Mijn moeder (70 jaar) heeft in anderhalf jaar tijd een tweetal TIA's gehad. En de laatste vier maanden (sinds de verhuizing naar een appartement) gaat zij hard achteruit. Van een zeer sportieve vrouw die tweemaal per week een uur ging hardlopen naar een vrouw die alleen maar op de bank zit en continu moe is.
Ze heeft last van hallucinaties, slaap zeer onregelmatig, ziet meerdere personen in huis dan dat er daadwerkelijk zijn, ze denkt dat ze moet werken terwijl ze al 12 jaar niet meer werkt, herkent haar man (mijn vader) niet meer, heeft geen besef van tijd/datum.
We zijn een aantal weken geleden naar de huisarts gegaan en daar heeft ze tweemaal een MMSE test gedaan. Hierop scoorde ze tussen de 11 en 13. De huisarts twijfelde aan het resultaat omdat mijn moeder heel zenuwachtig was voor de test. (haar bloed en urine testen waren overigens goed). Ze werd doorverwezen naar het ziekenhuis maar daar wil mijn moeder niet naar toe.
Ondertussen is het crisisteam bij mijn ouders langs geweest omdat zij 's nachts in haar pyjama naar buiten ging, dacht dat ze door haar man werd ontvoerd en was opgesloten. Ze heeft staan schreeuwen en foto's verscheurd etc. Aangezien het crisisteam pas de volgende dag kwam, hebben ze niets ondernomen omdat mijn moeder toen weer rustig was. Tevens is de regionale ouderen psychiatrie langs geweest. Die denken aan een delier. Zij hebben hiervoor medicatie voorgeschreven welke mijn moeder weigert in te nemen. Wat we ook doen, mijn moeder wil niet onderzocht worden en geen medicatie innemen. Ondertussen is ze heel achterdochtig, denk ze dat alles in huis gepikt wordt, kan heel weinig dingen nog zelf, kunnen we haar niet alleen laten omdat ze dan heel bang is. En ze heeft heel veel verdriet en angst. Maar soms ook de meest verschrikkelijke woede aanvallen.
We zitten met het handen in het haar omdat overal waar we hulp vragen, ze aangeven dat ze eerst een indicatie moet hebben.
Wat we te horen krijgen is dat onze enige optie nog is om haar gedwongen te laten opnemen met de tussenkomst van een rechter.
Dan komt er een rechter bij mijn ouders thuis en mijn moeder krijgt een advocaat toegewezen. In het bijzijn van mijn moeder, doet ieder zijn zegje waarom ze opgenomen moet worden. En als de rechter akkoord gaat, wordt ze gedwongen opgenomen. Ons verstand begrijpt dat het niet zo verder kan maar ons gevoel vindt dit een nogal onmenselijke route.
Tevens zijn we op zoek voor mijn vader en moeder naar aan aanleunwoning met eventuele begeleiding/zorg etc.
De moeheid neemt toe, vooral ook bij mijn vader en we weten niet waar te beginnen.
Heeft iemand misschien tips of ervaring hiermee?
Alvast hartelijk dank,
Met vriendelijke groet,
Daniëlle