Mijn moeder van 93 heeft beginnende dementie...

Voor vragen, tips, advies en ervaringen over het omgaan met dementie

Mijn moeder van 93 heeft beginnende dementie...

Berichtdoor Ron de Boer » 12 Mei 2018

Hallo, mijn naam is Ron en mijn moeder heeft beginnende ouderdom dementie. Ze is bijna 93 maar de laatste tijd openbaart het meer en meer.
Ze heeft steeds meer moeite met praten en goede zinnen formuleren. Ze is slechthorend maar te eigenwijs om een gehoorapparaat te dragen. Sinds 6 maanden verteld mijn moeder het verhaal dat er ingebroken is in haar appartement. Ze woont nog zelfstandig. Ik heb uit voorzorg en om haar gerust te stellen al het slot veranderd maar het verhaal kwam terug. Iemand, soms de buurman, soms haar kleinkinderen hebben de sleutel bemachtigd en kommen de woning in. Ze verteld verhalen dat objecten opeens een andere plek hebben gekregen, de dressoir overhoop is gehaald ( als we samen de inhoud bekijken herkend ze haar eigen spullen niet meer) enz. Dat geeft natuurlijk spanningen. Ze durft soms het huis niet uit omdat ze denkt dat ze in de gaten gehouden wordt. Voor mij als jongste zoon en meest betrokkene valt het mij zwaar dit aan te zien. Ik weet niet goed wat te doen. Haar geruststellen... of in discussie gaan? Dat laatste zal geen zin hebben want ze blijft bij haar verhaal. Ik bel haar 6x per dag voor afleiding en neem haar zo veel mogelijk mee uit huis zodat ze afleiding en prikkels krijgt. Ik ben benieuwd hoe dit zich verder gaat ontwikkelen maar moet het zelf ook nog een plek geven. Ze weigert ook hulp en is eigenwijs. Altijd al zo geweest. Lichamelijk is ze best nog goed om wat ouderdomspijntjes na. Wat zijn jullie ervaringen en heb en jullie tips voor deze onervaren mantelzorger?
Groet, Ron
Ron de Boer
 
Berichten:
3
Geboortejaar:
1966
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor josha » 12 Mei 2018

Hallo Ron

Ja dat is echt vreselijk om te constateren dat je moeder zo verandert en vooral haar wanhoop en achterdocht is moeilijk om een plek te geven. Feitelijk begint bij haar en jou nu het proces van verandering in je relatie met je moeder. Ze is niet meer dezelfde en zal het ook nooit meer worden. Dit proces zet zich gewoon door. Het is aan jou om dit in "goede"banen te leiden en te leren er mee om te gaan.

En zoals je zelf al aan geeft, in discussie gaan heeft geen zin. Haar geruststellen kan maar voor eventjes en tja dan begint het over nieuw...Je moeder geloofd het echt en deze waan [ van inbraak en zo] is zo erg om aan te zien omdat het niet nodig is, normaal gezien. Maar hier sta je machteloos in.

Ik vind al dat je het reuze goed oppakt, haar afleiden, mee uit nemen en voor haar geruststelling zelfs andere sloten op de deuren gezet. Maar dat vergeet ze ook weer..Het lijkt me dat je hier heel goed mee om gaat.

Wat je zou kunnen doen is om de huisarts in te schakelen, hem inlichten en om een verwijskaart vragen voor een ouderenpoli in het ziekenhuis om de diagnose van dementie duidelijk te kunnen stelen. Of is dit al gebeurd? Met de diagnose heb je recht op een casemanager die zowel jou als je moeder behoort te begeleiden. Omdat je schrijft dat je moeder alle hulp weigert, zal dat nog een hele klus worden om haar mee te krijgen...

Hoe zit het met huishoudelijke hulp? 93 jaar is al een behoorlijke leeftijd om dan nog zelfstandig te wonen.. Zo jammer hè, lichamelijk is ze nog best fit en dan begint het geestelijk te rommelen.. Hoe het verder gaat? is gewoon handelen op de momenten dat het nodig is. Luister naar je gevoel en hart, dan weet je wat je moet doen.

Mijn moeder van nu bijna 99 jaar, al meer dan 17 jaar wonende in een verpleeghuis, was ook lichamelijk nog zeer gezond toen ze deze rotziekte kreeg. Maar omdat ook zij alleen woonde was het niet meer vertrouwd, ze liep weg, at niet meer, haar huishouden was een puinhoop.. overal plastic zakjes in de kasten met WATER.... helemaal van het padje af..

Misschien een tip voor jou om een buurvrouw/ man in te schakelen die een oogje in het zeil houdt en bij calamiteiten jou kan bellen. Ik had het geluk zo iemand te vinden, zij zag dat mijn moeder de hele nacht opbleef en het licht bleef branden. Ook als ze op straat liep te zwerven, werd ik gebeld. Het was een ontzettend verdrietige en hectische tijd.. maar hoe gek het ook klinkt, ik had het niet willen missen, achteraf.. Ook ik had/ heb een ontzettende interesse in deze rotziekte.. vind het fascinerend hoe verschillend mensen reageren..hoe direct en puur sommige mensen worden....

Ik heb het gevoel dat het jou ook veel gaat brengen, ook veel verdriet en wanhoop , te meer omdat je er voor moet zorgen dat ze hulp gaat aanvaarden, voor haar eigen bestwil. Jij neemt de regie over en dat is even wennen Ik vond het ook vreselijk om voor mijn moeder te beslissen, een volwassen vrouw die altijd alles zelf kon en deed.
Weet je Ron, je groeit er vanzelf in en mee... blijf kalm en rustig, niet in paniek raken, is ook beter voor je moeder. Zij voelt wel dat er iets vreemds met haar aan de hand is, dat geeft veel onzekerheid voor haar, wat zich uit in hulp weigeren. Dus wees de rots in haar leven waar ze zich aan vast kan houden.
Het gaat je zeker lukken!

Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
444
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Ron de Boer » 21 Mei 2018

Hallo Josha,

Wat een fijne reactie om te lezen. Het raakt mij. Dank je voor je input.
Ik heb de dokter nog niet benaderd. het rare is, dat het voelt als verraad. Snap je hoe dat voelt? Dus tot nu toe heb ik het uitgesteld. Ook dit weekend ben ik weer volop bezig met mijn moeder. Gisteren lekker de deur uit maar voor haar is het zenuwslopend want als ze er niet is, kunnen er weer mensen in huis komen (althans..je weet wat ik bedoel). Gisteren kwam ik aan en vertelde ze mij dat ze ergens geld had klaargelegd maar dat dat er niet meer lag. Toen ik vroeg waar ze dan dat geld vandaan had, wist ze dat niet. Het is inderdaad hartbrekend om haar zo vertwijfeld te zien. Als we de deur uitgaan is ze constant gespannen. Vandaag ga ik haar weer halen. Maar ook nu weer; bang.
Voor mij persoonlijk geeft dat natuurlijk spanningen. Gelukkig heb ik een fijne partner die erg begripvol is. Ik ga er eens rustig over nadenken wat de volgende stappen moeten zijn. Heb zelf ook het idee dat als de eerste stap eenmaal gezet is, ik in zo'n molen terecht kom waar ik een soort van geleefd wordt. Je moet dit..je moet dat.. maar wellicht is dat een onterechte aanname. Alvast dank nogmaals Josha, en sterkte met jouw moeder. 99 jaar. Wat een leeftijd.

Groet, Ron
Ron de Boer
 
Berichten:
3
Geboortejaar:
1966
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor josha » 21 Mei 2018

Hoi Ron

Ik denk inderdaad dat het een onterechte aanname van je is dat je in een molen komt waar jij niets meer over te vertellen hebt.. Jij blijft gewoon de regie houden alleen neemt de alzheimer het van je over... Je redt het echt niet alleen en zult alle hulp moeten pakken die voor handen is.

Zo herkenbaar dat je het nog leuk voor je moeder wilt maken door haar mee uit te nemen maar.... voor haar is het niet leuk meer, zenuwslopend zoals je zegt. Dus je denken zal nu meer gericht moeten zijn op wat voor haar het beste is. Zelf kan ze dat niet meer en ja dan moet je stappen nemen die nu nog voor jou voelen als verraad.... Maar je kunt beter de hulptroepen[ huisarts/ casemanager/ thuiszorg] op tijd inroepen dan dat het helemaal een puinhoop wordt. Mijn moeder durfde de auto niet meer in. zat verstijfd op de stoel en durfde er dan niet meer uit.. Dus.... moest ik weer een streep halen door wat altijd heel gezellig en leuk was om samen te doen. Zo streep je steeds meer af. Ik wou als dochter nog zoveel van/ met haar maar dat werd veel te vermoeiend voor haar. Ik legde onbewust een grote druk op haar, wat ze niet meer aan kon.

Best moeilijk hoor als zoon/ dochter de regie over nemen van je moeder...het voelt niet goed maar helaas kan het niet anders. Ook mijn moeder werd regelmatig woedend op mij.. zo vreselijk om mee te maken en om ook niet zelf boos te worden... want je doet verdorie je stinkende best voor haar.....maar zo wordt dat niet gezien door iemand met dementie. Ook daar leer je mee om te gaan.

Misschien een idee om tegen je moeder te zeggen dat jij de financien gaat regelen voor haar? Omdat ze het steeds over geld heeft.. maar hopelijk doe je dat al .Mijn moeder is bestolen door een glazenwasser, die ze in vol vertrouwen koffie aan bood.... toen heb ik de regie over genomen wat geld betreft...

Heel veel sterkte!

Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
444
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Ron de Boer » 22 Mei 2018

Beste Josha,

Je hebt gelijk. Ik moet ook wennen aan de hele nieuwe situatie. Vandaag heeft ze mij ook weer een paar maal in een soort van paniek gebeld. Bang dat iemand, alleen maar van 'horen zeggen' van mij, een sleutel zou kunnen namaken. Uitleggen dat het onmogelijk is en dat zij de enige is met een sleutel krijg je niet aan haar verstand. Vandaag krijgt ze opnieuw een vervangend slot, anders gaat ze de deur niet meer uit voor haar dagelijkse boodschapje. Hoop dat het 'al is het maar even, helpt. En ja, de boosheid. Die is er ook. Je kan weinig goed doen. Dat steekt inderdaad. Maar ik probeer kalm te blijven en mijn geduld te bewaren.
Haar financiën regel ik al. Dus dat is goed geregeld. Op naar de volgende fase dan maar want zo kan het niet lang door gaan.

Jouw ervaringen lezen is erg fijn. Het sterkt mij. Dank nogmaals daarvoor.

Ron
Ron de Boer
 
Berichten:
3
Geboortejaar:
1966
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie




cron