Pagina 1 van 1

Mijn man (56 jaar) opgenomen met IBS

BerichtGeplaatst: 11 September 2018
door Carmen54
Afgelopen donderdag is mijn man(56 jaar) opgenomen met een IBS maatregel op een gesloten afdeling van een verpleeghuis. Het kon niet anders, maar toch voelt het voor mij als verraad. Tijdens de rechtszitting waar mij afgeraden werd om erbij te zijn is besloten om de IBS voor 6 maanden af te geven. Ik ga iedere dag naar mijn man en de verzorging is super lief voor mijn man. Maar als ik mijn man dan zie breekt mijn hart. Op de weinig heldere momenten die hij nog heeft, kijkt hij me aan en zegt dan heel zacht dat dit het eindstation is. Mijn man wordt goed in de gaten gehouden om dat wij bang zijn dat hij als hij de kans krijgt uit het leven zal stappen. Ik ben blij dat ik nog steeds voor mijn man kan zorgen en toch ben ik bang dat de zorg voor mijn man uit mijn vingers glipt. Thuis voelt op dit moment niet als thuis. Ik mis mijn man, hoe moeilijk en zwaar het ook was, toen hij nog thuis was. Ik worstel op dit moment zo met mijn gevoel. Mensen om mijn heen zeggen, je kon niet anders. Dit werd veel te zwaar. Ik weet ze hebben wel gelijk, maar het doet zo een pijn, wetende dat je man nooit meer thuiskomt.

Re: Mijn man (56 jaar) opgenomen met IBS

BerichtGeplaatst: 11 September 2018
door Evelien84
Hoi Carmen,

Wat heftig om je man op die manier in het verpleeghuis te plaatsen, maar je weet ook dat het niet anders kon. Heb je ook contact met de psycholoog van het verpleeghuis? Zij kan je ook helpen met verwerking. Ik heb daar wel wat aan gehad toen ik mijn vader net was opgenomen en ik met bepaalde vraagstukken zat.

Mijn vader heeft ook nog een behoorlijk besef van wat hem overkomt en zegt nu op heldere momenten na een jaar nog steeds dat hij niet meer uit het verpleeghuis komt en dat het voor hem niet lang hoeft te duren. Dat is ontzettend pijnlijk om te zien en soms weet ik ook niet wat ik moet zeggen.

Ik hoop dat je hier op het forum wat steun ervaart van lotgenoten. Je bent niet alleen....

Sterkte,
Evelien