Pagina 1 van 1

Woorden zoeken

BerichtGeplaatst: 09 Juli 2018
door Maraus
Hoe gaan jullie om met gesprekken voeren met anderen? Bv mijn moeder praat met iemand en ik weet dat ze de draad kwijtraakt en woorden zoekt. Als ik steeds help & woorden aanvul dan voelt dat heel dominant, alsof ik steeds t gesprek overneem of vind dat ze t niet meer goed zelf kan, maar ik vind t ook zo verdrietig om haar te laten zoeken naar woorden die niet meer komen.
Iemand tips?

Re: Woorden zoeken

BerichtGeplaatst: 11 Juli 2018
door onderzoeker30 (vrijwilliger)
Dag Maraus,

Dit is menselijk wat je doet, een beetje helpen is niet erg als je aanvoelt wat ze de ander duidelijk wil maken. Maar zit je daarin verkeerd, dan kan ze ook gefrustreerd en boos worden, dus aftasten en zoeken. Een beetje meepraten eigenlijk, op een gegeven moment wordt de spraak onverstaanbaar, desondanks houdt ze een serieus verhaal, vaak nog met gebaren, neem haar dan ook serieus. Geef antwoord, knik ja of nee en ze zal gerustgesteld zijn. best verdrietig toch als je jezelf niet meer duidelijk kunt maken.
Lees hier eens hoe het ongeveer werkt met de spraak bij dementie: https://dementie.nl/communiceren/moeite ... kproblemen. het kan zijn dat je moeder zelfs jouw verhaal niet meer begrijpt.
Soms helpen plaatjes, of foto's, de woorden visueel te maken, dat wordt dan wel begrepen.

Toch kunnen er verrassende dingen gebeuren bij dementie: ineens kan je een 'volzin' te horen krijgen van je moeder die heel gericht bedoelt is. Net alsof alles dan op z'n plaats valt, dat zijn dan van die mooie cadeautjes.

Sterkte,

Re: Woorden zoeken

BerichtGeplaatst: 12 Juli 2018
door Leo (vrijwilliger)
Maraus,

Ik maak deze vorm van afasie momenteel ook bij mijn vrouw mee.
Alleen ze begint met 1 woord en daarna volgen er allerlei verschillende woorden. Ik kan er geen chocolade van maken.
Ik luister dan knik willekeurig ja of nee en leid haar af.
Mijn vrouw is daar tevreden mee.
Leo

Re: Woorden zoeken

BerichtGeplaatst: 18 Juli 2018
door Ashepesh
Hoi,

Ik begrijp je situatie.

Hetzelfde heb ik met mijn moeder.
Ze probeerd dan een verhaal te vertellen en begint met 1 woord en daarna een hoop “Euhmms”en eindigd vervolgens met nog een woord.
Ik help haar daarmee. Probeer dan zeg maar een beetje te raden wat ze bedoeld, soms komen we eruit en soms ook niet. Soms wordt ze boos en soms lacht ze erom.
Het is natuurlijk verschrikkelijk om je moeder zo te moeten zien vissen naar woorden. Daarom probeer ik haar te helpen, als ze dan boos wordt hou ik ermee op. Vind ze het fijn dat ik help dan is dat een goeie.

Groetjes,

Ashley