Pagina 1 van 1

Cognitieve stoornis

BerichtGeplaatst: 14 Januari 2018
door Anonimus
Hallo allemaal,
2½ jaar geleden hebben we ons gemeld bij Geriant en is er bij mijn echtgenoot ( nu 72 jr.) een cognitieve stoornis vastgesteld. Dit op basis van onderzoeken MRI scan, psychosociaal onderzoek. De reden hiervoor was het feit dat naast allerlei vergeetklachten hij ook niet meer wist wanneer onze dochter en op welke datum overleden is (zelfmoord op 32 jarige leeftijd) en dat vond ik nogal alarmerend.
Tevens was hij 's nachts erg onrustig (mompelen, kreunen, harde kreten enz.) en schopte bij tijd en wijle HEEL ERG HARD en heeft ook 2x een mep uitgedeeld door het zwaaien met de armen.
Nu is de diagnose nog steeds Cognitieve stoornis met een sterke verdenking op ontwikkeling van Lewy Body dementie.
Mijn man gebruikt Rivastigmine 9,5 mg. (eerst was de dosering lager) en we zijn wel tevreden met het resultaat daarvan. Het schoppen is een stuk minder en de aandacht is ook beter. De onrust 's nachts is nog wel aanwezig maar niet zo heftig als voorheen.
Iets lezen gaat erg traag en ik vind hem nogal inactief.
Zit makkelijk HELE DAG op de bank TV te kijken (sport maakt niet uit wat)......of UREN en UREN Zweedse kruiswoord puzzels op te lossen. Wel wandelt hij met een maatje 1x in de week zo'n anderhalf à 2 uur.

Het veranderen van karakter is ook gaande wat ik erg lastig vind. Op en aanmerkingen lokt woedende reacties uit en dat is iets wat ik absoluut niet gewend ben........
Dus als er nu iets is zeg ik op een rustige manier wat er aan de hand is.......en meer niet. Verwacht geen reactie of zoiets en ga ZEKER geen discussie aan. Een gevalletje........slikken.....stikken......en doorgaan.......

Verder vind ik hem lichtelijk ongeremd o.a. met eten.....(was altijd een matig eter en eet nu erg veel en ook producten die NOOIT gewaardeerd werden en nu opeens gegeten worden).....

Zo is er nog wel het e.e.a. wat ik waarneem en mij verbaasd of irriteert........maar wederom een geval van........slikken.....stikken..........en doorgaan.
Soms heb ik totaal geen last van alle verandering.........en soms heb ik het gevoel dat ik HEEL HARD zou willen SCHREEUWEN uit machteloosheid......maar besef dan dat het toch geen verschil maakt.

De reden dat ik op dit forum ingeschreven heb is dat ik hoop herkenning te vinden en misschien oplossingen, hoewel ik besef dat dit laatste waarschijnlijk een onhaalbare wens zal blijven.
Iedereen die in het zelfde schuitje vaart.....wens ik kracht.......sterkte....en liefde toe!
Lieve groet Marjan

Re: Even voorstellen....

BerichtGeplaatst: 17 Januari 2018
door YvetteV
Welkom Marjan,

Ik hoop en denk dat je op dit forum heel veel herkenning zult vinden!