Uit huis maar dichtbij om de hoek. Is dat wel goed?

Voor ervaringen, tips en advies over opname of het wonen in een verpleeghuis of verzorgingshuis

Re: Uit huis maar dichtbij om de hoek. Is dat wel goed?

Berichtdoor Erica » 19 Mei 2019

Toen mijn man (met LewyBodydementie) vanuit het ziekenhuis direct door moest naar een verpleegtehuis hadden we geen keus: 6 kilometer bij ons vandaan en direct plaatsing op een gesloten afdeling en op de wachtlijst voor een tehuis tegenover onze woning, omdat dat laatste ons altijd een mooie oplossing had geleken. We zouden naar elkaar kunnen zwaaien. Toen, na verloop van tijd, een plaats vrij kwam heb ik voor mijzelf besloten om mijn man niet meer te verhuizen. Ik heb ook altijd vermeden het woord 'Thuis' te bezigen. Het zei hem niets meer en die vrijwel dagelijkse 6 kilometer op de fiets of met de auto was voor mij net voldoende om even afstand te nemen.
Erica
 
Berichten:
1

Berichtdoor Ton » 05 Augustus 2019

Dankjewel Veronica, Martijn, Jan en Coba,

Het zijn turbulente weken geweest en vandaar dat ik niet eerder gereageerd heb. Wel fijn die reacties en helpt ook zeker.

De situatie verslechtert per week en thuis blijven is geen optie. Er is 24 uur zorg nodig. Omdat mijn vrouw nu 52 is hebben we Leusden en Nijmegen overwogen. Maar 'jonge' mensen met dementie zijn ook 60+ en wij zijn er achter gekomen dat de leeftijd niet belangrijk is voor haar. Sterker nog, op de zorgboerderij waar ze nu naartoe gaat 'zorgt' zij ook voor de ouderen. Het geeft haar juist een doel en ze heeft zelf altijd in de zorg gewerkt.

Om de hoek is doorslaggevend. Iedereen kan langskomen, we kunnen haar gewoon ophalen en gaan wandelen etc etc Dus om de hoek wordt het. Ook voor mij veel minder belastend omdat ik er tenslotte ook dagelijks naartoe ga terwijl ik meestal pas 19.00 uur uit mijn werk thuis kom.

Thuis verzorgen is een enorme opgave. Dat heb ik enorm onderschat. Tezamen met een zoon van 12 die de ruimte nodig heeft om te puberen is dit gewoon geen veilige optie. Voor niemand.

Stichting MEE heb ik ook gesproken. Voornamelijk om het oerwoud aan wet en regelgeving uit te leggen en om te kijken wat PGB kan betekenen (kon) in onze situatie. Ik moet eerlijk zeggen dat het wel wat geholpen heeft maar had er veel meer van verwacht. Met iets meer Googlen had ik waarschijnlijk dezelfde info en hoefde ik niet eerst 9 weken op de wachtlijst te staan voor een eerste intakegesprek. De casemanager is nu erg behulpzaam en helpt met alles.

Bedankt voor alle steun hier en ik wens jullie ook allemaal veel liefde in jullie situatie.
Ton
Ton
 
Berichten:
8
Geboortejaar:
1968
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor Ton » 08 September 2019

Bedankt voor al jullie reacties. Door de drukte thuis kon ik niet eerder reageren maar mijn vrouw is afgelopen dinsdag verhuisd naar een verzorgingstehuis om de hoek. Erg goede keuze. Wij kwamen er achter dat releatief jonge mensen voor haar geen belangrijk argument was maar wel hoe de dagbesteding geregeld is en dat het in de buurt is van al onze vrienden en familie. Zij willen graag op bezoek en ook al zeggen ze dat de afstand voor hun niet zo belangrijk is, weten we dat dit een drempel wordt om in de toekomst vaker op bezoek te gaan.

En onze hond (Labrador) mocht mee. Het is nooit eerder gebeurd maar ze vonden het goed. Aan de bosrand en een mooie hoekkamer.

Ik wens iedereen veel wijsheid en sterkte die nog voor dit proces staat. Het is een verschrikkelijke beslissing. En hoe mooi de kamer en de plek ook is, ik wil er niet naartoe als ik ooit zover zou zijn. En toch 'stoppen' we onze geliefde daar. Om dit verschrikkelijke gevoel dat je meedraagt te kunnen relativeren heb je vrienden nodig en ook zo'n forum als dit met gelijkgestemden helpt dan veel.

Ton
Ton
 
Berichten:
8
Geboortejaar:
1968
Geslacht:
Man
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor josha » 08 September 2019

Dag Ton

Eindelijk is de moeilijke beslissing genomen en ik denk toch wel de juiste.Je hebt de best mogelijke plek voor je vrouw gekozen zo te horen..... maar ik kan met je meevoelen hoe zwaar en verschrikkelijk moeilijk dit is voor je.

Je gaat door de hele rollercoaster waar we allemaal mee te maken krijgen als onze dierbare naar het verpleeghuis moet. Het geeft zoveel verdriet maar ook opluchting. Voor ieder geldt dat opname pas overwogen wordt als het thuis niet meer gaat.We willen ze gewoon bij ons thuis houden maar de realiteit staat dat niet toe!

Ook jij zult je weg hier in gaan vinden, met ups en downs, blijf alert op de verzorging en welbevinden van je vrouw en neem ook je eigen tijd om tot rust te komen Uit de zin"en toch stoppen we onze geliefde daar"maak ik uit dat ook jij met een schuldgevoel zit...ook hier gaan we allemaal doorheen.... maar na een tijdje weet je en voel je hopelijk. dat dit de enige oplossing is. Allemaal denken we dat we het nog even wat langer hadden moeten volhouden maar echt dan was je er zelf aan onder door gegaan.....

En daarom is goed voor jezelf zorgen zo belangrijk nu, omdat je zo ontzettend nodig bent in dit hele proces van verpleeghuiszorg.Jij moet voor haar opkomen, zorgen dat ze alles krijgt wat ze nodig heeft..
Weet je het kan nog erger.... bewoners in het verpleeghuis ZONDER familie!

Ton heel veel sterkte en wijsheid en vooral de rust dat het zo goed is.

Lieve groet
Josha
josha
 
Berichten:
445
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie




cron