Mijn 54-jarige man heeft Alzheimer. Wat nu?

Alles wat dementie op jonge leeftijd betreft

Re: Mijn 54-jarige man heeft Alzheimer. Wat nu?

Berichtdoor jostrol » 15 Februari 2015

Ja, dingen die zoek raken- opgeborgen op een plek die hijzelf niet meer weet, geluk dat jij de fietssleutels teruggevonden hebt.
In paniek raken heeft ook te maken met controleverlies.Hij wilde de sleutels tenslotte niet kwijt zijn.
Steeds inleveren en zeker het besef hebben dat dit hem overkomt maakt dit zo moeilijk en geeft vele emoties, verdriet/wanhoop/boosheid te zien.

Ik heb het snoertje van de navigatie om op pc de nieuwe kaarten te uploaden nooit meer teruggevonden. Een nieuwe besteld na 3 dagen zoeken.

Goed plan van je om duidelijke taken op te schrijven, geeft een doel en het is prettig om ook een taak af te krijgen.
Soms helpt het om die taak in kleinere taken te verdelen.
bv zij tuin voor of 1 fiets schoonmaken met...
helpt ook om spullen die nodig zijn voor die taak klaar te leggen- ivm zoeken- niet kunnen vinden en daar gefrustreerd over raken.

Autorijden- bij ons heeft een 1/2 jaar nadat de neuroloog mijn man had verwezen naar de neuropsycholoog mijn man gevraagd om de zowel de auto als de motor te laten staan. Was veiliger- voor hem en de omgeving ivm concentratieverlies. Dit heeft mijn man toen als zeer verdrietig ervaren- hij kon toch goed rijden? Maar hij deed het gelukkig niet meer, heeft gelijk na een week het besluit genomen dat de motor ook uit de schuur weg moest. Hij wilde hem niet zien staan en er niet op mogen rijden.
Geen motorrijden is als het zo te sprake komt nog steeds een groot verdriet.

Bankzaken: ook zo iets eigens, je wilt daar zelf de controle over hebben. Eerst hebben we dit nog even samen gedaan. (3 maanden) Daarna ging het zelf pinnen en pinnen in de winkel niet goed meer, cijfers door elkaar halen- hardop zeggen, dit kon echt niet meer zelfstandig.
paar maanden steeds ervoor gezorgd dat er voldoende geld in portemonnee zat, daarna belandde zijn pas in mijn tas, samen afhalen en binnen no time vroeg hij niet meer om zijn pas. Mijn man komt niet meer in winkels/ gaat niet meer alleen naar toe-kan dit ook niet meer zelfstandig.
daardoor is dit bij mij weer makkelijker vanzelf opgelost.
jostrol
 
Berichten:
619
Geboortejaar:
1952
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Niet (direct) betrokken

Berichtdoor Christiana » 17 Februari 2015

Dat zijn behoorlijke klappen voor je man geweest, niet meer kunnen werken, zelfs niet voor een paar uur, niet meer autorijden (hadden mijn (schoon) vader heel veel moeite mee, hun waren al met pensioen dat scheelt, en je man is nog zo jong. En voor jou verdrietig op je werk zitten en je zorgen maken om je man, en zorgen maken over de toekomst.

Mijn ervaringen met de huisartsen helaas slecht, toen ik aangaf dat er bij mijn schoonvader meer aan de hand was (ziekenhuis opname gehad en het ziekenhuis liet hem met een dilerium naar huis gaan, hij liep weg, trok zijn infusen eruit en dacht dat hij op een boerderij zat.
Werd onze huisarts (schoonouders en mijn gezin hebben zelfde huisarts) boos op mij waar ik mij mee bemoeide, heb hem toen gezegd dat mijn schoonvader er heel vaak naast zat, s'nachts spookte en ik vermoedde dat hij dementeerde.. Hij boos naar mijn schoonmoeder gebeld, die gelijk zij dat zij het prettig vond dat ik actie ondernam en mij daarin steunde. Schoonvader mocht op spreekuur komen, en had van het standaard testje van de huisarts helaas maar 1 vraag goed, later bij de geriather diagnose vasculair dementie en scoorde 13 van de 30 punten.

Huisarts van mijn ouders, veel te laconiek, mijn moeder ging door haar rug kon niet meer op of neer (rugpatient), hij kwam aan huis, mijn zus kaartte aan dat wij wel wat hulp konden bieden maar wij problemen met mijn vader hadden (die moet kompleet aangestuurd worden kan bijna niets meer zelfstandig, oja zei hij?? (vader 84 jaar diagnose dementie al 3 jaar) hij ging er totaal niet op in en verliet het huis van mijn ouders, gelukkig heeft de casemanager kunnen regelen dat mijn vader twee weken kon logeren in het verpleeghuis..

Geen enkel huisbezoek, of extra aandacht een aparte gewaarwording..
Christiana
 
Berichten:
44
Geboortejaar:
1951
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor Leo (vrijwilliger) » 17 Februari 2015

wat een Kl...... die huisarts.
En.... het is helaas niet de enige.
Wat moet je in deze situatie.
Sterkte.
Leo
Leo (vrijwilliger)
 
Berichten:
1999
Geslacht:
Man

Berichtdoor ah45 » 18 Februari 2015

Christiana schreef:
> Dat zijn behoorlijke klappen voor je man geweest, niet meer kunnen werken,
> zelfs niet voor een paar uur, niet meer autorijden (hadden mijn (schoon)
> vader heel veel moeite mee, hun waren al met pensioen dat scheelt, en je
> man is nog zo jong. En voor jou verdrietig op je werk zitten en je zorgen
> maken om je man, en zorgen maken over de toekomst.
>
> Mijn ervaringen met de huisartsen helaas slecht, toen ik aangaf dat er bij
> mijn schoonvader meer aan de hand was (ziekenhuis opname gehad en het
> ziekenhuis liet hem met een dilerium naar huis gaan, hij liep weg, trok
> zijn infusen eruit en dacht dat hij op een boerderij zat.
> Werd onze huisarts (schoonouders en mijn gezin hebben zelfde huisarts) boos
> op mij waar ik mij mee bemoeide, heb hem toen gezegd dat mijn schoonvader
> er heel vaak naast zat, s'nachts spookte en ik vermoedde dat hij
> dementeerde.. Hij boos naar mijn schoonmoeder gebeld, die gelijk zij dat
> zij het prettig vond dat ik actie ondernam en mij daarin steunde.
> Schoonvader mocht op spreekuur komen, en had van het standaard testje van
> de huisarts helaas maar 1 vraag goed, later bij de geriather diagnose
> vasculair dementie en scoorde 13 van de 30 punten.
>
> Huisarts van mijn ouders, veel te laconiek, mijn moeder ging door haar rug
> kon niet meer op of neer (rugpatient), hij kwam aan huis, mijn zus kaartte
> aan dat wij wel wat hulp konden bieden maar wij problemen met mijn vader
> hadden (die moet kompleet aangestuurd worden kan bijna niets meer
> zelfstandig, oja zei hij?? (vader 84 jaar diagnose dementie al 3 jaar) hij
> ging er totaal niet op in en verliet het huis van mijn ouders, gelukkig
> heeft de casemanager kunnen regelen dat mijn vader twee weken kon logeren
> in het verpleeghuis..
>
> Geen enkel huisbezoek, of extra aandacht een aparte gewaarwording..
hoi Christiana,
dat passieve gedrag van de huisarts herken ik wel een beetje in mijn eigen situatie. Onze huisarts laat ook niks van zich horen en de keren dat ik bij haar op spreekuur geweest ben, werd ik steeds min of meer terechtgewezen dat er vast niks aan de hand was met mijn man. Want steeds als mijn man zelf naar de huisarts ging (niet vrijwillig, maar op aandringen van mij) zei hij maar steeds dat hij overspannen was en dacht een burnout te hebben. Terwijl ik vooraf de huisarts nog ingeseind had vooral door te vragen en aan heb gedrongen op een geheugentest. Pas toen ik een keer meeging met mijn man (die wilde mij er steeds niet bij hebben) ging ze overstag en werd er een test bij mijn man afgenomen. Waaruit bleek dat er verder onderzoek nodig was. Daarna heb ik weer een knieval bij de huisarts moeten doen om van haar gedaan te krijgen dat ze een zorgbegeleider/casemanager/zorgconsulent of hoe ze het ook mogen noemen, in wilde schakelen.
Nee, van onze huisarts heb ik geen hoge verwachtingen meer. Gelukkig zijn er in dit land ook andere artsen die zich wel betrokken voelen en zich inzetten voor hun patiënten. Begin maart hebben we een eerste kennismakingsgesprek met de zorgbegeleider. Eerlijk gezegd heb ik nog geen idee wat zo iemand voor ons kan gaan betekenen maar dat hoor ik dan wel. Mijn man vindt het allemaal maar onzin, dus ik heb gezegd dat ik zelf ook hulp nodig heb want dat ik het allemaal niet in mijn eentje af kan.
ah45
 
Berichten:
44
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor madeleine » 18 Februari 2015

Hai, gelukkig geen problemen met artsen. Wat jij screef over dat JIJ hulp nodig hebt....zo heb ik het gedaan met een thuiszorgbegeleidster. Ik werk 1 dag in de week 6 uur en dan vind ik het niet prettig dat hij de hele dag alleen is. De buurvrouw vangt de eerste paar uur op en dan om 10.30 komt zijn gezelschapsdame, zo noem ik haar.
Mijn man doet goed zijn best om haar beleefd bezig te houden.
Het gaat goed, alleen als ze ziek is moet ik wel weer een paar uur vrij nemen.
In de avond, als ik werk (3 uurtjes) is hij nog weleens alleen , omdat je niet 3x per week tussen 5 uur en 20.uur iemand ter beschikking hebt.
Kids doen ook keurig mee in de "oppas"

Tot nu toe nog te overzien.
Groet M
madeleine
 
Berichten:
172
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor ah45 » 10 Maart 2015

vorige week kennismakingsgesprek met zorgbegeleidster gehad. Gewoon thuis, mijn man was er ook bij. Ze is van onze leeftijd en ik vind het wel een aardig mens. Ze heeft uitgelegd wat er voor mogelijkheden zijn, maar zodra het woord 'dagbehandeling' viel, reageerde mijn man meteen fel dat hij niet opgesloten wil worden.
Dus ze moest uitleggen dat dat nog lang niet aan de orde is en dat er absoluut geen sprake is van 'opsluiten'. Verder worden er allerlei activiteiten georganiseerd waar hij aan deel zou kunnen nemen (1x in de maand zwemmen, naar een zorgboerderij, spelletjes enz) en dat hij zich geen zorgen moet maken dat hij dan tussen mensen zit die de leeftijd van zijn ouders hebben, maar dat er activiteiten speciaal voor jong dementerenden zijn en dat het juist fijn is om eens te praten met leeftijdgenoten in dezelfde situatie.
Ook stelde ze een logopediste voor, die tips kan geven om zijn woordenschat op peil te houden (hij kan af en toe niet op het juiste woord komen, laatst zei hij 'de wind schijnt'...)
We hebben afgesproken dat we het gesprek laten bezinken en samen de mogelijkheden bespreken. Maar ik kan maar niet het juiste moment vinden om het er met mijn man over te hebben. Vandaag sowieso niet, want de verwardheid is vandaag erger dan anders. Hij is heel druk, praat over van alles en nog wat, maar wat hij vertelt is geen van-begin-tot eind-verhaal, maar hij begint ergens halverwege en ik probeer de draad zo goed mogelijk op te pakken en belangstelling te tonen. Zijn wereldje is natuurlijk al kleiner geworden, want hij werkt niet meer en mag geen auto meer besturen. Hij is dus afhankelijk van mij of van anderen voor vervoer. Hij fietst wel veel nu en ik hoop dat ie dat nog lang kan blijven doen.
ah45
 
Berichten:
44
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor Arena » 07 April 2015

Beste ahendriks,

Ik heb je al een tijdje gemist op,het forum en vroeg mij af hoe het met jullie gaat? Bij ons is er niet veel veranderd. Soms gaat het best goed en vergeet ik het bijna (althans,kan ik het even van mij afzetten) tot je ineens weer door iets wat er mis gaat met je neus op de feiten wordt gedrukt. Is dat bij jou ook zo vraag ik mij af? Kan je man ook nog goed alleen thuisblijven en verveelt hij zich niet? Mijn man doet af en toe wat in huis en fietst nog vaak een uurtje overdag. Dat gaat tot nu toe nog goed.
Groet en in ik wens je in ieder geval het beste!
Arena
Arena
 
Berichten:
33
Geboortejaar:
1959
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor pietertje1952 » 12 April 2015

zie hoe wij het op 53 jarige leeftijd hebben aangepakt.

http://www.radboudalzheimercentrum.nl/o ... opulair%21
pietertje1952
 
Berichten:
4

Berichtdoor pietertje1952 » 12 April 2015

Laat door CIZ indiceren en vraag PGB aan
Bij dementie afhankelijk van de voortgang 24 uurs zorg. Dit geeft een budget tussen €20.000 en €60.000
Ook in de thuissituatie door partner mogelijk. Zo heb ik het ook geregeld en gaat uitstekend zonder materiele zorgen.
zie ook de handleiding om het dragelijker te maken en sterkte

http://www.radboudalzheimercentrum.nl/o ... opulair%21
pietertje1952
 
Berichten:
4

Berichtdoor ah45 » 13 April 2015

Arena schreef:
> Beste ahendriks,
>
> Ik heb je al een tijdje gemist op,het forum en vroeg mij af hoe het met
> jullie gaat? Bij ons is er niet veel veranderd. Soms gaat het best goed en
> vergeet ik het bijna (althans,kan ik het even van mij afzetten) tot je
> ineens weer door iets wat er mis gaat met je neus op de feiten wordt
> gedrukt. Is dat bij jou ook zo vraag ik mij af? Kan je man ook nog goed
> alleen thuisblijven en verveelt hij zich niet? Mijn man doet af en toe wat
> in huis en fietst nog vaak een uurtje overdag. Dat gaat tot nu toe nog
> goed.
> Groet en in ik wens je in ieder geval het beste!
> Arena
Goeiemorgen Arena,
Klopt, ben een tijdje afwezig geweest op dit forum. Zat er ff doorheen. En kon het niet opbrengen om e.e.a. van me af te schrijven op dit forum. Maar inmiddels gaat het weer beter met me. Mijn man wacht op een nieuwe oproep van de neuroloog voor PET-scan, want nog altijd kan de neuroloog niet met zekerheid zeggen welke vorm van dementie het is. En krijgt hij dus geen medicijnen. Mijn man heeft dagen dat hij zich heel vaak herhaalt, maar soms heeft ie dat zelf in de gaten (in het begin had ie dat totaal niet) en vraagt dan aan mij 'heb ik dat al eerder verteld aan je?'
Dat hij niet langer mag autorijden, vindt hij nog het allerergste. Wat ik erg vind is dat mensen in zijn omgeving soms zeggen dat ze dat niet begrijpen en dat hij best nog kan/mag autorijden. Dan wordt hij boos op mij want ik sta niet toe dat hij achter het stuur kruipt. Ik moet er niet aan denken dat hij iemand aanrijdt, dat zou ik mezelf nooit vergeven, bovendien heeft de neuroloog hem ook gezegd dat het niet langer verantwoord is dat hij nog autorijdt. Dus ik wou maar dat die mensen dat niet meer tegen hem zeggen. Want het is raar, maar dit soort uitspraken slaat hij dus WEL op.
ah45
 
Berichten:
44
Geboortejaar:
1958
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie




cron