Pagina 1 van 1

Even voorstellen

BerichtGeplaatst: 16 Oktober 2017
door DS
Hallo allemaal,

Ik ben mantelzorgster voor mijn moeder met alzheimer.
Frustrerend omdat mijn moeder zichzelf verwaarloosd. Ik probeer eea te sturen door bv in haar agenda te zetten dat ze schone kleding aan moet doen, of haar haren wassen.
Helaas werkt dit meestal niet. Gelukkig heb ik een hele goede casemanager en is er elke dag een verpleegkundige die bij haar komt kijken. (ze wil absoluut NIET naar een verpleeghuis).

Gelukkig maken we ook wel grappige dingen mee :)

Re: Even voorstellen

BerichtGeplaatst: 16 Oktober 2017
door Leo (vrijwilliger)
Dag...............

Fantastisch dat je zo tevreden bent over de Casemanager.
Het probleem over de verschoning is haar dus wel bekend en dat er dagelijks een verpleegkundige langs gaat is helemaal tof.
Betekent dat dan ook dat er dagelijks iemand is om te helpen bij het aankleden?

En dan nu nog even : "Je moeder wil absoluut niet naar een verpleeghuis".
De realiteit is dat je moeder dan tot in lengte van dagen thuis wil blijven, maar eens zal het moment daar zijn dat jij als meest naaste zal instorten.
Ik stortte in na 9 jaar mijn vrouw thuis te hebben begeleid.
Onze geweldige Casemanager hield de vinger aan de pols en op mijn noodkreet stuurde zij ons een Geriater.
Die kwam thuis en beoordeelde de situatie. Verder vroeg ze mij om dagelijks een kort mailtje te sturen over de situatie.
Na 3 dagen belde zij mij op en vroeg of ik helemaal besodemieterd was om dit vol te houden, 2 dagen later was de opname geregeld. Mijn herstel heeft een jaar geduurd.
Inmiddels zit mijn vrouw al weer 4 jaar in een verpleeghuis en na aanvankelijk grote moeite heeft in ons geval het verlies
van het korte termijn geheugen bij haar het van haar gewonnen. Mijn vrouw zegt vrijwel dagelijks dat ze zo gelukkig is, en
dat de meisjes zo lief zijn.
Het alternatief is , nu Euthanasie bespreken . Ook met de huisarts, want als de tijd verstrijkt, komt ook het moment dat je moeder niet meer beslissings- bekwaam is en dan gebeurd het ook niet meer.
Wij, mijn vrouw en ik hebben ca. 30 jaar geleden de nodige handtekeningen voor Euthanasie gezet, voor als er ondragelijk lijden in het geding is.
Wij kwamen ca. 7 jaar geleden terug in Nederland en toen wij de Euthanasie wilden bespreken met onze nieuwe huisarts zei die direct, sorry maar.....................
Mijn vrouw zegt nog dagelijks dat ze zo gelukkig is en ik word de hemel ingeprezen, je begrijpt dat ik tot op de dag van vandaag blij ben dat het Euthanasieverhaal niet is doorgegaan.
Sterkte.
Leo

Re: Even voorstellen

BerichtGeplaatst: 16 Oktober 2017
door M1
Wat herkenbaar. Mijn moeder woont ook alleen thuis. Er komt wel zorg rondom de lunch en/ of het avondeten. En huishoudelijke hulp. Maar haar persoonlijke hygiene gaat steeds minder goed, maar hulp bij het douchen ed is niet bespreekbaar want inbreuk op haar privacy en ze weet heus wel dat ze schoon ondergoed aan moet trekken.....
Ze gaat nog zelfstandig met de fiets op pad, maar haalt haar gps van haar sleutelbos, en vergeet haar mobieltje en alarm mee te nemen.
Ik vind het zo moeilijk om dit steeds bij haar aan te moeten kaarten......

Re: Even voorstellen

BerichtGeplaatst: 17 Oktober 2017
door loek
Dag M1 en DS ,
Ja zeker herkenbaar voor velen van ons op dit forum. "Er tegenin gaan", discussies voeren, welles/ nietes hoe begrijpelijk ook....
het heeft totaal geen zin. Het verpest de sfeer en bewerkt juist vaak het tegenovergestelde.
Op het moment dat jullie moeders echt "de regie gaan verliezen", zijn jullie (en de rest van de evt. fam.) toch de aangewezen personen om in actie te komen. Dus bespreek het met de case manager / huisarts / thuishulp. In de agenda zetten "dat ze haar haren moet wassen" heeft geen enkele zin. Verzin wat anders ! Bijvb. als je er toch bent......maak er een "beauty middag" van.
Ik roep maar wat, maar op die manier haar haren wassen met lekker geurende shampoo, haar nagels verzorgen........misschien lukt het dan wel ?!
Moeder haalt haar GPS van de sleutelbos.......zorg dat dat niet mogelijk is. Maak het zo vast, dat het er niet af kan ! Dat ze haar telefoon vergeet, heel logisch als je beseft dat ze dementie heeft. Het keer op keer herhalen dat ze het niet moet vergeten maakt je moeder alleen maar onrustig en verdrietig. Probeer iets te verzinnen, wees inventief. Ik herken de frustratie echt wel, maar besef ook ten alle tijden dat je moeder er niet voor gekozen heeft om deze ziekte te krijgen. Met liefde , geduld en humor kun je
best ver komen.
Loek.

Re: Even voorstellen

BerichtGeplaatst: 17 Oktober 2017
door loek
Het boek "Had ik het maar geweten" van Ruud Dirkse en Caro Petit kan ook veel duidelijkheid geven.
Zeker een aanrader !!
Het leest makkelijk en geeft goede tips .
Loek.