Mijn 54-jarige man heeft Alzheimer. Wat nu?

Alles wat dementie op jonge leeftijd betreft

Re: Mijn 54-jarige man heeft Alzheimer. Wat nu?

Berichtdoor Jaco » 10 Juni 2017

Hallo Leo.
Ja, Alzheimer kent vele gezichten. De ziekte heeft bij jongdementerenden (om er nog maar een algemene term in te gooien) een andere verschijningsvorm met een hele eigen problematiek.
Het is de kunst om uit te vinden wat het beste werkt voor jouw zieke partner.
Liefs
Jaco
Jaco
 
Berichten:
52
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner

Berichtdoor Arena » 09 Augustus 2017

Hallo Jaco,

Voor mijn man is nu indicatie aangevraagd voor 5 dagen dagehandeling/besteding. Je schreef laatst dat jouw man dezelfde vorm heeft. Ik vraag mij af of het bij jouw man ook moeilijk is om activiteiten te verzinnen die hij nog,kan? Als mijn man thuis is dan zit hij alleen op de bank te slapen of tv/radio te luisteren of loopt onrustig heen en weer. Op de dagbesteding is hij in ieder geval onder de mensen en wandelt hij in de ochtend. Ik vind het heel moeilijk om hem thuis bezig te houden.

Hoop dat het niet te veel gedoe geeft als hij straks vijf dagen moet gaan want hij vindt het van te voren niets maar komt toch altijd opgewekter thuis dan dat als hij de hele dag thuis heeft gezeten.

Gaat jouw man nu vier dagen naar de dagbehandeling? En werk jij ook nog? Vraag mij af hoe anderen dat allemaal regelen omdat de dagbehandeling maar tot drie uur is en hij om vijf over drie alweer thuis is.
Groet Arena
Arena
 
Berichten:
26
Geboortejaar:
1959
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon) zoon of dochter

Berichtdoor Jaco » 09 Augustus 2017

Hallo Arena,

Mijn man ging 4 dagen per week naar de dagbehandeling voor jongdementerenden. Hij werd tussen 8 en 9 uur opgehaald en was tussen 16 en 16.30 uur weer thuis. Dat verschilde per dag een beetje.

Mijn man wil niet veel doen. De leiding van de groep heeft hem van alles aangeboden maar hij wilde eigenlijk alleen meedoen met de fysio (lichamelijke oefeningen doen) en op de hometrainerfiets. Het liefst zit hij een beetje en helpt wat met tafel dekken/afruimen en andere huishoudelijke klusjes.

Ik vond het heel fijn dat hij daar was, want dan is hij niet alleen en heeft toch wat afleiding. Hij kan ook niet meer alleen thuis zijn. Ik vond het ook erg moeilijk dat hij thuis niets doet en dat hij het liefste heeft dat ik binnen zichtsafstand ben. Daarom was de dagbehandeling voor mij noodzakelijk.

Ik werk nog 18 uur per week, verdeeld over 3 dagen. Ben wel minder gaan werken want 32 uur hield ik niet vol.

Mijn man is van zaterdag op zondagnacht gevallen en heeft zijn heup gebroken. Hij ligt nu in het ziekenhuis (gelukkig op de afdeling geriatrie) en is al geopereerd. Het ziekenhuis zoekt nu een plek voor hem waar hij kan revalideren.

In juni had ik al besloten om mijn man voor permanente opname op een wachtlijst te plaatsen in een woonvorm voor jongdementerenden. Om de wachttijd te overbruggen en mij te ondersteunen zou hij elke 4 weken daar een paar nachten gaan logeren. We gingen/gaan van incident naar incident en ik kan hem niet meer alleen verzorgen. Door zijn val afgelopen weekend wordt de opname nu in een stroomversnelling geplaatst. Na de revalidatie zal hij niet meer thuis komen.

Ik vind het allemaal verschrikkelijk en toch voel ik me nu ook opgelucht dat de zorg van mijn schouders is afgenomen. Het is een verschrikkelijke ziekte die onze mannen en ons treft.

Heel veel sterkte en liefs,
Jaco
Jaco
 
Berichten:
52
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner

Berichtdoor Arena » 09 Augustus 2017

Hallo Jaco,

Dit is wel in eenstroomversnelling gegaan bij jouw man. Ik vraag mij altijd af wanneer neem je de beslissing dat het thuis niet meer gaat. Op de een of andere manier hoop ik dat de beslissing mij uit handen wordt genomen t.z.t. En ik die niet zelf hoef te nemen. Maar nu ik hoor van jouw man zal dat ook een heel dubbel gevoel zijn. Heup gebroken en niet meer thuis komen is niet iets wat je iemand toewenst. Soms denk ik wat zeur ik nu. Hij doet geen hele gekke dingen maar juist het feit dat hij niets meer doet en vaak alleen maar slaapt op de bank of rusteloos ronddrentelt maakt dat ik zo geirriteerd ben en moe word. En dat ik vaak niet begrijp wat hij wil zeggen. En dat je niet meer gewoon weg kunt gaan als je dat wilt. Herkent iemand dit? En dan kunnen er nog zoveel mensen zijn die zeggen dat ze je begrijpen toch zit ik met een enorm schuldgevoel alleen al omdat ik dit allemaal denk.

Jaco sterkte met alles,

Groet Arena
Arena
 
Berichten:
26
Geboortejaar:
1959
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon) zoon of dochter

Berichtdoor Jaco » 09 Augustus 2017

Hoi Arena,
Ik herken mijn situatie heel erg in jouw situatie. Als je wilt zouden we wel eens kunnen bellen?
Ik weet niet goed hoe we rechtstreeks met elkaar in contact kunnen kimen, maar Rob kan dat misschien wel regelen?

Ik heb veel steun gehad van de ondersteuningsgroep die regelmatig georganiseerd wordt door de stichting die de dagbehandeling aan mijn man geeft. Dan komen de partners van de jongdementerenden een aantal keren bij elkaar onder leiding van de psycholoog van de instelling. Dat geeft heel veel steun, herkenning, erkenning en inzicht.

Heel veel sterkte,
Liefs
Jaco
Jaco
 
Berichten:
52
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner

Berichtdoor Arena » 10 Augustus 2017

Hallo Jaco,

Ik zit ook in de gespreksgroep van lotgenoten met dementie van jonge personen. Inderdaad heb ik daar wel veel aan alleen is iedere situatie weer anders. Ook kom je niet vaak iemand anders tegen met dezelfde vorm van alzheimer. Alhoewel uiteindelijk je tegen veel dezelfde dingen aanloopt.
Ik kan je volgens mij een privéberichtje sturen met mijn telefoonnummer en e-mailadres. Misschien kunnen we van te voren dan afspreken wat een goed moment is om te bellen.
Groet Arena
Arena
 
Berichten:
26
Geboortejaar:
1959
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon) zoon of dochter

Berichtdoor Jaco » 10 Augustus 2017

Hoi Arena.
Prima, we mailen!
Hartelijke groet
Jaco
Jaco
 
Berichten:
52
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner

Berichtdoor Drie Koningen » 20 Augustus 2017

Werk is heel belangrijk. Je kan als nodig een PGB van wmo aanvragen als je de hele dag werkt. Dan kan je hulp voor je man zoeken die betaald is.
Drie Koningen
 
Berichten:
1
Geboortejaar:
1957
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner

Berichtdoor Arena » 27 Augustus 2017

Vanaf deze week gaat mijn man 5 dagen naar de dagbehandeling/besteding. Ik hoop zo dat het goed gaat. Het geeft mij de twee dagen dat ik niet werk wat rust en tijd om iets voor mijzelf te doen. Weer een stap verder of terug, hoe je het maar bekijkt. Hij heeft met de casemanager er over gesproken en er wel zelf mee ingestemd maar ik ben bang dat hij overmorgen al vraagt waarom hij weer moet :cry:. Maar het is beter want ik ben zo moe. Toch blijft het schuldgevoel en medelijden. Herkennen jullie dat ook?
Groet Arena
Arena
 
Berichten:
26
Geboortejaar:
1959
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon) zoon of dochter

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 27 Augustus 2017

Dag Arena,

Dit is een moment van keuzes maken.
Probeer eens om de situatie niet uit jouw optiek te bekijken.
Hij weet even later niet meer wat hij heeft besloten.
Derhalve beseft hij niet hoe de situatie in elkaar steekt.
Dus laat het schuldgevoel varen en het medelijden, tsja dat begrijp ik, maar heeft hij dat gevoel nog. Ik denk het niet.
Je moet nu beseffen dat het ook belangrijk is dat jij de kar nog trekt.
Bedenk dat jij inmiddels bepaalt wat je nog kan zodat jij in de komende periode er nog steeds voor hem bent.
Het is niet anders.
Sterkte.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1875
Geslacht:
Man




cron