Ik heb hulp nodig met verwerken.

Voor vragen, tips, advies en ervaringen over het omgaan met dementie

Ik heb hulp nodig met verwerken.

Berichtdoor Melissadb » 25 Maart 2018

Hallo allemaal,
Sinds 1,5 jaar is mijn oma veranderd van iemand die alles zelf kon naar iemand die geen gesprekken meer kan voeren omdat ze het zo snel vergeet. Ik heb hier echt zo ontzettend veel moeite mee. Ik heb altijd op loop afstand bij me oma gewoond en kwam 2/3 keer per week langs. Nu woont ze een stuk met de auto. Maar dat is niet het probleem, tijdens die 1,5 jaar heb ik nog niet kunnen accepteren dat dementie haar zo heeft veranderd. Ik moet er elke week om huilen dat ik haar zo erg mis en er niet mee kan omgaan. Als ik langs ga bij mijn oma voel ik me erg fijn en lachen we samen heel veel ookal snapt ze er weinig van. Maar als ik dan weg ben voel ik me gelijk weer heel verdrietig.

Heeft iemand tips hoe ik dit moet verwerken of het proberen te accepteren?
Melissadb
 
Berichten:
1
Geboortejaar:
1997
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Overige familie/vriend(in) heeft dementie

Berichtdoor josha » 25 Maart 2018

Dag Melisadb

Je zegt het zelf al heel mooi, aan het eind van je berichtje..... proberen het te accepteren!. En dat is zien wat er echt is! Natuurlijk is het erg verdrietig wat je mee maakt met je oma. Je zit in een rouwproces.. je neemt afscheid van de oma die je al heel lang kent en nu ze verandert raak je de "oude "oma langzaam kwijt. Maar....

Ook met deze oma die dementeert, kan je nog volop lachen en je fijn bij voelen. Wees daar blij om, focus je daarop en niet wat er weg is...
De rollen worden omgedraaid, je oma heeft nu veel meer jouw hulp nodig voor de struktuur in haar leven, terwijl dat vroeger vermoedelijk net anders om was.

Verdriet om wat er was, is heel normaal en gezond hoor. Mijn moeder woont al meer dan 17 jaar in het verpleeghuis vanwege haar dementie en ik heb daar nog steeds verdriet om. Ook ik zit soms nog te huilen in de auto als ik bij haar weg rijdt.
Maar door het te accepteren, zie ik ook de mooie dingen die haar ziekte mij hebben gebracht, hoe raar je dat misschien in de oren klinkt....Ik mag nu zoveel liefde en aandacht aan haar geven als ik zelf wil.. haar knuffelen...voor haar zorgen
Terwijl ze dat nooit toeliet en emotie`s altijd weg schoof.. onder het motto.. "doe maar gewoon, doe je al gek genoeg" Nu laat ze het toe en is een stuk gelukkiger en ontspannen..

Dus ik zou zeggen. zet je oma centraal. doe fijne dingen samen en geniet van elkaar en het leven, zolang het nog kan. Maar dan moet je wel realistisch gaan kijken naar dat wat er is en niet naar wat geweest is. Daar doe jij jezelf zowel als je oma geen goed mee.
En door het feit dat, als je samen bent met je oma ,jullie nog veel lachen en het goed hebben ben je daar al goed mee bezig..!

Heel veel sterkte enne... verdriet mag ook hoor.. Hoort bij het leven.. Zonder verdriet geen geluk... zonder duisternis geen licht..zonder de maan geen zon..

Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
455
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor onderzoeker30 (vrijwilliger) » 25 Maart 2018

Dag Melisa,

Zo te lezen heb je een bijzondere band met je oma. Dit voelt als een verlies nu ze zo ineens achteruitgaat.
Fijn dat als jullie samen zijn, er toch het nodig te lachen valt, dit is heel belangrijk voor je oma, de ziekte geeft haar ook angstige momenten omdat ze veel vergeet. Het zou je kunnen helpen om wat te lezen over de ziekte, dan herken je dingen en weet je hoe je je oma nog meer kunt helpen in de toekomst. Je schrijft dat de ziekte zich snel ontwikkelt, geniet daarom van die bezoekjes aan je haar, probeer te kijken wat nog allemaal wel kan. Sterkte, hartelijke groet.

https://dementie.nl/nieuws/omgaan-met-d ... g-zes-tips
https://dementie.nl/zoek-alles?search_a ... t+dementie
onderzoeker30 (vrijwilliger)
 
Berichten:
1063

Berichtdoor loek » 25 Maart 2018

Dag Melisa,
Ja , dat valt niet mee....om je oma zo mee te maken, en de veranderingen te zien. Dat is moeilijk, maar je zult het toch moeten accepteren, want je hebt geen keus ! Het is wat het is ! Je Oma had het natuurlijk ook liever anders gezien, voor jou...maar zeker ook voor zichzelf. Ik hoop dat ze op een fijne, goede plek woont waar ze zich prettig voelt en waar ze de juiste verzorging krijgt.
Ja dat is jammer, dat ze nu verder weg woont. Maar melisa, je kunt haar bellen ....of leuke kaarten sturen, met lieve berichtjes erop,
of foto's van leuke dingen die je beleeft ? En als je bij haar bent...maak het dan zo leuk mogelijk.
De Volgende keer kun je bijvb. "haar nagels eens doen", handen in lauw warm water, met lekker geurende zeep. Handmassage met hand creme, en als ze dat wil een nagel lakje erop. Even je oma lekker verwennen ! Denk eens na over waar je haar een plezier mee zou kunnen doen; op die manier kun je haar enorm steunen.
Ik vind het ook een heel goed idee om wat over de ziekte van je oma te lezen. Daar kun je alleen maar wijzer van worden, en dan ga je het ook beter begrijpen.

En verder........veel blijven lachen, knuffelen, kietelen, praten, alles wat jullie samen fijn vinden....vooral VEEL DOEN !
Samen genieten in het hier en nu !
Loek.
loek
 
Berichten:
348
Geboortejaar:
1960
Geslacht:
Vrouw




cron