Pagina 1 van 1

Schoonmoeder zonder ziekte-inzicht

BerichtGeplaatst: 19 Oktober 2017
door José
Als mantelzorger voor mijn schoonmoeder met beginnende dementie merk ik dat ik behoefte heb aan lotgenoten.Hoewel ik doorijn werk en vanuit mijn opleiding als verpleegkundige geen leek ben, merk ik toch dat het anders is nu ik er als mantelzorger mee in aanraking kom. Emotionele betrokkenheid speelt hier natuurlijk een grote rol.
Mijn schoonmoeder woont nog zelfstandig en wimpelt tot nu toe nagenoeg alle hulp af. Ze heeft geen ziekte inzicht maar wij zien haar met de week achteruit gaan.nu is het met m.b.v. coach gelukt om haar warm te laten lopen voor een dag dagbesteding. Hoewel ze weerstand biedt om te gaan heeft ze daar volgens de begeleiders zichtbaar plezier.
Binnen de familie is er verschil van opvatting over de toestand van moeder. De één maakt zich zorgen en verleent veel hulp terwijl de ander het probleem niet ziet en en dus ook niet in actie komt. Zelfs gesprekken met ouderenzorg en huisarts brengen daar voor betrokkenen geen inzicht. Mijn man en ik zijn bezorgd en kunnen alleen maar hopen dat er geen ongelukken gebeuren met moeder in deze situatie.ik weet nog niet precies hoe dit forum werkt maar dat zal gaande de rit wel blijken. Voor nu ben ik vooral op zoek naar info m.b.t. vaardigheden. Zo vraag ik me af of het mogelijk is dat moeder een stuk tekst leest ,en zelfs voorleest , terwijl daarna blijkt dat ze er helemaal niks ervan begrijpt of is ze het dan gewoon vergeten. Dan denk ik aan een instruktie op een briefje of aan post. Maar ook aan bijv. Het ondertekenen van iets. Het vermoeden bestaat bij mij dat ze voor bep.mensen beschermd moet worden in deze.

Re: Even voorstellen

BerichtGeplaatst: 19 Oktober 2017
door frans 50
José mooi geschreven en duidelijk wat je wil vragen en of verwoorden.
welkom op het forum.

Ik zit meer in de categorie jong dementeert en probeer daar in mee te adviseren...
maar er zullen zeker nog tips en advies komen.
Ik blijf mee lezen en als ik denk dat ik iets kan aanvullen zal ik zeker doen.

Re: Even voorstellen

BerichtGeplaatst: 19 Oktober 2017
door Leo (vrijwilliger)
Dag Josè,

Het Forum is niet zo moeilijk hoor.
Men komt met vragen en er wordt op gereageerd, zoals Frans ,een zeer gewaardeerd ervaringsdeskundige vanuit zijn situatie als jong alzheimer patiënt en ik reageer als mantelzorger met een partner wiens vrouw
14 jaar geleden gediagnostiseerd werd als Alzheimerpatiënt ,mijn vrouw zit inmiddels bijna 4 jaar in een verpleeghuis.
Daarnaast zijn er nog zo'n 6/8 mantelzorgers / verpleegkundigen die met enige regelmaat hun ervaringen en belevingen weergeven.
Via dementie.nl hebben we nog een huisarts en een kandidaat notaris en laat ik niet vergeten een psycholoog in portefeuille.

En nu je vraag. Mijn vrouw was heel taalgericht.
Wij hebben 10 jaar in Frankrijk gewoond. Wel van haar Frans is niets meer over, ook aan het wonen in Frankrijk heeft zij geen enkele herinnering meer . maar als ik bij haar ben leest zij altijd de teksten op de achterkant van de kranten die ik aan het lezen ben.
Echter zoals ik het beleef heeft zij geen begrip meer over de woorden die zij uitspreekt.
Nu is het zo dat jij nog aan het begin van de rit staat.
Weet je bijvoorbeeld welke vorm van dementie je schoonmoeder heeft ?
Bij Alzheimer de meest voorkomende vorm gaat meestal het korte termijn er het eerst aan.
Het is een glijdend proces, iedere patiënt is een individue, dus bij de een gaat het wat sneller als bij de ander.
Maar er is geen weg terug.

Dat de patiënt en familie of vrienden de situatie ontkennen komt ook veel voor, misschien denken ze wel, , zolang je iets ontkend is het er niet.
Ik vrees dat je er voorlopig alleen voor staat.
Het is fijn dat je in ieder geval een Casemanager hebt.
Sterkte.
Leo

Re: Even voorstellen

BerichtGeplaatst: 19 Oktober 2017
door José
José schreef:
> Als mantelzorger voor mijn schoonmoeder met beginnende dementie merk ik dat
> ik behoefte heb aan lotgenoten.Hoewel ik doorijn werk en vanuit mijn
> opleiding als verpleegkundige geen leek ben, merk ik toch dat het anders is
> nu ik er als mantelzorger mee in aanraking kom. Emotionele betrokkenheid
> speelt hier natuurlijk een grote rol.
> Mijn schoonmoeder woont nog zelfstandig en wimpelt tot nu toe nagenoeg alle
> hulp af. Ze heeft geen ziekte inzicht maar wij zien haar met de week
> achteruit gaan.nu is het met m.b.v. coach gelukt om haar warm te laten
> lopen voor een dag dagbesteding. Hoewel ze weerstand biedt om te gaan heeft
> ze daar volgens de begeleiders zichtbaar plezier.
> Binnen de familie is er verschil van opvatting over de toestand van moeder.
> De één maakt zich zorgen en verleent veel hulp terwijl de ander het
> probleem niet ziet en en dus ook niet in actie komt. Zelfs gesprekken met
> ouderenzorg en huisarts brengen daar voor betrokkenen geen inzicht. Mijn
> man en ik zijn bezorgd en kunnen alleen maar hopen dat er geen ongelukken
> gebeuren met moeder in deze situatie.ik weet nog niet precies hoe dit forum
> werkt maar dat zal gaande de rit wel blijken. Voor nu ben ik vooral op zoek
> naar info m.b.t. vaardigheden. Zo vraag ik me af of het mogelijk is dat
> moeder een stuk tekst leest ,en zelfs voorleest , terwijl daarna blijkt dat
> ze er helemaal niks ervan begrijpt of is ze het dan gewoon vergeten. Dan
> denk ik aan een instruktie op een briefje of aan post. Maar ook aan bijv.
> Het ondertekenen van iets. Het vermoeden bestaat bij mij dat ze voor
> bep.mensen beschermd moet worden in deze.

Mijn schoonmoeder heeft een mengvorm van alzheimer en vasculaire dementie. Ze heeft veel woordvindingsproblemen en het korte termijn geheugen is nagenoeg weg.een gesprek voeren is zeer moeilijk omdat het steeds hapert omdat se de woorden niet vindt of niet op namen kan komen.

Re: Even voorstellen

BerichtGeplaatst: 19 Oktober 2017
door Leo (vrijwilliger)
Dag Jose,
Als vuistregels in het begin moet je beseffen dat het korte termijn geheugen faalt, punt.
Zeg b.v. nooit meer tegen de patiënte 'dat heb ik je daarnet al verteld' deze opmerking bevestigd haar vergeten!
Ga nooit meer in discussie over hoe zij diverse dingen ervaart, besef dat haar waarheid de enige waarheid is.
Je zult bemerken dat deze houding de spanningen omzeilt.
Besef dat als zij iets beweert, dat dat niet waar kan zijn. Het is haar beleving.
Praat nooit meer over haar waar ze bij zit, want je wilt niet weten wat ze nog begrijpen of verstaan.
De gesprekken rustig en kabbelend houden, moeilijke woorden omzeilen.
In de loop van de tijd wordt de zinsbouw warriger en bij mijn vrouw is het zelfs zo dat zij een zin begint en daar dan geen einde aan kan maken. Soms vul ik de zin in en ik merk dan dat mijn vrouw dat wel goed vindt omdat zij alweer vergeten is
wat ze wilde zeggen.
Toen bij mijn vrouw 14 jaar geleden Alzheimer werd geconstateerd in de VU te Amsterdam was er een van onze vrienden ,zelf Psychiater, die keihard verkondigde dat e.e.a. nogal lichtvaardig was vast gesteld volgens hem, we vergeten allemaal weleens wat zei hij toen. Ook zo'n dooddoener.
Zijn vrouw, in het verleden verpleegkundige zei toen, Als jouw vrouw Alzheimer heeft heb ik het ook.
Een groot deel van onze vrienden schaarden zich achter hen en ik bemerkte dat de contacten verwaterden.
Een paar jaar later ontmoette ik hem weer tijdens een begrafenis van een van onze vriendengroep en toen zei hij, ik heb de dementie van jouw vrouw indertijd toch niet goed ingeschat, maar dat komt omdat ik nog nooit een Alzheimerpatiënt in mijn praktijk heb gehad.
Sterkte.
Leo