Jong dementerenden

Alles wat dementie op jonge leeftijd betreft

Re: Jong dementerenden

Berichtdoor Jaco » 05 Juli 2017

Mijn man is nu ook aangemeld voor opname. Omdat ik hem alleen op 1 specifieke plek wil hebben is de wachttijd zeker 1 jaar. We gaan de komende tijd overbruggen met hulp van logeerweken eens in de 4 weken.
Ik heb een heel praktisch probleem. Mijn man gaat's nachts door het huis lopen. Omdat hij bang is om te vallen tilt hij zijn voeten niet op en daardoor schuift hij zijn hele voetzolen kapot, tot bloedens toe. Om dat te voorkomen plak ik ' s avonds zijn voetzolen af met tape en dat haal ik er 's ochtends weer af. Maar tegenwoordig is de tape halverwege de nacht losgeschoven. Is er iemand die dit probleem ook heeft en een oplossing heeft?
De enige oplossing die ik tot nu toe gekregen heb, is het verhogen van de medicatie. Maar als ik dat doe, wordt hij overdag nog slaperiger.
Ik hoop dat iemand een tip heeft, want ik ben redelijk wanhopig.
Groet
jaco
Jaco
 
Berichten:
52
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner

Berichtdoor josha » 05 Juli 2017

Dag Jaco

Het eerste wat bij mij naar boven komt bij je vraag is..... waarom doe je hem geen sokken of sloffen aan, voor hij gaat slapen, het liefst iets met een hak, zodat het niet kan verschuiven tijdens het lopen.

Lieve groet

Josha
josha
 
Berichten:
294
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon) zoon of dochter

Berichtdoor madeleine » 05 Juli 2017

Je hebt vast vanalles al geprobeerd.
Waterschoenen?
Antislipsokken. De echte dan he
Met schoenen aan in bed
Hij loopt overdag toch ook met iets aan zijn voeten?

M
madeleine
 
Berichten:
172
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner

Berichtdoor Jaco » 05 Juli 2017

Dank jullie wel voor jullie reacties. Sokken aan deed ik wel in de winter, maar toen werd het zo warm. Ik ga op zoek naar antislipsokken.
Jaco
 
Berichten:
52
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner

Berichtdoor frans 50 » 13 Juli 2017

Even korte update betreft verpleeghuis.

Naarmate de eerste afspraak volgde werden de gesprekken wat "moeilijker" en "emotioneler".
ondertussen hebben we de eerste verpleeghuis bezoek achter de rug. En staat er nog één te gaan.
De andere die we ook in onze planning hadden staan vielen al af door de verschillen die we al meteen in hun telefonisch en website contact.

Toen renate steeds mijn leeftijd moest noemen, dan hoor je de verbazing aan de aan der kant van de telefoon. En besef je even weer dat het nog zo weinig vaak voorkomt. Ook het plannen voor welke verzorging en in welke afdeling gaat wat meer tijd kosten.

Ik merk en ondervind dat het voor renate heel moeilijk is het te "moeten" accepteren om een deel van de zorg los te moeten laten. Daarbij hebben we diverse discussies gehad, veel tranen, het leek soms of we elkaar niet wilden begrijpen. Maar uiteindelijk met geduld veel liefde en begrip en compromis te sluiten komen we steeds dichter bij elkaar.

Eind deze maand nemen we het besluit welke instelling het word.
Als ik zo even terug kijk wat de impact doet bij de partner, en of de kinderen - familie en betrokken mensen om ons heen dat raakt je. Ondanks dat je weet dat het goed is.

ik wil afsluiten met een gedachte / overweging.
Een sterke vrouw - man kan zelfs ondanks je eigen verdriet en struggles met tranen in je ogen zeggen
"ja hoor het gaat goed ! "

word vervolgd.
frans 50
 
Berichten:
418
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Ik heb dementie

Berichtdoor frans 50 » 18 Juli 2017

Onze vakantie is weer voorbij,

Vandaag ben ik ook weer gestart met de dagelijkse activiteiten op de dagbehandeling. Eigenlijk viel ik gewoon weer in het dagprogramma mee en leek het net of ik niet weg was geweest.

Ik kwam niet zo lang geleden een item over alzheimer tegen het betreft het volgende verhaal:

Bij de ziekte van alzheimer verwacht je of je denkt dat overkomt mij niet. Misschien op latere leeftijd omdat het risico groter is. De meeste mensen verwachten in deze tijd zelfs al dicht rond de 80 -> 100 jaar te kunnen worden. Als de alzheimer dan actief of zichtbaar is geworden is dat nog te accepteren.

Ik zie en hoor vele persoonlijke dementie-verhalen op de dagbehandeling, maar ook in mijn naaste omgeving. Ieder heeft zijn eigen individueel verhaal, in combinatie met verdriet. Ook het waarom ik gevoel, en de daarbij behorende boosheid en belevenis.

De Alzheimer specialisten en Medici voorspellen dat er binnen 5 jaar grote resultaten zijn te behalen op het terugbrengen van de ziekte, maar ook op betere en nieuwe medicatie middelen.

Belangrijk onderdeel voor de patiënt is hoe je in het proces staat. Depressief of boos blijft, of opgewekt en een positief vertrouwen blijft houden op de juiste zorg en dat er ooit het juiste en passend medicijn er zal komen.

Je moet er wel in geloven en het ook willen zien, Alzheimer geeft ook perspectief en liefde maar dat staat en begint met het te "accepteren..."

Ondertussen lopen er al 77 klinische nieuwe behandelingen voor de ziekte van Alzheimer.

Ik ben geen onderzoeker, geen arts, geen dokter, maar ik besef heel goed dat door alle lopende onderzoeken de oplossing steeds dichterbij zal komen.

Persoonlijk voel ik me dan ook verantwoordelijk om me daar voor in te zetten.
Mede door het verhaal wat onlangs op internet verscheen door Brian een Alzheimer patiënt en Samantha een Alzheimer onderzoeker.

Voor degene die mij persoonlijk kennen qua uiterlijk lijk ik ook toevallig nog eens op Brian. zie hieronder het YouTube filmpje.

hierbij de link voor het verhaal: -> https://youtu.be/oB96A00QZ74
frans 50
 
Berichten:
418
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Ik heb dementie

Berichtdoor frans 50 » 08 Augustus 2017

Onduidelijk... Wie ?... Ik...

Nee toch, althans zo beleefde ik het nog niet. Eigenwijs, ja... soms dat wel. Tot het tegen deel is bewezen. Als tegenprestatie, past dan wel bij mij om het dan het ook toe te geven met een brede glimlach... in combinatie met de uitleg en of oorzaak.

Het verplicht me dus ook te melden dat ik mij vaker moet excuseren dan voorheen, mijn smile - lachspieren zijn in goede vorm.

Ondertussen zou ik een mooi en goed betaald boek kunnen schrijven, over de vele momenten dat ik niet meer goed word begrepen, of andersom. Persoonlijk denk ik dat de tegenpartij dus niet goed luistert, eigenwijs is, en ... zo zijn er nog vele andere onprettige tegen argumentaties over de manier waarop andere denken te moeten communiceren tegen over of met de dementerend persoon in kwestie.

Maar de eerlijkheid gebied mij ook te vermelden, dat ik uit eigen onderzoek heb ontdekt: dat ik door mijn eigenwijsheid en standvastigheid net zo vaak, of zelfs iets... vaker de zwakke schakel ben die onduidelijk is.

Die conclusie ontdekte ik tijdens onze zoektocht naar een nieuwe locatie, dagbehandeling in combinatie verpleeghuis, dichter bij huis. Ik had me al goed georiënteerd en bij het eerste bezoek viel alles op de juiste plek bij elkaar, dus ik was er meteen klaar mee.

Dat word mij laatste "thuis" zo voelde het direct: Eerst dagbehandeling - opvang en meer dagen. Naarmate de achteruitgang vorder of te slecht word dan automatische doorstroming in het verpleeghuis zelf. Dan is alles geregeld en is die zorg helemaal afgedekt. Ik voelde me welkom.

We hoeven ons ook geen zorgen meer maken over de overplaatsing. Want tegen de tijd als ik helemaal "koekoek" bent geworden, is het al moeilijk genoeg om dan nog eens te bedenken of af te vragen hoe zou frans het liefst gewild willen hebben.

Maar goed het sprookje is nog niet voorbij, want er is nog een andere wereld de afhandeling en overschrijvingen van zorg indicaties en wachttijden. Ook de discussie na het bekendmaken van mijn besluit, op de staande locatie dagbehandeling zorgde voor wat onrust. Zoals dat ik zelf niet in staat of competent zou zijn om over die stap nog zelf te kunnen oordelen, heeft bij mij veel Boosheid en onbegrip opgeleverd op de bestaande locatie. langzaam verdwijnt die boosheid.

Achteraf begrijp ik mijn onvermogen en achteruitgang deels in het besluit. Ook het verdriet van renate en mijn kinderen en familie daarin, en de verwerking in deze vervolg stap. Want ik had die al gemaakt en besloten, zij waren nog niet zo ver.

De keuze en procedure hebben we daarna ook bijgesteld in samenwerking met en ondersteuning van het sociaal team uit de gemeente Zeist, Dat is derde schakel voor de juiste balans, en zorgt uiteindelijk door bemiddeling en advies.

Ik blijf nog steeds wel achter mijn besluit en keuze staan, de manier of timing had anders gekund. waarom ... "besluit dat je het doet - en je hebt het moeilijkste gedaan.."

toegevoegd: https://youtu.be/ILyIEA2LrHk
frans 50
 
Berichten:
418
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Ik heb dementie

Berichtdoor frans 50 » 15 September 2017

Wereld alzheimer dag 2017,

Donderdag 21 september - Wereld alzheimer dag 2017, voor mij persoonlijk toch een moment om daar even aandacht aan te geven.

Wereldwijd vorderen de resultaten stap voor stap, het is dan ook goed om weer even te weten of te lezen wat de toekomst verwachtingen zijn.

Alzheimer Nederland organiseert in de maand oktober een tv programma, wij hebben het voorrecht gekregen om daar een klein stukje aan mee te mogen en kunnen werken.

Tijdens de voorbereiding en het opnemen een stukje programma probeerde we beeld te geven van uit onze belevenis en de impact ervan.

Er is al enorm veel meer bekend over de ziekte van Alzheimer, maar de impact persoonlijk van de partner en familie vrienden en of andere stille mensen om je heen is vaak niks of weinig over te lezen.

Maar toch wil ik ook proberen dat zelfde gevoel alvast over te brengen voor aankomende donderdag omtrent 21 september via een lied van Jan Smit.

"het mooiste van herinneringen is..., dat niemand ze van je af kunt pakken"

klik op de volgende link: https://youtu.be/MiBWXmPHyYQ
frans 50
 
Berichten:
418
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Ik heb dementie

Berichtdoor frans 50 » 15 September 2017

Wereld alzheimer dag 2017,

Donderdag 21 september - Wereld alzheimer dag 2017, voor mij persoonlijk toch een moment om daar even aandacht aan te geven.

Wereldwijd vorderen de resultaten stap voor stap, het is dan ook goed om weer even te weten of te lezen wat de toekomst verwachtingen zijn.

Alzheimer Nederland organiseert in de maand oktober een tv programma, wij hebben het voorrecht gekregen om daar een klein stukje aan mee te mogen en kunnen werken.

Tijdens de voorbereiding en het opnemen een stukje programma probeerde we beeld te geven van uit onze belevenis en de impact ervan.

Er is al enorm veel meer bekend over de ziekte van Alzheimer, maar de impact persoonlijk van de partner en familie vrienden en of andere stille mensen om je heen is vaak niks of weinig over te lezen.

Maar toch wil ik ook proberen dat zelfde gevoel alvast over te brengen voor aankomende donderdag omtrent 21 september via een lied van Jan Smit.

"het mooiste van herinneringen is..., dat niemand ze van je af kunt pakken"

klik op de volgende link: https://youtu.be/MiBWXmPHyYQ
frans 50
 
Berichten:
418
Geboortejaar:
1964
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Ik heb dementie

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 15 September 2017

Dag Frans,

Ik weet dat je op zoek was naar een verpleeghuis en ik ben zo nieuwsgierig of dat je gelukt is.
Is er al een datum geprikt dat je daar heen gaat?
Ik zal je gaan missen, de dagen dat je in de dagopvang van het verpleeghuis van mijn vrouw was.
Gelukkig ben je nog actief hier op het Forum.
Het gaat je goed .
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1817
Geslacht:
Man




cron