijn moeder en dat ze er in ieder geval niet gelukkiger van wordt. Een situatie is vaak niet zwart wit maar veel genuanceerder dan dat het lijkt............

Leo bedankt voor je reactie en sterkte!!!
Bredery
 
Berichten:
6
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor loek » 01 Augustus 2016

Dag Bredery,
Het feit dat je zus een "sterk gevoel voor onafhankelijkheid en zelfstandigheid" heeft, wil natuurlijk niet zeggen dat je niets aan de
trieste en nare situatie van je moeder moet doen.
Zij heeft Alzheimer, een nare onomkeerbare ziekte. Die patienten kun je niet aan hun lot overlaten, daar moet voor gezorgd worden.
Ik voorspel je dat dit helemaal uit de hand gaat lopen en dat je (zieke) moeder daar de dupe van gaat worden.
(vallen,heup breken, een delier krijgen, weglopen ,misschien wel een ongeluk krijgen, ondervoed raken,en dus ziek worden, enfin, je
snapt wat ik bedoel). Uiteindelijk komt ze dan in het ziekenhuis terecht, helemaal in de war en ook nog eens lichamelijk slecht...Dat wil je toch niet Bredery ?
Ik begrijp dat je band met je moeder niet goed is; dat maakt natuurlijk ook een groot verschil in je doen en laten. Maar niets doen omdat
je zus daar op staat, en omdat je (zieke) moeder zich verzet ? Het feit dat je moeder heel de dag alleen in dat (vieze) huis is, het er dus ongezellig is, ze slecht voor zichzelf zorgt, de boel vervuilt, geld loopt te pinnen, .......pffff....ik zou geen moment rust hebben als het mijn moeder was. Je zus is bang voor hulp ,en daar verzet ze zich tegen, misschien in ze daar zelf ook bang voor en is ze daarom zo dwingend in haar besluit. Ga boeken lezen over Alzheimer (je zus ook) , verdiep je erin, en blijf er vooral over praten samen.
Doe niet net alsof het er niet is, want het is er.....en het gaat niet meer weg.
Loek.
Laatst gewijzigd door loek op 01 Augustus 2016, 1 keer totaal gewijzigd.
loek
 
Berichten:
348
Geboortejaar:
1960
Geslacht:
Vrouw

Berichtdoor Bredery » 01 Augustus 2016

Goedemorgen Loek, Je schreef " Die patienten kun je niet aan hun lot overlaten, daar moet voor gezorgd worden.
Ik voorspel je dat dit helemaal uit de hand gaat lopen en dat je (zieke) moeder daar de dupe van gaat worden."
We laten haar niet aan haar lot over. Ik ga er gemiddeld eens in de 1,5 week naar toe, maak schoon en kook voor haar. Mijn broer woont vlakbij en laat regelmatig zijn neus zien of neemt mijn moeder mee op bezoek bij mijn gehandicapte zusje, en mijn andere zus doet meer gezellige dingen met haar. Daarnaast is mijn moeder gek op tv en haar krantjes (het huis ligt vol) en gaat regelmatig op pad met de ouderenbus en haar vriendinnen Daarnaast klaverjast ze nog (het is mij onduidelijk hoe iemand kan onthouden dat de boer en de nel uit het spel zijn terwijl die persoon niet eens kan onthouden wat er 30 seconden daarvoor gebeurde. Volgens de geriater kan dat echter). Wij hebben contact met buren en vriendinnen van haar en iedereen is op de hoogte. Het is geen waterdicht systeem, ik zou haar liever in een aanleunwoning of woon-zorgcentrum zien maar dat lukt nu eenmaal niet. En ja, de kans dat ze valt ,
"(vallen,heup breken, een delier krijgen, weglopen ,misschien wel een ongeluk krijgen, ondervoed raken,en dus ziek worden, enfin, je snapt wat ik bedoel). Uiteindelijk komt ze dan in het ziekenhuis terecht, helemaal in de war en ook nog eens lichamelijk slecht...Dat wil je toch niet Bredery ? "
en haar iets overkomt is echt reëel en levensgroot en zo zal het ook wel gaan vrees ik maar ik zie geen mogelijkheid om dat te voorkomen. Ik hoop dat ze tot die tijd dan in ieder geval gelukkig is (het helpt als ik niet meer in discussie ga met haar !!) en in overleg met huisarts en geriater zal er een moment komen dat ze wordt opgenomen met een rechtelijke machtiging. Het is niet anders.
Bredery
 
Berichten:
6
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie




cron