Mantelzorg als vanzelfsprekende verplichting?

Voor vragen, tips, advies en ervaringen over het omgaan met dementie

Mantelzorg als vanzelfsprekende verplichting?

Berichtdoor CarineG » 24 Mei 2019

We hebben net te horen gekregen dat mijn moeder dementeert. Dat was geen verrassing, maar nu ik me er hier op de site in verdiep, krijg ik het gevoel dat er als vanzelfsprekend vanuit wordt gegaan dat ik ga mantelzorgen. Dat kan helemaal niet. Ten eerste woon ik onpraktisch ver weg. Ten tweede moet ik fulltime werken om mijn hoofd als alleenstaande zzp’er boven water te houden. En ten derde heb ik zelf een flinke jas uitgedaan na ernstige ziekte. Als ik dan de tips lees hoe ik ‘ook nog leuke dingen voor mezelf moet blijven doen’ breekt het zweet me uit en de paniek ook. Alsof ik mijn toch al niet rimpelloze bestaan nu plots on hold moet zetten om voor mijn moeder te gaan zorgen, voor onbepaalde tijd. Begrijp me goed: ik wil haar zeker niet aan haar lot overlaten, we hebben dagelijks contact en ik ben overal bij betrokken, maar dagelijks voor haar zorgen kan gewoon niet. Hoe doen anderen dat?
CarineG
 
Berichten:
6
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor onderzoeker30 (vrijwilliger) » 25 Mei 2019

Dag Carine,

Heel begrijpelijk dat dit je erg overvalt. Dementie raakt net zozeer familieleden en naasten. Als zzp-er heb je geen vangnet en aangezien je moeder op afstand woont kan ik me voorstellen dat het voor heel veel vraagtekens zorgt. Er bestaan geen vanzelfsprekende verplichtingen als mantelzorger, wat de één vanzelfsprekend vindt, geldt niet voor de ander. Niemand kan in jouw thuissituatie kijken of beoordelen wat haalbaar of mogelijk is.
Geef het even tijd om in te zinken en ga dan eens met je familieleden om de tafel zitten om te kijken wat er praktisch gezien geregeld moet worden. Bijgaand wat tips voor een familiegesprek:
https://dementie.nl/impact-partner/fami ... r-diagnose

Samen kun je ook praktische situaties opvangen en een bezoekrooster aanleggen.
Er zijn verschillende manieren waarop familieleden reageren, maar geef iedereen de tijd en ruimte om aan de situatie te wennen en blijf met elkaar in gesprek. Leg ook uit dat het in jouw geval buigen of barsten is als zzp-er, zodat anderen hier ook begrip voor krijgen.
Naast het regelen van praktische zaken, krijg je te maken met veel emoties en ook die verwerkt iedereen op zijn eigen manier.
Het is heel gemakkelijk om iemand voor te kauwen wat 'ie kan doen als mantelzorger, maar ook dit moet groeien.
Het kan helpen om wat meer over de ziekte te weten - Alzheimer Nederland - heeft gratis brochures over verschillende onderwerpen: https://www.alzheimer-nederland.nl/informatie-brochure
Of bezoek eens een Alzheimer Café: https://dementie.nl/nieuws/activiteiten ... -cafes-mei

Focus op je eigen situatie en relatie met je moeder, kijk wat haalbaar is.

Heel veel sterkte, hartelijke groet.
onderzoeker30 (vrijwilliger)
 
Berichten:
1064

Berichtdoor josha » 25 Mei 2019

Dag Carine

Heel begrijpelijk jouw reactie hoor op de diagnose dementie van je moeder. En het is zeker geen plicht om dagelijks te moeten zorgen voor je moeder. Je kijkt gewoon wat haalbaar is voor jou en je bent zelf verantwoordelijk om je eigen grenzen te bewaken.
Er is niemand die zegt hoe jij dat doen moet[ mantelzorgen] Vermoedelijk zit dat verantwoordelijke stemmetje zelf diep in jou?

Hoe anderen dat doen? Ik denk dat het forum vol staat met verhalen uit de praktijk... maar het gaat erom wat JIJ aan kan en kunt doen .Zie je, dementie maakt veel gevoelens los zowel bij de zieke als de naasten. En ieder gaat daar weer persoonlijk totaal anders mee om. Ook jij vindt daar je weg wel in.

Is er al een casemanager ? Deze kan je veel uit handen nemen en weet de juiste weg om te handelen... [ als het een goede is ] Je bent er altijd bij betrokken omdat jij vermoedelijk de contactpersoon bent voor je moeder en de vinger aan de pols moet houden of je moeder de juiste zorg krijgt.

Ik denk dat accepteren dat deze ziekte op jullie`s pad komt ook al wat rust kan geven. Vertrouw op je intiutie en probeer kalm te blijven. Je ziet vanzelf wel hoe het loopt en waar jouw steun/ handelen nodig is

Onderzoeker geeft je al veel adviezen, hoe meer je over de ziekte weet, hoe beter kun je er mee om gaan.

Veel sterkte, rust en wijsheid!

Josha
josha
 
Berichten:
455
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor CarineG » 26 Mei 2019

Dank jullie wel voor de reacties. Ik ben echt een beetje in de war over wat ons te wachten staat. De gedachte dat mijn moeder moederziel alleen ongelukkig zit te zijn met haar diagnose en dat ik deze zondag gebruik om werk in te halen dat vorige week is blijven zitten, maakt dat ik me heel schuldig voel. En het is net alsof het sinds donderdag al erger is geworden bij haar, of ze het besef van tijd ineens helemaal kwijt is.
CarineG
 
Berichten:
6
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor loek » 26 Mei 2019

Dag Carine ,
Mantelzorg als vanzelfsprekende verplichting, is de vraag. Het antwoord daarop weet je vast zelf ook wel. Niemand kan jou verplichten om wat dan ook toe doen aangaande de mantelzorg voor je moeder. Dat bepaal jezelf, en hangt van vele factoren af.
Je moeder echter, heeft er ook niet voor gekozen dat ze deze ziekte heeft gekregen. Het feit is er nu, en daar moeten jullie als familie mee om leren gaan. Er valt nog heel veel te regelen, er komt nog veel op je (jullie) af, en dat moet je zo goed mogelijk gaan organiseren voor je moeder. Daar gaat tijd, aandacht, liefde, stress, verdriet, boosheid in zitten.
Probeer een steun en toeverlaat voor haar te zijn, ze heeft je echt nodig nu. Doe wat je kan, en vindt er samen een weg in.
Vergeet ook vooral niet nog te genieten van wat nu nog mogelijk is. Ga lekker samen koffie drinken of in de zon zitten of doe iets wat zij prettig vindt. Laat haar voelen "dat ze er niet alleen voor staat". De case manager (via de huisarts!) kan jullie helpen.
Sterkte,
Loek (mijn moeder heeft al 5 jaar alzheimer en woont in klein schalig VP tehuis vlakbij mij in de buurt).
loek
 
Berichten:
348
Geboortejaar:
1960
Geslacht:
Vrouw

Berichtdoor josha » 26 Mei 2019

Dag Carine

Ja heel herkenbaar, je schuldgevoel.....maar is er niemand die het een beetje kan opvangen in haar omgeving? Sta jij er dan alleen voor? Misschien een buurvrouw die af en toe naar haar toe kan komen en kijken hoe het gaat?
Het is natuurlijk niet zo dat nu de diagnose er is, het ineens razend snel met de ziekte gaat......Het zal zijn tijd moeten hebben om te verwerken en daarna zien wat er gebeuren moet.

Mijn moeder heeft 18 jaar in een verpleeghuis gewoond met haar dementie. In het begin van deze periode, als het warm weer was probeerde ik er altijd heen te gaan om haar mee naar buiten te nemen omdat ik wist dat personeel daar niet altijd tijd voor vrij maakte.
Maar dan kwam ik bij haar, vond zij het veel te koud om naar buiten te gaan..... ik blijf lekker binnen, zei ze dan....pffff ....nou daar zat ik dan met mijn schuldgevoel, wat totaal niet nodig was geweest.....

Schuldgevoel is feitelijk totaal overbodig, niemand heeft daar wat aan... je moeder niet, jezelf niet want je gaat jezelf steeds dieper de put in denken...terwijl je nu sterker moet zijn dan je moeder.

Josha
josha
 
Berichten:
455
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie




cron