Omgaan met dementie

Voor vragen, tips, advies en ervaringen over het omgaan met dementie

Omgaan met dementie

Berichtdoor adamlevine » 24 December 2018

Ik lees hier al een tijdje mee maar heb nog nooit zelf een topic geopend. Toch zit ik nu met iets wat ik met jullie wil delen en hoop op reacties van mensen die in een soortgelijke situatie zitten of hebben gezeten.

Mijn moeder heeft de ziekte van Alzheimer en hierdoor is zij erg veranderd. Van een lieve, zachtaardige moeder verandert zij steeds meer in een boze, bittere en bij vlagen zelfs gemene vrouw.



Ik doe dagelijks mijn uiterste best om er voor haar te zijn, om alles voor haar te doen en het haar naar de zin te maken en als zij een goede periode heeft wordt dat ook zeker gewaardeerd maar helaas komen de momenten dat ik het volgens haar allemaal verkeerd doe steeds vaker voor.



Op de dagen dat de Alzheimer toeslaat er is maar weinig dat ik goed kan doen en het is een aantal keer voorgekomen dat ik vanuit het niets vreselijk werd uitgescholden en dat er erg kwetsende dingen werden gezegd. Ik heb een keer geprobeerd op een goed moment haar voorzichtig te zeggen dat ze met best wel pijn had gedaan met bepaalde uitspraken maar zij kon zich er niets meer van herinneren en het had niet veel gescheeld of we hadden er ruzie om gekregen.



Ik weet dat mijn moeder hier niets aan kan doen en ik zal het haar nooit kwalijk nemen maar het doet wel pijn om steeds vaker te moeten horen dat je het allemaal niet goed doet.



Zijn er hier mensen met een dementerende ouder met soortgelijk gedrag, hoe gaan jullie hiermee om?
adamlevine
 
Berichten:
1

Berichtdoor josha » 25 December 2018

Dag Adamlevine

Best heftig om dit mee te moeten maken maar als je het forum leest , zie je dat dit soort gedrag heel vaak voorkomt. Zoals jezelf al zegt je moeder kan er niets aan doen door haar ziekte.... maar om met haar woede en boosheid om te kunnen gaan, vraagt van jou een andere instelling.
Zie dat het haar onmacht en verwarring is die haar tot dit soort gedrag aanzet.Juist omdat jij zo dicht bij haar staat, uit ze deze naar jou toe... Jij bent haar nog vertrouwd en mag ze zich laten gaan... ze weet dat haar boosheid geen gevolgen heeft en dat ze jou vreselijk pijn doet ontgaat haar.

Ik heb het ook vaak meegemaakt bij mijn moeder. zeer kwetsende opmerkingen kreeg ik naar mijn hoofd geslingerd.. ik had nooit geboren mogen worden, ze had geen kinderen willen hebben.. enz.... pffff.. misschien kwam haar frustratie`s van lang geleden er nu uit... wie zal het zeggen...
Het was alleen maar omdat ze zelf zoveel pijn had , dat ze de ander ook pijn wou doen. denk ik nu. Feitelijk is het hele dementie-proces voor de mantelzorger, een keiharde les om verder te groeien als mens..

Je weet als een onbekende jou ineens erg kwetst met woorden dat degene niet lekker in zijn/ haar vel zit.... iemand in harmonie en vrede doet dit niet op deze manier. Maar nu je moeder dit gedrag soms heeft, neem je het erg persoonlijk op! Logisch want zo direct was ze nooit.. dat je erg schrikt is normaal maar probeer het te zien als uitlaatklep voor je moeder... niets persoonlijks naar jou toe.
Haar hersenen raken aangetast, deze veroorzaken dit.
Wordt het je echt te gortig, zeg dat rustig en ga weg. Je hoeft niet lijdzaam alles te pikken. ook jij hebt je grenzen. En misschien komt je moeder wel tot rust als je [even] weg bent./ gaat.

Ik zelf heb dit ook wel eens gedaan bij haar scheldpartijen naar mij toe.. het is doodeng om haar dan alleen te laten maar op dat moment kun je als de bekende rode lap werken......

Je vertelt niets over andere familie die jou kunnen bijstaan.. zijn buren ingelicht over de ziekte van je moeder...ik had een buurvrouw van moeders ,die mij kon bellen als er iets vreemds aan de hand was of als ze er vandoor ging...

Maar het bleef doodeng om haar daar zo alleen te moeten laten in haar huisje met haar boosheid en woede.

Enne... je kunt echt nooit meer op iets terug komen omdat ze het echt is vergeten vermoedelijk. Je zult echt daar zelf je weg in moeten vinden, hoe moeilijk dit ook is... je verliest je moeder die je had, stukje bij beetje, misschien is deze boze kant maar tijdelijk en komt met het vorderen van deze rotziekte, haar andere lieve zachte kant weer meer naar voren..... zoals bij mijn moeder het geval is. Ze kan me ook niet meer zo kwetsen met haar woorden omdat ze al jaren niet meer kan praten.....hoe ironisch.... als ik mocht kiezen koos ik toch voor de vroegere moeder die zich nog kon uiten! Hoe moeilijk die boze buien ook waren in het verleden


Heel veel sterkte
Josha
josha
 
Berichten:
410
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie




cron