Bazige demente (87 jaar)

Voor vragen, tips, advies en ervaringen over het omgaan met dementie

Bazige demente (87 jaar)

Berichtdoor Pth » 22 Maart 2018

Ik hoop dat iemand onze situatie herkent en wat tips heeft. Onze moeder is altijd een dominante bazige vrouw geweest die absoluut niet tegen kritiek kan. Kort na de dood van haar zoon 4 jaar geleden, is er alzheimer bij haar geconstateerd. Onze vader 85 jaar) is een lieve volgzame man. Mijn moeder heeft altijd het huishouden en de kinderen geregeld en hem verteld wat hij moest doen. Hij vond het allemaal prima. Nu moeten natuurlijk de rollen worden omgedraaid, maar mijn vader kan dit gewoonweg niet en mijn moeder pikt het sowieso niet. Mijn vader kan niets goed doen bij mijn moeder, ook omdat hij haar uit behulpzaamheid nogal eens corrigeert en ze vergeet bv dat ze zelf iets heeft gedaan en geeft hem er dan de schuld van. We hebben dagbesteding geprobeerd, maar “ze hoort ten eerste niet bij die gekken en slapende mensen”. Ze loopt altijd kwaad weg en heeft volgens haar altijd ruzie met mensen waardoor ze niet meer terug wil. Ze wil ook zelf koken maar ze braadt bijvoorbeeld ontdooide vissticks dus mijn vader vindt het echt niet lekker. Ze zijn allebei ook enorm mager geworden. Maar moeder wil de kant en klare maaltijden niet die we voor hen meenemen want die zijn niet lekker. Wij zien mijn vader steeds meer wegkwijnen maar kunnen hem zo weinig helpen. Als we iets voorstellen wil mijn moeder het niet en mijn vader zegt maar niets want dan krijgt hij de volle laag. Ze is nog veel te actief om in een verpleeghuis te zitten maar ze brengt ons echt tot wanhoop en mijn vader kan dit vast niet lang volhouden. We zijn bang dat hij ziek wordt van de stress. Ik zou het dan ook heel fijn vinden om tips te krijgen hoe we dit kunnen voorkomen. Alvast bedankt!!!
Pth
 
Berichten:
2
Geboortejaar:
1960
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor onderzoeker30 (vrijwilliger) » 22 Maart 2018

Dag Pth,

Moeilijk hoor zo'n bazig karakter. Iedereen zal je hier hetzelfde adviseren op het forum: zo min mogelijk tegen je moeder ingaan of haar verbeteren. Ze verliest langzaam de controle en wil dat niet toegeven, dit is ook bijzonder pijnlijk voor haar.
Zou het een idee zijn dat iemand samen met haar gaat koken? Of is ze daar te bazig voor? Er is ook een mogelijkheid, als het koken echt niet meer gaat om maaltijden van Tafeltje-dekje te laten komen. Je zou dit dan met een smoesje kunnen regelen: zo van erg lekker en dat scheelt een hoop boodschappen voor je moeder, anders accepteert ze het wellicht niet. Misschien een keertje proberen?
Het klinkt alsof je vader er weleens uit wil: kan hij een middagje in de week weg met een vriend of een (schoon-)zoon?
Hoop dat je verder nog veel goede tips krijgt, sterkte en hartelijke groet.

Goede tips van dementie.nl:
https://dementie.nl/eten-en-drinken/hul ... inken-huis
https://dementie.nl/agressie/omgaan-met ... t-dementie
onderzoeker30 (vrijwilliger)
 
Berichten:
1054

Berichtdoor josha » 22 Maart 2018

Dag Pth

Ja dat begint een probleem te worden... en toch is het heel begrijpelijk dat je moeder zo reageert want zij vindt niet dat ze ziek is... Zelfkennis ontbreekt vaak bij deze rotziekte,

Heel jammer dat je vader zo weinig assertief is omdat hij nu juist de boel met wat tact in betere banen zou kunnen leiden. Het leest nu een beetje of hij is overgeleverd aan de grillen van je moeder. en haar slechte kookkunst... Misschien dat jullie allemaal iets meer kunnen ondersteunen in deze. Ik hoor je vragen "ja maar hoe"....

Misschien door ze een paar keer per week uit te nodigen bij jullie thuis te eten, of zoals onderzoeker al aan gaf bij je ouders te gaan koken.. zodat ze in ieder geval nog iets van een gezonde maaltijd binnen krijgen. Neem ze wat vaker mee uit, ergens heen.Als dat mogelijk is natuurlijk. Of ga zelf maaltijden thuis koken en breng ze dat in bakjes voor de vriezer, zodat ze het alleen maar hoeft op te warmen. Het is wel duidelijk dat je moeder hier ondersteuning bij nodig heeft.

Langzaam gaan de rollen veranderen en zal jij meer en meer de regie iets over moeten nemen. Zijn er kleinkinderen die vaker langs kunnen gaan? Neem eens een visje mee als je naar je ouders gaat...

Je hebt het nu over het eten maar hoe gaan de andere dingen in het huishouden? De was, het strijken, schoonmaken? Is er meer hulp in huis om je ouders te ondersteunen? Is er een casemanager waar jullie met je zorgen heen kunnen bellen?
Verzorgt je moeder zichzelf nog goed?... Komt er nog visite. buren, die ook een oogje in het zeil kunnen houden?...
Op een gegeven moment zal er toch meer hulp moeten komen, vaak gebeurt er iets waardoor dit in een stroomversnelling komt.

Wordt alsjeblieft niet boos op je moeder, het voelt voor jou dat zij de boosdoener is die dit allemaal veroorzaakt en je vader het lijdend onderwerp maar bedenk dat het haar ZIEKTE is, die hier verantwoordelijk voor is.
Ze heeft altijd de boel kunnen regelen en ineens lukt haar dat niet meer.... is ze onmachtig om hier iets aan te doen, ze probeert met alle mogelijke middelen de regie nog te houden....
Misschien help het als je op deze manier eens rustig met haar gaat praten en je zorgen vertelt aan haar, ook over je vader...misschien luistert ze hier wel naar.

Verder zou ik je adviseren om een lijstje te maken van wat er mis gaat en mischien kun je dat eens rustig bespreken met haar...of de dokter.

Heel veel sterkte!

Josha
josha
 
Berichten:
444
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Pth » 22 Maart 2018

Dank jullie wel voor de tips en het meedenken! Ik realiseer me heel goed dat het voor mijn moeder heel moeilijk is. Ze heeft alles in haar leven altijd alleen moeten opknappen zonder hulp van wie dan ook en ze heeft echt heel veel voor haar kiezen gehad. Ik vind het ook zo triest dat ze dit er ook nog bijkrijgt aan het einde. Ze verdient echt beter! Dit maakt het er echter niet makkelijker op. Luisteren heeft ze eigenlijk nooit goed gekund en nu lukt het helemaal niet meer. Als ik vraag naar haar ziekte en hoe het gaat, wil ze best vertellen hoe het voelt maar als ik er op inga wil ze het er niet meer over hebben. Vwb eten laten we apetito maaltijden bezorgen die mijn vader kan opwarmen in de magnetron. Daarnaast kook ik wel eens voor ze en vries ook verse maaltijden in bij ze. Maar ze wil gewoon zelf koken. Uit eten vindt ze te duur.

Ik woon 3 kwartier van haar vandaan en heb zelf een gezin dus eens per week ga ik een hele dag naar ze toe en doe ik zo veel mogelijk aan administratie en van alles wat aandacht nodig heeft en dat is veel! Mijn zus woont iets dichterbij en doet ook nog eens veel ohgv dokterbezoek, tandartsbezoek ed.

Er is een dementieconsulent (de derde al in 1,5 jaar). Ook komt er iedere dag een zuster om de medicatie voor beide ouders te geven en een praatje te maken. Dus we hebben al wel wat voor elkaar gekregen, onder luid protest.

Vrienden zijn allemaal dood inmiddels. Buren zijn nieuw en moeder vertrouwt niemand.

Een lijstje maken wat er mis is geven we idd aan de dementieconsulent en huisarts wel door maar zij kunnen alleen de dagbesteding bedenken en dat werkt dus niet. Met mijn moeder iets bespreken lukt niet. Ze kan alleen maar praten en niet luisteren en al helemaal niet als het ook maar lijkt op kritiek. Dan zijn de rapen gaar. We hebben nu een rustgevend middel aangevraagd zodat ze misschien een beetje rust krijgt in haar hoofd en zich iets makkelijker overgeeft. Hier wordt naar gekeken door een ouderengeneeskundige maar medicatie doen ze niet graag heb ik begrepen. Mijn moeder houdt zich de hele dag bezig om maar niet aan de ellende te hoeven denken (met name dat zoon is overleden). Ze moet maar doorgaan van zichzelf. Ze weegt nog maar 43 kg, ze is ook maar 1.45m maar toch. En ze is zoooo moe! Het voelt alsof ze heftig strijdend ten onder gaat... en mijn vader daarin meetrekt.

Mijn vader zie ik niet meer dan mijn moeder als lijdend voorwerp. Het is gewoon geen goede combinatie meer nu hij de regie moet pakken en hij het gewoonweg niet kan. Ik denk dat mijn moeder dat wel doorheeft en daarom maar zo doorgaat terwijl zij het ook niet meer kan. Heel triest vind ik dat voor mijn moeder. Ik ben zeker niet boos op haar maar als ik bij haar ben geweest zoals gisteren, heb ik blijkbaar wel wat irritatie, haha.

Goh, nu ik zo mijn hart heb kunnen luchten en jullie reacties nog een paar keer heb gelezen, heb ik het gevoel weer het een en ander op een rijtje te hebben!

Ontzettend fijn dat jullie deze moeite hebben genomen, heel erg bedankt!
Pth
 
Berichten:
2
Geboortejaar:
1960
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor onderzoeker30 (vrijwilliger) » 22 Maart 2018

Dag Pth,

Tjonge, goed dat je je verhaal van je afgeschreven hebt. Die irritatie lijkt me menselijk, je wilt je moeder helpen maar zij wil niet geholpen worden, althans ze geeft zich niet over aan hulp. Ze zal altijd een hele sterke vrouw zijn geweest. Als ik het zo lees doen jullie al het mogelijke om je ouders bij te staan, jullie hebben zeker al heel wat voor elkaar gekregen. Je moeder draaft maar door, hopelijk gaat het rustgevende middel haar wat helpen te ontspannen. Verlies kan een belangrijke rol spelen bij het plotseling verergeren van het dementieproces. Kan je moeder nog ergens van genieten, de kleinkinderen misschien? Ik weet niet hoe lang geleden je broer is overleden? Kan het zijn dat ze ook een depressie heeft? Goed dat jullie een dementieconsulente hebben, die kan haar observeren en ook je vader ondersteunen. Pth, heel veel sterkte.
onderzoeker30 (vrijwilliger)
 
Berichten:
1054

Berichtdoor josha » 23 Maart 2018

Dag Pth

En wat ben ik blij met je uitgebreid bericht! En dit is weer het zoveelste bewijs hoe ontzettend belangrijk het is dat dit forum er is voor ons mantelzorgers!
Om elkaar te steunen, ervaringen uit te wisselen en raad te vragen. En vooral de opluchting om alles eens goed van je af te schrijven, zodat de realiteit zeer duidelijk voor je op papier staat. En gelukkig heb je dat nu zelf ervaren. En zie je ondanks de zorgen om je ouders toch weer hoe je verder moet.
Dank voor het delen met ons!

En ik vind het ongelooflijk knap wat jullie als kinderen al doen voor je ouders..... je hebt aan alles gedacht en hebt het al perfect voor elkaar..[ misschien heb je de positieve assertieve karakter-eigenschappen toch van je moeder geleerd?]
Meer kun je ook niet doen en dat is nu juist het moeilijke waar je voor komt te staan als dochter. Je hebt ook je eigen leven, je eigen gezin, die ook je aandacht vragen en tja... vind daar maar een goede mix tussen..

Maar het gaat je vast wel lukken, samen met je zus. Het is een erg onzeker proces, dementie,gewoon per dag bekijken en moeten er andere beslissingen genomen worden, dan weet je ook te handelen.Acceptatie van wat er is, geeft ook al een beetje rust. Af en toe relativeren en goed voor jezelf zorgen, zodat je dit blijft volhouden.
Je doet het al ontzettend goed!

Heel veel sterkte.

Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
444
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor pascha » 27 Maart 2018

Hallo mijn moeder is ook 87 jaar en heeft alzheimer .

Zij woont alleen .

Tot op 3 weken terug ging het redelijk en deed ze haar boodschapje nog en haalde zelf geld .Maar in heel korte tijd is er een grote achteruit gang .Ze wil nu ook in de avond de deur uit gaan .En gelooft dan niet dat het avond is en wil of naar de gym of geld gaan halen.Naar de gym nemen de buren haar mee ,maar ze is de dagen kwijt En denkt dan in de avond dat ze er heen moet .Mijn dochter houdt het huishouden eens per 14 dagen bij .En ik doe haar was en strijk, mijn man zeemt haar ramen. Ze eet elke avond bij ons .
We hebben gas al afgesloten want dat werd ook gevaarlijk .Ik ga haar nu op bed leggen 's avonds woon gelukkig 2 deuren bij haar vandaan en kijk dan even om 12 uur of ze slaapt .

Ik heb de arts ingeschakeld en krijg een gesprek met een casemanager .
Het is best zwaar ,zelf loop ik met 2 hernia's mijn man is met vroeg pensioen en doet voor mij veel in het huishouden ,en samen doen we dan mijn moeder .

Mijn moeder was altijd een zachte vrouw ,maar nu wordt ze ook erg opstandig en doet heel lelijk. Maar na een half uur is ze het al weer vergeten
Ik ben de zondebok waar ze tegen scheld . Het is zonde het is je moeder niet meer daardoor accepteer je het .
pascha
 
Berichten:
6

Berichtdoor josha » 29 Maart 2018

Dag Pascha

Je geeft het ook al in je andere berichtje aan... het plafond om te kunnen helpen bij je moeder is haast bereikt. Er is nu al veel hulp door familie en buren maar feitelijk heeft je moeder 24 uurs verzorging nodig. En dat is haast onmogelijk om als mantelzorgers op te brengen. Ik vind het al fantastisch, zoals je samen met anderen voor je moeder zorgt.Maar hoe lang is dit vol te houden?

Heel goed dat je een casemanager in gaat schakelen. Deze kan je de weg wijzen hoe nu verder. Is er al een indicatie van dementie?

Je zegt dat je bang bent dat het wel opname zal worden voor je moeder maar soms is het beter voor alle partijen. Natuurlijk probeer je dat zo lang mogelijk te voorkomen maar deze ziekte stopt niet. En niet alle verpleeghuizen zijn slecht hoor.

Ik kan me goed voorstellen hoe erg het is dat je moeder je uitscheldt, helemaal als je zo verschrikkelijk je best voor haar doet voelt dat een beetje als stank voor dank.... ook dat heb ik mee gemaakt met mijn moeder. Het is iets wat je totaal overrompeld... je lieve zachte mam die ineens de vreselijkste dingen tegen je zegt... pfff ja dat is hard incasseren.
Maar zoals je overal leest, juist degene die ze zo lief hebben , waar ze zich het vertrouwdst bij voelen. krijgt de volle lading van hun agressie/ onzekerheid/ ze raken de draad van het leven kwijt.

Ga er nooit tegen in, hoe moeilijk ook, maar ga even weg. Zie het duidelijk als een vervelend symptoon van hun ziekte...er valt dan niet mee te praten.

Ook mijn moeder woonde alleen toen deze rotziekte toesloeg. ik had niet al die hulptroepen tot mijn beschikking, die jij wel kunt in zetten.En woonde niet in de buurt. Omdat ik nog een eigen bedrijf had en lange uren maakte, was het niet vol te houden om elke nacht naar haar toe te gaan. Het was levensgevaarlijk dat ze alleen woonde. Een vreselijke tijd was het en wat een opluchting toen ze werd opgenomen in het verpleeghuis. En wat bloeide ze op, altijd mensen om haar heen, ik haalde haar vaak op en wat hebben we het gezellig nog gehad....

Gelukkig woon jij er praktisch naast en bent zo bij haar maar daarom kan de belasting wel veel groter zijn. Het beheerst je dag en nacht, als je er zo dicht naast woont.

Heel veel sterkte de komende periode.
Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
444
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor annamaria » 04 Juni 2018

Mijn dementerende moeder moppert ook best vaak .Ik kan hier wel mee omgaan ,dit is niet mijn moeder die dat doet maar haar dementie. Mijn zus snapt dit niet en doet dan zo boos tegen haar dat mama begint te huilen .ik heb het haar proberen uit te leggen maar ze zegt ik weet het maar ik accepteer dit van niemand dus ook niet van ons mam
annamaria
 
Berichten:
1
Geboortejaar:
1968
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie




cron